Abstract
dc:descriptionΙδιαίτερο αντικείμενο του Δικαίου Περιβάλλοντος συνιστά η προστασία της βιοποικιλότητας. Η βιολογική ποικιλομορφία αποτελεί συστατικό στοιχείο της φύσης και προσφέρει στον άνθρωπο πληθώρα οικοσυστημικών υπηρεσιών ζωτικής σημασίας για τη διαβίωσή του. Στο πλαίσιο αυτό και με νομικό έρεισμα το άρθρο 24 του Συντάγματος έχει διατυπωθεί η αρχή της βιοποικιλότητας, η οποία διακηρύσσει την εγγενή αξία όλων των ειδών της άγριας χλωρίδας και πανίδας και παρέχει νομική προστασία σε όλο το φάσμα των ειδών αυτών και των ενδιαιτημάτων τους. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται αρχικά η σκιαγράφηση του θεσμικού πλαισίου προστασίας της βιοποικιλότητας τόσο σε επίπεδο διεθνούς και ευρωπαϊκού, όσο και σε επίπεδο εθνικού δικαίου. Στη συνέχεια, περιγράφεται ο τρόπος λειτουργίας του οικολογικού δικτύου ειδικών ζωνών υπό την ονομασία Natura 2000, όπως αυτό ρυθμίζεται από την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ. Τέλος, γίνεται προσπάθεια για μία συνοπτική θεώρηση της σχετικής νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπου αποτυπώνονται οι κύριες τάσεις του ανωτάτου ακυρωτικού επί των οικείων θεμάτων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σπανός Ιωάννης
- Spanos Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2936389