National and Kapodistrian University of Athens
Στάσεις και απόψεις γονέων για τον εμβολιασμό των παιδιών τους
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η εισαγωγή προγραμμάτων εμβολιασμού έχει αποδειχθεί ότι προστατεύει τα παιδιά από σοβαρές ασθένειες και μειώνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα παρά τις ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να εκτιμήσει τις στάσεις και της απόψεις των γονιών για τα εμβόλια της παιδικής ηλικίας και τον εμβολιασμό των παιδιών τους Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη με δείγμα 200 γονείς από το νησί της Χίου. Η καταγραφή των στάσεων και των απόψεων των γονέων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός αυτό-συμπληρούμενου ερωτηματολογίου που κατασκευάστηκε για τους σκοπούς της μελέτης Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το SPSS v. 23.0 και η εφαρμογή της στατιστικής δοκιμασίας x2-test.. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο <0,05. Αποτελέσματα: Το 91,5% αναφέρει ότι είναι πάρα πολύ συνεπείς και πολύ συνεπείς στον εμβολιασμό των παιδιών τους, Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος 71,5% ήταν μητέρες με το 40% να είναι μικρότερης ηλικίας των 35 ετών. Το 65% των μητέρων και το 74% των πατέρων ήταν πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το 50% των παιδιών ήταν ηλικίας 5-10 και όλα είχαν ασφάλεια υγείας. Η ενημέρωση των γονιών σε ποσοστό 93,5% γίνονταν από παιδίατρο. Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικά διαφορές στις στάσεις και απόψεις σε σχέση με την εκπαίδευση της μητέρας και του πατέρα p>0,05. Οι έγγαμοι συχνότερα θεωρούν ότι κάποιο εμβόλιο μπορεί να μην αποτρέψει την εμφάνιση της ασθένειας, p=0,038 και η ίδια ομάδα θεωρεί ότι είναι καλύτερα το παιδί να αναπτύξει ανοσία με το να αρρωστήσει παρά με το να εμβολιαστεί, p=0,002 και συμφωνούν απόλυτα ότι είναι σε θέση να συζητούν ανοιχτά τις ανησυχίες τους αναφορικά με τα εμβόλια του παιδιού, με το γιατρό του παιδιού, p=0,013. Η ηλικιακή ομάδα 36-58 ετών συμφωνούν περισσότερο ότι είναι καλύτερα τα παιδιά να μην κάνουν ταυτόχρονα πολλά εμβόλια, p=0,046 και ότι φοβούνται περισσότερο ότι κάποιο εμβόλιο μπορεί να μην αποτρέψει την εμφάνιση της ασθένειας, p=0,046, όπως και ότι είναι καλύτερο για το παιδί να αποκτήσει αντισώματα με το να αρρωστήσει, p=0,007. και είναι περισσότερο διστακτικοί για τα εμβόλια της παιδικής ηλικίας p=0.025. Οι άνεργοι αναφέρουν συχνότερα ότι είναι προτιμότερο τα παιδιά να αποκτήσου φυσική ανοσία, p<0,001και η ίδια ομάδα βαθμολογεί με μικρότερο βαθμό την εμπιστοσύνη στον γιατρό του παιδιού τους, p=0,012. Περισσότερο συνεπείς στον εμβολιασμό των παιδιών τους είναι οι έχοντες ένα παιδί, p=0,019. Τα άτομα τα οποία είναι ενημερωμένα από τον παιδίατρό τους δεν έχουν παραλείψει κάποιον εμβολιασμό εκτός από ασθένεια ή αλλεργία του παιδιού, p<0,001,και δεν φοβούνται τις ανεπιθύμητες ενέργειες, p=0,015. Συμπέρασμα: Οι στάσεις των γονιών της νησιωτικής αυτής περιοχής είναι ικανοποιητικό, αλλά δεν ξεπερνάει το όριο του 95% που έχει θέσει ο ΠΟΥ. Κοινωνικό-δημογραφικοί παράγοντες φαίνεται να εξηγούν τη διστακτικότητα των γονέων για τους εμβολιασμούς της παιδικής ηλικίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κόκκαλη Μαρία
- Kokkali Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2956087