National and Kapodistrian University of Athens
Έλεγχος διαχείρισης της γλυκόζης του αίματος σε καρδιοχειρουργικούς ασθενείς στη μονάδα εντατικής θεραπείας
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Η αξιολόγηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα που εμφανίζουν μετεγχειρητικά ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά την διάρκεια νοσηλείας στην Καρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, οι προδιαθεσικοί παράγοντες εμφάνισης υπεργλυκαιμίας, η συσχέτιση υπεργλυκαιμίας με τη κλινική έκβαση, καθώς επίσης η αποτελεσματικότητα της παρεχόμενης θεραπείας. Υλικό-Μέθοδος: Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη ενός κέντρου, στην οποία συμμετείχαν 210 ενήλικες ασθενείς κατά τη νοσηλεία τους στην Καρδιοχειρουργική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου το διάστημα Μαρτίου-Ιουνίου 2019. Η παρακολούθηση της τιμής της γλυκόζης πλάσματος των ασθενών έγινε άμεσα μετεγχειρητικά κι εν συνεχεία ανά 2-3 ώρες καθημερινά και για διάστημα επτά ημερών ή νωρίτερα επί εξόδου από τη ΜΕΘ. Για τον έλεγχο της γλυκόζης αίματος τηρήθηκε το υπάρχον πρωτόκολλο της ΜΕΘ σε ότι αφορά την ενδοφλέβια χορήγηση ινσουλίνης. Επίσης καταγράφηκαν και μελετήθηκαν βασικά κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά των ασθενών και η συσχέτιση τους με τη μετεγχειρητική υπεργλυκαιμία. Αποτελέσματα: Το 56% των καρδιοχειρουργημένων ασθενών είχαν μέση τιμή γλυκόζης μεταξύ 140 – 180mg/dl, το 25% πάνω από 180 mg/dl και μόλις το 19% κάτω από 140 mg/dl. Η γλυκόζη παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα τουλάχιστον στο 30% των ασθενών τις περισσότερες ημέρες νοσηλείας, ενώ συνολικά ινσουλίνη χορηγήθηκε στο 1/3 των ασθενών. Από την πολυπαραγοντική ανάλυση προέκυψαν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες υπεργλυκαιμίας (γλυκόζη≥180mg/dl) οι ακόλουθοι: σακχαρώδης διαβήτης [OR:0,15 95%CI (0,07-0,33), p<0,001], ο αυξημένος αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων [OR:1,28 95%CI (1,1-1,4), p<0,001] και το EuroSCORE II [OR:1,20 95%CI (1,1-1,4), p=0,004]. Ως προς την κλινική έκβαση βρέθηκε ότι οι ασθενείς με γλυκόζη≥180mg/dl παρουσίασαν μεγαλύτερα ποσοστά οξείας νεφρικής βλάβης (34,9% έναντι 18,9%, p=0,013) και μυϊκής αδυναμίας της ΜΕΘ (16,1% έναντι 6%, p=0,027), μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικού αερισμού (959min έναντι 720min, p=0,019) και διάρκεια καταστολής (711min έναντι 574min, p=0,034) σε σχέση με ασθενείς που είχαν γλυκόζη<180mg/dl. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση παρουσιάζουν αυξημένα ποσοστά υπεργλυκαιμίας άμεσα μετεγχειρητικά κατά τη νοσηλεία τους στην Καρδιοχειρουργική ΜΕΘ. Το ιστορικό Σακχαρώδη Διαβήτη, το EUROSCORE II και η λευκοκυττάρωση πρό του χειρουργείου αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες εμφάνισης υπεργλυκαιμίας. Οι ασθενείς που εμφάνιζαν υπεργλυκαιμία άμεσα μετεγχειρητικά (γλυκόζη>180mg/dl) παρουσίαζαν υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής βλάβης, μακρύτερο χρόνο καταστολής και διάρκεια στο μηχανικό αερισμό και υψηλότερο ποσοστό μυϊκής αδυναμίας της ΜΕΘ. Στη μελέτη μας διαπιστώσαμε ότι παρά την ενδοφλέβια χορήγηση ινσουλίνης βάσει ισχύοντος πρωτοκόλλου, οι τιμές της γλυκόζης αίματος των ασθενών παρέμειναν υψηλές για αρκετές από τις ημέρες νοσηλείας τους. Συνεπώς, προκύπτει ότι υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης του πρωτοκόλλου για την αποτελεσματικότερη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου των καρδιοχειρουργικών ασθενών στη ΜΕΘ. Οι ασθενείς με καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο είχαν καλύτερη κλινική έκβαση καταδεικνύοντας τη σημασία της αποτελεσματικής διαχείρισης της γλυκόζης αίματος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γεωργοπούλου Μαγδαληνή
- Georgopoulou Magdalini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2926268