National and Kapodistrian University of Athens
Μετάγγιση και διαχείριση φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος στην Ελλάδα
Abstract
dc:descriptionΤο πλάσμα είναι συστατικό του αίματος η απομόνωση και η χρήση του οποίου χρονολογείται από τις αρχές του 20 αιώνα. Σήμερα από το πλάσμα παρασκευάζονται διάφορα προϊόντα με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές ενδείξεις το καθένα, με πιο συχνά χρησιμοποιούμενο το Φρέσκο Κατεψυγμένο Πλάσμα (ΦΚΠ), το οποίο είτε απομονώνεται από ολικό αίμα είτε συλλέγεται από δότη με διαδικασία αφαίρεσης. Κάθε πράξη μετάγγισης, πέρα από την αναγκαιότητά της, ενέχει πιθανούς κινδύνους με σημαντικότερους από τους οποίους, την οξεία πνευμονική βλάβη από μετάγγιση (TRALI), την υπερφόρτωση της κυκλοφορίας (TACO), τις αλλεργικές αντιδράσεις, τις πυρετικές αντιδράσεις και τη μετάδοση λοιμογόνων παραγόντων. Στην Ελλάδα, μεταξύ των μηνών Φεβρουαρίου και Απριλίου του 2018, πραγματοποιήθηκε από την Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία έρευνα εθνικής εμβέλειας που αφορούσε την καταγραφή της παραγωγής και της χρήσης του ΦΚΠ. Στόχος της μελέτης ήταν η αξιολόγηση των πρακτικών που ακολουθούνται από τα διάφορα νοσοκομεία. Τα στοιχεία που ζητήθηκαν αφορούσαν δεδομένα σχετικά με τις πρακτικές παραγωγής και μετάγγισης πλάσματος, σχετικά με τα χαρακτηριστικά των ασθενών (δημογραφικά, κλινικά, εργαστηριακά) και σχετικά με την αχρήστευση μονάδων πλάσματος. Επιπλέον, σε ένα δεύτερο σκέλος της έρευνας τέθηκαν τρία ερωτήματα: Η διενέργεια ή μη ποιοτικών ελέγχων στις μονάδες πλάσματος, η παραγωγή ή μη πλασμάτων από γυναίκες δότες και η χρήση φαρμακευτικών αιμοστατικών παραγόντων. Τελικά, στο πρώτο σκέλος της μελέτης συμμετείχαν 20 από τις 97 ΝΥΑ, ενώ στο δεύτερο σκέλος απάντησαν στις ερωτήσεις 94 ΝΥΑ. Συνολικά, κατά την περίοδο της μελέτης 12655 μονάδες πλάσματος χορηγήθηκαν σε 2700 ασθενείς σε 5069 επεισόδια μετάγγισης. Η πλειονότητα των ασθενών που έλαβαν πλάσμα νοσηλεύονταν σε παθολογικές κλινικές. Κατά μέσο όρο, κάθε ασθενής έλαβε 4,7 μονάδες πλάσματος. Το μεγαλύτερο μέρος των μεταγγίσεων έγιναν με βάση τις προκαθορισμένες ενδείξεις (64,85%), με συχνότερη αιτία την βελτιστοποίηση της πήξης προεγχειρητικά. Οι χορηγηθείσες μονάδες ήταν σχεδόν στο σύνολό τους ταυτόσημες ως προς την ομάδα ΑΒΟ με την ομάδα του λήπτη. Ανάμεσα στις κυριότερες αιτίες αχρήστευσης πλασμάτων ήταν η μη ανταπόκριση στις προδιαγραφές ποιότητας (30.06%) και η αιμοληψία από γυναίκα δότη (22.17%). Από τις απαντήσεις του ερωτηματολογίου προέκυψε ότι το 28,26% των αιμοδοσιών πραγματοποιούν ποιοτικούς ελέγχους σύμφωνα με τις επιταγές του οργανισμού EDQM και το 63.83% απορρίπτουν το πλάσμα που προέρχεται από γυναίκες. Επίσης, το 37.23% των αιμοδοσιών κάνουν χρήση φαρμακευτικών αιμοστατικών παραγόντων. Από αυτή την πρώτη εθνική μελέτη καταγραφής πλάσματος προκύπτει ότι θα ήταν χρήσιμο να εκπαιδευτεί κατά προτεραιότητα το προσωπικό που απασχολείται στις κλινικές οι οποίες πραγματοποιούν τις περισσότερες μεταγγίσεις, σχετικά με την ορθή χρήση του συγκεκριμένου παραγώγου αλλά και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι παρατηρούμενες αποκλίσεις από την ενδεδειγμένη χρήση του παραγώγου αυτού αλλά και η ποικιλία προσεγγίσεων σε ότι αφορά την παραγωγή και την αχρήστευση του θα μπορούσαν να αμβλυνθούν με τη συγκεντροποίηση της παρασκευής και της διάθεσης των παραγώγων αίματος. Εξάλλου, η ενίσχυση της χρήσης φαρμακευτικών αιμοστατικών παραγόντων θα λειτουργούσε προς την κατεύθυνση της καλύτερης διαχείρισης των ασθενών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μαρσέλλου Ελένη
- Marsellou Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2955766