National and Kapodistrian University of Athens
Τα αιμοπετάλια στην λοίμωξη: Αλληλεπιδράσεις με τον ξενιστή και τα παθογόνα
Abstract
dc:descriptionΑπό την ανακάλυψή του και για πολλά έτη μετέπειτα, το αιμοπετάλιο περιγραφόταν αποκλειστικά ως κύτταρο-κλειδί της αιμόστασης. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, πλήθος μελετών έχουν αναδείξει την ενεργή συμμετοχή του και στο ανοσοποιητικό σύστημα ως ισχυρός ρυθμιστής της ανοσολογικής απόκρισης. Ο ενεργός του ρόλος προκύπτει μέσα από την αλληλεπίδρασή του τόσο με τα κύτταρα του ξενιστή όσο και με τα παθογόνα. Τα αιμοπετάλια ενεργοποιούν και ενεργοποιούνται από τα λευκοκύτταρα, υποβοηθούν την μετανάστευση τους στα σημεία φλεγμονής, διεγείρουν τα ουδετερόφιλα προς την παραγωγή εξωκυτταρικών δικτύων χρωματίνης (NET) και αλληλεπιδρούν με τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Επίσης, αλληλεπιδρούν άμεσα και έμμεσα με τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Αναγνωρίζουν, φαγοκυτταρώνουν και εξουδετερώνουν τα παθογόνα συμβάλλοντας ενεργά στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων. Όλες αυτές οι πολύπλευρες δράσεις των αιμοπεταλίων μεσολαβούνται από την πληθώρα υποδοχέων που φέρουν στην επιφάνειά τους, τις ουσίες που έχουν αποθηκευμένες στα κοκκία τους καθώς και την δυνατότητα εκ νέου σύνθεσης ορισμένων κυτταροκινών. Η ενεργή συμμετοχή των αιμοπεταλίων έχει τεκμηριωθεί σε λοιμώξεις από κάθε είδος παθογόνου μικροοργανισμού. Πράγματι, δεδομένα υποστηρίζουν ότι τα αιμοπετάλια αλληλεπιδρούν με ιούς, βακτήρια, παράσιτα και μύκητες. Εξ’ άλλου, η θρομβοπενία αποτελεί συχνά ένα δυσμενές προγνωστικό σημείο το οποίο συνοδεύει αρκετές λοιμώξεις, ειδικά τις ιογενείς. Ωστόσο, δεν είναι πάντοτε ευεργετική η συμμετοχή των αιμοπεταλίων στην ανοσολογική απόκριση. Υπέρμετρη ενεργοποίησή τους μπορεί να οδηγήσει σε θρόμβωση, απόφραξη της μικροκυκλοφορίας και κυτταρικό θάνατο, ειδικά στην σήψη. Η σήψη αποτελεί οξύ και δυναμικό λοιμώδες σύνδρομο, το οποίο αναπτύσσεται λόγω διαταραγμένης ανοσολογικής απόκρισης του ξενιστή. Η διαταραχή αυτή αφορά και τον πηκτικό μηχανισμό, ο οποίος συχνά εμφανίζεται υπέρμετρα ενεργοποιημένος. Δεδομένης της διαταραχής τόσο του ανοσολογικού όσο και του πηκτικού μηχανισμού, τα αιμοπετάλια αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα κύτταρα στην δημιουργία και την εξέλιξη της σήψης. Προς την κατεύθυνση αυτή, μεγάλες μελέτες έχουν δείξει όφελος από την χρήση αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων σε βαρέως πάσχοντες σηπτικούς ασθενείς. Τα φάρμακα αυτά μετριάζουν τόσο τις αιμοστατικές όσο και τις ανοσολογικές συνέπειες της αιμοπεταλιακής ενεργοποίησης. Εκτός της σήψης, σε πολλές άλλες λοιμώξεις, η στοχευμένη αναστολή της αιμοπεταλιακής λειτουργίας μπορεί να προσφέρει οφέλη. Όλες αυτές οι παρατηρήσεις έχουν θέσει τα αιμοπετάλια και τις αλληλεπιδράσεις τους με τα άλλα κύτταρα ως θεραπευτικό στόχο, με σκοπό την βελτίωση της έκβασης των ασθενών με σήψη και άλλα λοιμώδη σύνδρομα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παμπόρης Κωνσταντίνος
- Pamporis Konstantinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2969048