National and Kapodistrian University of Athens
Σύγκριση παραγόντων κινδύνου και έκτασης στεφανιαίας νόσου μεταξύ πρωτοεμφανιζόμενου εμφράγματος μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος (STEMI) και εμφράγματος μυοκαρδίου χωρίς ανάσπαση του ST διαστήματος (NSTEMI)
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η Στεφανιαία Νόσος (ΣΝ) αποτελεί τη συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως, με την οξεία μορφή της να εκδηλώνεται με τα Οξέα Στεφανιαία Σύνδρομα (ΟΣΣ), το κύριο αίτιο επείγουσας εισαγωγής στο νοσοκομείο, με την άμεση διάγνωση και αντιμετώπισή τους να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη μείωση της ενδονοσοκομειακής νοσηρότητας και θνητότητας που σχετίζονται με αυτά. Σκοπός: Η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου πρωτοεμφανιζόμενου STEMI & NSTEMI, η σύγκριση των παραγόντων αυτών καθώς και η σύγκριση της έκτασης ΣΝ μετά από πρωτοεμφανιζόμενο STEMI & NSTEMI. Υλικό-Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς με πρωτοεμφανιζόμενο ΟΕΜ. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε μια φόρμα καταγραφής που συμπεριελάμβανε τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του δείγματος, τα χαρακτηριστικά του ΟΕΜ, τους παράγοντες κινδύνου εμφάνισης ΟΕΜ καθώς και επιλεγμένους βιοχημικούς δείκτες. Η στατιστική ανάλυση διενεργήθηκε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS και η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν 59,47±11,8 έτη, το 87,0% ήταν άνδρες και το 63,0% ήταν καπνιστές. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες βάσει του τύπου ΟΣΣ σε αυτούς με STEMI (ν=58) και αυτούς με NSTEMI (ν=42). Δεν βρέθηκε διαφορά μεταξύ των ομάδων όσον αφορά στο φύλο, στην ηλικία και στους παράγοντες κινδύνου, με την υπέρταση όμως να είναι συχνότερη, ακολουθούμενη από την υπερχοληστερολαιμία και στις δύο ομάδες. Διαφορά p=0,001 βρέθηκε στις τιμές CRP που ήταν υψηλότερες επί NSTEMI (20,33±19,1 mg/L έναντι 14,75±12,1 mg/L) και το ίδιο βρέθηκε με τις τιμές της κρεατινίνης (p=0,027) (1,05±0,6 έναντι 0,90±0,1). Χωρίς στατιστική διαφορά και οι δύο ομάδες είχαν συχνότερη νόσο ενός αγγείου αλλά επί NSTEMI η νόσος 3 αγγείων ήταν σε υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με τα STEMI (19,0% έναντι 6,9% αντίστοιχα). Επί STEMI η ακινησία ΑΚ ήταν συχνότερη (62,1% έναντι 31,0%) ενώ επί NSTEMI η υποκινησία ΑΚ (50,0% έναντι 37,9%) με σημαντική διαφορά p=<0,001. Η συχνότερη θεραπευτική αντιμετώπιση ήταν η PCI. Η θρομβόλυση χορηγήθηκε αποκλειστικά επί STEMI (ν=10, 17,2%) ενώ η CABG ήταν συχνότερη επί NSTEMI (11,9% έναντι 1,7%) (p=0,004). Οι ασθενείς >60 ετών είχαν πολυαγγειακή ΣΝ σε σχέση με τους <60 (p=0,037). Η ημερήσια κατανάλωση >14 τσιγάρων συσχετίσθηκε με νόσο ενός αγγείου ή στελέχους (p=0,031). Δεν βρέθηκαν παράγοντες που να προβλέπουν το είδος ΟΕΜ αλλά βρέθηκε ότι οι υψηλές τιμές της CRP σχετίζονται με μεγαλύτερης βαρύτητας ΣΝ, όπως και η μεγαλύτερη ηλικία. Συμπεράσματα: Το ΟΕΜ είναι συχνότερο μεταξύ ανδρών με κυριότερο συνοδό νόσημα την υπέρταση. Επί NSTEMI η φλεγμονώδης αντίδραση είναι πιο έντονη, σχετίζεται με σοβαρή ΣΝ βάσει των τιμών της CRP και υπάρχουν ενδείξεις έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας λόγω των υψηλότερων τιμών της κρεατινίνης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ζερβούλια Αναστασία
- Zervoulia Anastasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2959387