National and Kapodistrian University of Athens
Εργασιακό στρες και συμπτώματα διαταραχής επεισοδιακής υπερφαγίας στο γενικό πληθυσμό
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Το εργασιακό στρες αν και αφορά μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας, παράλληλα είναι ένας όρος ο οποίος ερευνάται όλο και περισσότερο σε σχέση με πολλούς παράγοντες. Όλο και περισσότερες μελέτες συσχετίζουν την ύπαρξη του συναισθήματος του στρες με την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών των ατόμων. Οι επιπτώσεις του είναι αναρίθμητες, καθώς επηρεάζουν σε σωματικό αλλά και ψυχολογικό τομέα, και σίγουρα επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη διατροφή των ανθρώπων. Σκοπός: Βασικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ύπαρξης συμπτωμάτων εργασιακού στρες στους εργαζόμενους αλλά και η συσχέτιση αυτού με τα συμπτώματα της διαταραχής επεισοδιακής υπερφαγίας στο γενικό πληθυσμό. Πιο συγκεκριμένα στόχος της μελέτης είναι η συσχέτιση του εργασιακού στρες με τα συμπτώματα διαταραχής επεισοδιακής υπερφαγίας (binge eating disorder) στο γενικό πληθυσμό αλλά και η διερεύνηση κοινωνικο- δημογραφικών παραγόντων. Μεθοδολογία: Η θεωρητική προσέγγιση της παρούσας έρευνας είναι βασισμένη σε επιστημονική βιβλιογραφική ανασκόπηση. Συγχρονική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1195 εργαζομένων. Το ερωτηματολόγιο διοχετεύθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ήταν διαθέσιμο προς συμπλήρωση τους μήνες Δεκέμβριο του 2020 έως και τον Ιανουάριο του 2021 στον γενικό πληθυσμό. Για τη διεξαγωγή της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω ερευνητικά εργαλεία: 1. Κοινωνικοδημογραφικά στοιχεία, 2. Δείκτης Μάζας Σώματος, 3.Binge Eating Scale (BES), 4. Job Stress Measure, 5. ASSET: An Organisational Stress Screening Tool. Για την στατιστική ανάλυση και την παρουσίαση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS v. 22.0. Αποτελέσματα: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 1195 εργαζόμενοι, το 85,1% εκ των οποίων ήταν γυναίκες. Όσον αφορά στην ηλικία τους, τουλάχιστον οι μισοί συμμετέχοντες (54,6%) ήταν ηλικίας 25-35 ετών, ενώ το 26,7% των συμμετεχόντων ήταν ηλικίας 35-45 ετών. Το 66,7% των συμμετεχόντων φάνηκε πως δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υπερφαγίας, ενώ το 22,3% και το 11,0% των συμμετεχόντων αντιμετωπίζουν μέτρια και σοβαρά προβλήματα υπερφαγίας. Όπως φαίνεται οι γυναίκες παρουσιάζουν στατιστικά σημαντικά περισσότερα προβλήματα υπερφαγίας, σε σχέση με τους άνδρες (p= 0,018). Επίσης τα άτομα που εργάζονται σε κάποιον ιδιωτικό φορέα παρουσιάζουν στατιστικά σημαντικά περισσότερα προβλήματα υπερφαγίας, σε σχέση με τους συμμετέχοντες που εργάζονται κάπου αλλού (p= 0,031). Επιπλέον στατιστικά σημαντικά περισσότερα προβλήματα υπερφαγίας βρέθηκε πως αντιμετωπίζουν και τα άτομα που διαθέτουν περισσότερα έτη προϋπηρεσίας (p= 0,037). Ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος, με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p-value<0,001, καθώς και το αυξημένο εργασιακό στρες, με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p-value<0,001, σχετίζονται σημαντικά με αυξημένα προβλήματα υπερφαγίας. Τέλος στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση της κλίμακας εκτίμησης της υπερφαγίας με όλες τις υπόλοιπες κλίμακες, υποδηλώνοντας πως τα άτομα με αυξημένο εργασιακό στρες αλλά και με αυξημένη ψυχολογική πίεση από την εργασία τους, εμφανίζουν στατιστικά σημαντικά περισσότερα προβλήματα υπερφαγίας. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια προσπάθεια αποτύπωσης της σχέσης ανάμεσα στο εργασιακό στρες και στα συμπτώματα διαταραχής επεισοδιακής υπερφαγίας, δύο φαινομενικά ασύνδετων εννοιών. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η ορθή ενημέρωση και η πλήρης εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού μπορούν να συμβάλλουν τόσο στον περιορισμό εμφάνισης προβλημάτων ψυχολογικής φύσεως στο χώρο εργασίας, όπως είναι το στρες και η κατάθλιψη, όσο και στην αποφυγή πιθανών προβλημάτων υγείας, όπως είναι τα διατροφικά προβλήματα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βαΐου Θεοδώρα
- Vaiou Theodora
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2948436