National and Kapodistrian University of Athens
In vitro μελέτη της χρωματικής σταθερότητας και των ιδιοτήτων επιφάνειας των προκατασκευασμένων όψεων σύνθετης ρητίνης
Abstract
dc:descriptionΗ αύξηση των αισθητικών απαιτήσεων στην οδοντιατρική έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη πληθώρας οδοντιατρικών υλικών με στόχο βελτιωμένες φυσικομηχανικές ιδιότητες, αισθητική και αντοχή. Η κλινική επιτυχία μίας αποκατάστασης καθορίζεται σε έναν μεγάλο βαθμό τόσο από την χρωματική σταθερότητα της όσο και από την ποιότητα και την ανακλαστικότητα της επιφάνειάς της. Εντούτοις, η χρωματική απόδοση μιας αποκατάστασης επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τρόφιμα και ποτά που καταναλώνονται σε καθημερινή βάση μέσω της διατροφής. Επιπλέον, η ποιότητα της επιφάνειας των υλικών μεταβάλλεται εξαιτίας της αποτριβής που προκαλείται λόγω της μάσησης, των μεθόδων της στοματικής υγιεινής και των αποτριπτικών σωματιδίων που περιέχονται σε ορισμένες οδοντόκρεμες. Αυτοί οι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν την αδρότητα της επιφάνειας και να ελαττώσουν την στιλπνότητα, γεγονός που επηρεάζει την αισθητική της αποκατάστασης. Την τελευταία δεκαετία, στην οδοντιατρική αγορά κυκλοφόρησαν οι προκατασκευασμένες όψεις σύνθετης ρητίνης, οι οποίες σύμφωνα με τους κατασκευαστές, έχουν βελτιωμένη ποιότητα επιφάνειας. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας εργαστηριακής μελέτης ήταν η αξιολόγηση της χρωματικής σταθερότητας και των ιδιοτήτων επιφάνειας, πιο συγκεκριμένα της ανακλαστικότητας και της τραχύτητας, των προκατασκευασμένων όψεων σύνθετης ρητίνης συγκριτικά με μία εργαστηριακή σύνθετη ρητίνη. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα ήταν ένα σύστημα προκατασκευασμένων όψεων σύνθετης ρητίνης (Direct Venear, Edelweiss Dentristry, Hoebranz, Austria), μια νανοϋβριδική σύνθετη ρητίνη που χρησιμοποιείται για τη συγκόλληση των όψεων (Nano-Hybrid Composite, Edelweiss Dentristry), μια εργαστηριακή σύνθετη ρητίνη (Sinfony, 3M ESPE, Seefeld, Germany) και μια φωτοπολυμεριζόμενη ρητινώδης κονία (Variolink Esthetic LC, Ivoclar Vivadent Inc., Schaan, Liechtenstein). Για την αξιολόγηση της χρωματικής σταθερότητας, πραγματοποιήθηκαν αρχικές καταγραφές (Τ0) του χρώματος με καλιμπραρισμένο φασματοφωτόμετρο ανάκλασης (SpectroShade, MHT, Verona, Italy) σε δόντια που συγκολλήθηκαν προκατασκευασμένες όψεις. Έπειτα τα δοκίμια χωρίστηκαν τυχαία σε δύο υποομάδες και εμβυθίστηκαν σε ένα διάλυμα χρωστικών (καφές) και αποσταγμένο νερό, το οποίο χρησιμοποιήθηκε σαν ομάδα ελέγχου. Επακόλουθες μετρήσεις του χρώματος ελήφθησαν έναν μήνα (T1) μετά την εμβύθιση. Τέλος, υπολογίστηκε η χρωματική διαφορά (ΔE*) μεταξύ των δύο ομάδων. Για τις μετρήσεις της ανακλαστικότητας, χρησιμοποιήθηκε η συσκευή Novo-Curve (Rhopoint, Sussex, UK), με γωνία λήψης 60o και περιοχή δειγματοληψίας στα 4,5mm. Για την μέτρηση της τραχύτητας της επιφάνειας των δοκιμίων χρησιμοποιήθηκε ένα τρισδιάστατο οπτικό προφιλόμετρο (WykoNT 1100, Veeco, Tucsson, AZ, USA). Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν οι Sa, Sz, Sci και Sdr. Οι αρχικές μετρήσεις της ανακλαστικότητας και της τραχύτητας πραγματοποιήθηκαν σε δοκίμια προκατασκευασμένων όψεων και όψεων κατασκευασμένων από την εργαστηριακή σύνθετη ρητίνη (ομάδας ελέγχου) (Sinfony, 3M) τα οποία είχαν συγκολληθεί σε γυάλινες πλάκες. Αφού ολοκληρώθηκαν οι αρχικές μετρήσεις, όλα τα δοκίμια υποβλήθηκαν σε αποτριβή με τη μέθοδο της οδοντόβουρτσας σε μία ιδιοκατασκευή. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 120 λεπτά βουρτσίσματος ανά δοκίμιο με τη χρήση μιας ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας (Sonicare, Philips). Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας της αποτριβής με την οδοντόβουρτσα, τα υποβλήθηκαν ξανά σε μετρήσεις της στιλπνότητας και της τραχύτητας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όσον αφορά τη χρωματική σταθερότητα, η χρωματική διαφορά ΔΕ* για την ομάδα που τα δοκίμια εμβυθίστηκαν στο διάλυμα του καφέ για 30 ημέρες, ήταν σημαντικά υψηλότερη συγκρινόμενη με την ομάδα ελέγχου, όπου τα δοκίμια εμβυθίστηκαν στο νερό. Η μεταβολή της ανακλαστικότητας των προκατασκευασμένων όψεων ήταν μικρότερη από των εργαστηριακών όψεων κατά 1.67 (μέση τιμή διαφοράς: -1.67, 95% Δgloss:-3.26, -0.10, p-value=0.04) και η διαφορά τους ήταν στατιστικά σημαντική. Όσον αφορά την τραχύτητα, για την παράμετρο Saδεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων (p-value=0.20). Η μέση μεταβολή των παραμέτρων Sz, Sci και Sdr στις προκατασκευασμένες όψεις ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με τις εργαστηριακές όψεις και η διαφορά που καταγράφηκε ήταν στατιστικά σημαντική. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η χρωματική μεταβολή στην ομάδα που τα δοκίμια εμβυθίστηκαν στο διάλυμα του καφέ για 30 ημέρες, ήταν σημαντικά υψηλότερη συγκρινόμενη με την ομάδα ελέγχου, στην οποία τα δοκίμια εμβυθίστηκαν στο νερό. Επιπρόσθετα, μετά την αποτριβή με τη μέθοδο της οδοντόβουρτσας, τόσο οι προκατασκευασμένες όψεις σύνθετης ρητίνης, όσο και η ομάδα ελέγχου των εργαστηριακών όψεων παρουσίασαν αύξηση της ανακλαστικότητας της επιφάνειάς τους, και η αύξηση αυτή ήταν μεγαλύτερη για τις εργαστηριακές όψεις που ήταν κατασκευασμένες από μικροϋβριδική σύνθετη ρητίνη. Τέλος, η νανοϋβριδική σύνθετη ρητίνη παρουσίασε τραχύτερη επιφάνεια σε σχέση με την μικροϋβριδική σύνθετη ρητίνης της ομάδας ελέγχου, μετά την αποτριβή με τη μέθοδο της οδοντόβουρτσας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καρβέλη Αγγελική
- Karveli Angeliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2957121