National and Kapodistrian University of Athens
Μικροδορυφορική αστάθεια στον καρκίνο του παχέος εντέρου και πρόγνωση. Βιβλιογραφική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΟ καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί έναν από τους συχνότερους καρκίνους, τον τρίτο σε συχνότητα παγκοσμίως, και για τον λόγο αυτό γίνεται εκτεταμένη έρευνα για τα γονιδιακά μονοπάτια που οδηγούν στην καρκινογένεσή του και την εφαρμογή αυτών των πληροφοριών στην πρόγνωση και την θεραπεία του καρκίνου. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου έχει τρείς μορφές: την σποραδική, την κληρονομική και την οικογενή. Συνήθως η πρόγνωση του καρκίνου εξαρτάται από το στάδιο στο οποίο ανευρίσκεται, σύμφωνα με το σύστημα σταδιοποίησης ΤΝΜ. Ωστόσο, στην πρόγνωση συνεισφέρουν και οι υποκείμενες μεταλλάξεις του όγκου και το γονιδιακό μονοπάτι μέσα από το οποίο δημιουργήθηκε ο όγκος. Υπάρχουν τέσσερα κύρια γονιδιακά μονοπάτια: το μονοπάτι καρκίνου του παχέος εντέρου από οδοντωτό πολύποδα, της χρωμοσωμικής αστάθειας (CIN), του φαινοτύπου της μεθυλίωσης των CpG νησιδίων και το μονοπάτι της μικροδορυφορικής αστάθειας (MSI). Χαρακτηριστικό σύνδρομο με το οποίο συνδέεται άρρηκτα η μικροδορυφορική αστάθεια αποτελεί το σύνδρομο Lynch. Ανάλογα το στάδιο και το γονιδιακό μονοπάτι καθορίζεται και η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του παχέος εντέρου. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου με μικροδορυφορική αστάθεια εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που επηρεάζουν την πρόγνωση των ασθενών. Φαίνεται ότι αυτοί οι όγκοι εμφανίζουν συχνά προτίμηση στο εγγύς τμήμα του κόλου, εμφανίζουν μεγάλη διήθηση από λεμφοκύττρα, προκαλούν έντονη ανοσολογική απάντηση εναντίον του καρκίνου από τον οργανισμό, συχνά έχουν κύτταρα που παράγουν βλέννη και παρουσιάζουν κακή διαφοροποίηση κατά την εξέταση σε μικροσκόπιο και αντίσταση σε ορισμένα χημειοθεραπευτικά φάρμακα όπως η 5-φθοριοουρακίλη. Σύμφωνα με τις έρευνες, καρκίνοι με υψηλού βαθμού μικροδορυφορική αστάθεια παρουσιάζουν καλύτερη πρόγνωση από τους καρκίνους με χαμηλό βαθμό μικροδορυφορικής αστάθειας και με μικροδορυφορική σταθερότητα, καθώς εμφανίζουν μεγαλύτερο χρόνο συνολικής επιβίωσης, μεγαλύτερο χρόνο ελεύθερο νόσου μέχρι την εμφάνιση υποτροπής, μικρότερες πιθανότητες για λεμφαδενική διήθηση και απομακρυσμένες μεταστάσεις και διάγνωση του όγκου συνήθως νωρίτερα και σε μικρότερο στάδιο. Επίσης, ο κληρονομικός μη πολυποδιακός καρκίνος του παχέος εντέρου (HNPCC) ή αλλιώς σύνδρομο Lynch, ο οποίος εμφανίζει παρόμοια χαρακτηριστικά με τον σποραδικό καρκίνο με μικροδορυφορική αστάθεια, εμφανίζει καλύτερη πρόγνωση σε σχέση με τον μικροδορυφορικά σταθερό καρκίνο του παχέος εντέρου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αμπντίν Κλεάνθη-Χριστίνα
- Ampntin Kleanthi-Christina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2962864