National and Kapodistrian University of Athens
Εκτίμηση υποκινητικών διαταραχών σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Η προωρότητα είναι μια από τις συχνότερες αιτίες εγκεφαλικής παράλυσης. Η βλάβη που ακολουθεί την προωρότητα και παρουσιάζει εγκεφαλική παράλυση είναι η περικοιλιακή λευκομαλάκυνση, με συνηθέστερη κλινική έκφραση την σπαστική διπληγία. Σε αυτό τον πληθυσμό πέρα από την σπαστικότητα έχει δειχθεί και η ύπαρξη δυστονίας. ́Οσον αφορά σε αυτή την υπερκινητική δυστονία έχει δημιουργηθεί από την κλινική παρατήρηση, η υπόθεση συνύπαρξης υποκινησιών, οφειλόμενες σε αυτήν. Σκοπός Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να μελετήσει και να εξερευνήσει το κενό που υπάρχει στην αναγνώριση, αξιολόγηση καθώς και στην εκτίμηση των υποκινησιών σε παιδιά με ΕΠ, PVL και προωρότητα. Η αναγνώριση των διαφορετικών κινητικών διαταραχών είναι καίρια για την διαχείριση, την εκλογή φαρμακευτικής αγωγής καθώς και την αποκατάσταση των ασθενών αυτών. Δείγμα μελέτης, εργαλεία και μέθοδος Στη μελέτη αυτή συμμετείχαν 25 παιδιά, πρόωρα, με εγκεφαλική παράλυση και περικοιλ- ιακή λευκομαλάκυνση. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν οι κλίμακες GMFCS, MACS, Modified Ashworth Scale, Fahn-Marsden Scale, ως κλίμακα αξιολόγησης υποκινησιών χρησιμοποιήθηκε η MDS-UPDRS καθώς επίσης χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο αξιολόγησης και εκτίμησης η βιντεοσκόπηση. Η στατική ανάλυση έγινε με τη γλώσσα προγραμματισμού python. Για την μελέτη συσχετίσεων χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια Pearson r, Mann-Whitney και με την ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης (linear regression analysis). Ως όριο του επιπέδου στατιστικής σημαντικότητας, χρησιμοποιήθηκε το p < 0.01. Αποτελέσματα Υποκινησίες παρατηρήθηκαν σε όλα τα παιδιά του δείγματος. Τα άνω με τα κάτω άκρα παρουσίασαν παρόμοιο βαθμό υποκινησιών, με ελαφρώς υψηλότερη βαθμολογία στα άνω άκρα. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού των υποκινησιών (MDS- UPDRS) και του βαθμού δυστονίας (Fahn-Marsden) αλλά όχι της σπαστικότητας (Asworth). Επίσης ο βαθμός υποκινησίας σχετίστηκε σημαντικά με το επίπεδο αδρής λειτουργικότητας (GMFCS) καθώς και με το επίπεδο λεπτής κινητικότητας ( MACS). Μελετώντας τις συσχετίσεις της MDS-UPDRS ανά κινητικό στοιχείο Παρκινσονισμού (δυσκαμψία, τρόμο, στατική ισορροπία, υποκινησίες/βραδυκινησία) προέκυψε ότι τα πρώτα ήταν σχεδόν απόντα από το δείγμα και η παραπάνω γραμμική συσχέτιση οφείλεται μόνο στην υποκινησία. Η χρήση της κλίμακας MDS-UPDRS έγινε για την μελέτη υποκινησιών και όχι παρκινσον- ισμού. Συμπεράσματα Από την επιστημονική αυτή μελέτη επιβεβαιώνεται η ύπαρξη υποκινησιών, οι οποίες φαίνεται να είναι αποτέλεσμα της δυστονίας που συνυπάρχει στα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση και περικοιλιακή λευκομαλάκυνση. Οι υποκινησίες σε συνδυασμό με τη δυστονία 63 δείχνουν να αποτελούν σημαντικό παράγοντα επιρροής στο επίπεδο αδρής και λεπτής κιν- ητικότητας καθώς και στις δραστηριότητες των παιδιών αυτών στην καθημερινή ζωή, με αποτέλεσμα στην ποιότητα ζωής των παιδιών αυτών. Προτείνεται η περαιτέρω διερεύνηση των αποτελεσμάτων αυτών και εφόσον επιβεβαιωθούν, προτείνεται η συνεκτίμηση τους από την πολυεπιστημονική ομάδα, όσον αφορά στη διαχείρ- ιση των ασθενών αυτών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ούτσικα Χρυσούλα
- Outsika Chrysoula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2927852