National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος των διφωσφονικών στον έλεγχο του πόνου σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και οστικές μεταστάσεις
Abstract
dc:descriptionΤα διφωσφονικά αποτελούν την τρέχουσα θεραπεία για ασθενείς με οστικές μεταστάσεις από προχωρημένους συμπαγείς όγκους. Το ζολεδρονικό οξύ έχει επιδείξει σημαντική δράση σε αυτό το πλαίσιο και είναι εγκεκριμένο για την πρόληψη οστικών βλαβών από οστικές μεταστάσεις σε μια ποικιλία συμπαγών όγκων, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα. Ένας μεγάλος αριθμός προκλινικών μελετών αλλά και πρόσφατες κλινικές έρευνες υποστηρίζουν ότι το ζολεδρονικό οξύ μπορεί να ασκήσει κλινικά σημαντικές αντικαρκινικές δράσεις, βελτιώνοντας με τον τρόπο αυτό την έκβαση της νόσου και τη συνολική επιβίωση. Αυτά τα δεδομένα είναι ιδιαίτερα ισχυρά στον καρκίνο του πνεύμονα αλλά και σε άλλους τύπους καρκίνου. Ο σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας ήταν να μελετηθεί ο ρόλος των διφωσφονικών και πιο συγκεκριμένα του ζολεδρονικού οξέος, στον έλεγχο του πόνου σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα με οστικές μεταστάσεις. Έτσι, συνολικά 48 ασθενείς έλαβαν 3 κύκλους θεραπείας (28 ημέρες ο κάθε κύκλος) με 4 mg ζολεδρονικού οξέος εφάπαξ. Από αυτούς τους ασθενείς, οι 15 λάμβαναν και συνοδά αναλγητικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας (κυρίως παρακεταμόλη), ενώ 24 έλαβαν συμπληρωματική αναλγητική θεραπεία με συνοδά αναλγητικά και οπιοειδή. Το αίσθημα πόνου των ασθενών αξιολογήθηκε με την κλίμακα Visual Analogue Scale. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η θεραπεία με ζολεδρονικό οξύ ανακούφισε σημαντικά το επίπεδο πόνου στους ασθενείς κατά περίπου 2,5 μονάδες. Παράλληλα, η μελέτη έδειξε ότι η χορήγηση οπιοειδών αναλγητικών δεν προσέφερε σημαντική μείωση στο VAS σε σχέση με τη χορήγηση διφωσφονικών με συνοδά αναλγητικά μόνο. Η μελέτη αυτή επιβεβαίωσε την ευεργετική δράση των διφωσφονικών στον πόνο που προέρχεται από τις οστικές μεταστάσεις. Επίσης, αποδείχθηκε για πρώτη φορά ότι η χορήγηση συνοδών αναλγητικών μαζί με διφωσφονικά είναι επαρκής για τη μείωση των επιπέδων του πόνου χωρίς να είναι αναγκαία η επιπλέον χορήγηση οπιοειδών, η οποία πολλές φορές προκαλεί δευτερεύουσες παθολογικές καταστάσεις, κυρίως ψυχικές. Παρόλα αυτά, απαιτούνται περισσότερες τυχαιοποιημένες μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών για να επιβεβαιώσουν περαιτέρω τα αποτελέσματα αυτά.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Νούτσος Γεώργιος
- Noutsos Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2968499