Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ανακοπή τρίτων ευθυνόμενων προσώπων. Το ένδικο βοήθημα δηλαδή, που ασκούν τα φυσικά πρόσωπα που διοικούν ένα νομικό πρόσωπο, προκείμενου να αμυνθούν κατά των πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, που επισπεύδει το Δημόσιο σε βάρος τους προς είσπραξη μιας βεβαιωμένης σε βάρος του νομικού προσώπου-και μόνον- οφειλής προς αυτό (το Δημόσιο). Αρχικώς, γίνεται λόγος για τα ειδικότερα χαρακτηριστικά της αλληλέγγυας ευθύνης, όπως αυτά διαμορφώθηκαν μετά την πρόσφατη τροποποίηση του άρθρου 50 ΚΦΔ δια του ν. 4646/2019, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανακύπτουσα θεωρητικά και νομολογιακά διχογνωμία περί επικουρικότητας ή μη της ευθύνης αυτής. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται η αντιμετώπιση του θεσμού της αλληλέγγυας ευθύνης, τόσο σε επίπεδο Συντάγματος, όσο και σε επίπεδο ενωσιακής νομολογίας με παράλληλη αναφορά των συνεπειών, που έχουν οι σχετικές -εγχώριες και ενωσιακές- νομολογιακές παραδοχές στην νεοδιαμορφωθείσα φυσιογνωμία του θεσμού. Περαιτέρω, επιχειρείται μία αναφορά στα τρίτα ευθυνόμενα πρόσωπα που δικαιούνται ασκήσεως ανακοπής κατ’ άρθρο 217 ΚΔΔ, δια της συγκριτικής επισκοπήσεως του παλαιού και του νέου άρθρου 50 Κ.Φ.Δ. αλλά και διά της αναλυτικότερης προσέγγισης προβλημάτων που ανέκυπταν κατά τη διαμόρφωση του κύκλου των τρίτων ευθυνόμενων προσώπων υπό το προγενέστερο καθεστώς, πριν την αντιμετώπιση αυτών από το ν. 4646/2019. Αναλύεται επίσης, ο προβληματισμός σχετικά με την εκτελεστότητα ή μη της ατομικής ειδοποιήσεως τόσο για τους πρωτοφειλέτες όσο και για τα τρίτα συνυπόχρεα πρόσωπα υπό το καθεστώς του ΚΕΔΕ αλλά και του μεταγενέστερου Κ.Φ.Δ., με αναφορά, μεταξύ άλλων, στις ατομικές ειδοποιήσεις προ κατασχέσεως/ ποινικής δίωξης, που κοινοποιούνται στα τρίτα συνυπόχρεα πρόσωπα αλλά και στις «ατελείς» ατομικές ειδοποιήσεις, που εκδίδουν τα όργανα της διοικητικής εκτελέσεως μετά την έναρξη ισχύος του Κ.Φ.Δ. Παρουσιάζεται ο προβληματισμός αναφορικά με το ποιό είναι το «όχημα» δικονομικής προστασίας των τρίτων αλληλεγγύως ευθυνόμενων προσώπων με αναφορά, εκτός των άλλων, στις θέσεις που διατυπώθηκαν σε θεωρητικό και νομολογιακό επίπεδο τόσο πριν την έναρξη ισχύος του Κ.Φ.Δ. όσο και σε αυτές που διατυπώθηκαν στη συνέχεια με αφορμή την δια του άρθρου 50 παρ.7 (νυν 5) Κ.Φ.Δ. εξομοίωση των δικαιωμάτων των νομικών και των τρίτων συνευθυνόμενων (φυσικών) προσώπων έναντι της φορολογικής διοικήσεως. Αναλύεται η μεταβατική διάταξη του άρθρου 69 παρ. 29 του ν. 4646/2019, δια της αναπτύξεως τόσο των γενικών ερμηνευτικών προβληματισμών επί της αίτησης άρσης των ληφθέντων σε βάρος των συνυπόχρεων προσώπων μέτρων ενώπιον της φορολογικής αρχής όσο και του ειδικότερου προβληματισμού αναφορικά με την άμυνα των συνυπόχρεων προσώπων επί απόρριψης της αιτήσεως με παράλληλη πρόταση του πλέον προσήκοντος ενδίκου βοηθήματος. Πραγματοποιούνται τελικώς κάποιες συμπερασματικές παρατηρήσεις τόσο επί του ενδίκου βοηθήματος της ανακοπής και της πρακτικής αναγκαιότητας συμπληρώσεως αυτού από το ένδικο βοήθημα της προσφυγής και στην περίπτωση των τρίτων αλληλεγγύως ευθυνόμενων προσώπων όσο και επί της καταστρώσεως των πρόσφατων τροποιητικών του θεσμού της αλληλέγγυας ευθύνης διοικούντων διατάξεων του ν. 4646/2019.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μελισσά Αικατερίνη
- Melissa Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2934146