Abstract
dc:descriptionΜε την παρούσα εργασία επιχειρείται η εξέταση της σχέσης μεταξύ της ηγεσίας και του κακού. Αν και όχι αποκλειστικά, οι ηγέτες συνδέονται προνομιακά με το κακό. Αφενός, μία από τις κύριες λειτουργίες τους είναι η εκφορά οραματικού λόγου, διά του οποίου εισέρχονται αναγκαστικά στον ηθικό χώρο: οι ηγέτες, ως πρόσωπα που «σκέφτονται πώς να μεγεθύνουν αυτό που είναι εφικτό», έχουν μία ευρύτερη αίσθηση του ηθικού, ακριβώς επειδή έχουν μία ευρύτερη αίσθηση του εφικτού. Αφετέρου, η εργαλειακή χρήση του κακού είναι κάποτε ίδιον του καλού ηγέτη. Εξετάζοντας, αφενός, τα χαρακτηριστικά του ηγετικού φαινομένου και, αφετέρου, βασικά στοιχεία των φιλοσοφικών προσεγγίσεων για το κακό, θα επιχειρήσουμε να δείξουμε ότι η σχέση μεταξύ της ηγεσίας και του κακού δεν δύναται να εξηγηθεί με στατικό τρόπο· απαιτεί, αντίθετα, να λάβουμε υπόψη πολύπλοκες δυναμικές που αναπτύσσονται συστημικά μεταξύ των ηγετών, των ακολούθων και του πλαισίου που τους περιβάλλει.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σκλαπάνης Αθανάσιος
- Sklapanis Athanasios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2919570