National and Kapodistrian University of Athens
Προγνωστικοί δείκτες έκβασης καρδιονεφρικού συνδρόμου
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο όρος καρδιονεφρικό σύνδρομο (ΚΝΣ) αναφέρεται σε ένα φάσμα διαταραχών στις οποίες η σχέση της καρδιάς και του νεφρού είναι τόσο αλληλένδετη ώστε η δυσλειτουργία του ενός οργάνου να μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία του άλλου. Σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά θνητότητας, θνησιμότητας και επανανοσηλειών. Έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία διάφοροι δείκτες δυσμενούς έκβασης του συνδρόμου όπως η αντίσταση στα διουρητικά και η αναιμία. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση και ταυτοποίηση ορισμένων κλινικών και εργαστηριακών δεικτών που επηρεάζουν την έκβαση των ασθενών με ΚΝΣ. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη παρατήρησης με δειγματοληψία ευκολίας. Το δείγμα αποτέλεσαν 100 ασθενείς με καρδιονεφρικό σύνδρομο οι οποίοι νοσηλεύτηκαν στο Νεφρολογικό Τμήμα και στις Καρδιολογικές Κλινικές στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας-Πειραιά από τον Απρίλιο του 2021 έως τον Νοέμβριο του 2021. Όλοι οι συμμετέχοντες πληρούσαν τα κριτήρια για τον ορισμό του καρδιονεφρικού συνδρόμου σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία ενώ από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς με ΚΝΣ τύπου 5 και ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονταν σε πρόγραμμα εξωνεφρικής κάθαρσης. Ορισμένα στοιχεία τα οποία συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη ήταν η νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), η χρήση μεθόδου εξωνεφρικής κάθαρσης (αιμοκάθαρση) και η ανάγκη για νεφρολογική παρέμβαση. Επιπλέον, σημειώθηκαν πληροφορίες από το ιατρικό ιστορικό τους και τον κλινικοεργαστηριακό έλεγχο που διενεργήθηκε κατά τη νοσηλεία. Σαν σύνθετο καταληκτικό σημείο ορίστηκε η βελτίωση της κλινικοεργαστηριακής εικόνας, και ο θάνατος ή η ένταξη σε εξωνεφρική κάθαρση. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε 2 κατηγορίες με βάση το σύνθετο καταληκτικό σημείο. Η ομάδα 1 περιλάμβανε όσους βελτιώθηκαν κλινικοεργαστηριακά και η ομάδα 2 όσους κατέληξαν ή εντάχθηκαν σε πρόγραμμα εξωνεφρικής κάθαρσης. Οι ασθενείς της ομάδας 2 χρησιμοποιούσαν λιγότερο συχνά αναστολείς του άξονα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (p=0,003) ενώ εμφάνιζαν πιο συχνά ολιγουρία/ανουρία (p<0,001). Επίσης, σύμφωνα με τον εργαστηριακό έλεγχο είχαν πιο χαμηλές τιμές αιμοσφαιρίνης (p=0,001), αλβουμίνης 63 (p=0,002) και 25(ΟΗ)VitD (p=0,020). Επιπλέον, είχαν πιο αυξημένες τιμές φωσφόρου (p<0,001), καλίου (p=0,037) και παραθορμόνης (p=0,001). Έπειτα από πολυπαραγοντική ανάλυση παλινδρόμησης, η χαμηλή τιμή 25(ΟΗ)VitD (p=0,034) και η μη χρήση αναστολέων του άξονα (p=0,004) ήταν ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες θανάτου ή ένταξης σε πρόγραμμα εξωνεφρικής κάθαρσης. Τέλος ο λόγος 25(ΟΗ)VitD/PTH ήταν ο πιο αξιόπιστος προγνωστικός δείκτης του σύνθετου καταληκτικού σημείου (ευαισθησία: 79,4%, ειδικότητα: 70,4%). Συμπεράσματα: H μη χρήση αναστολέων του άξονα, η υψηλή τιμή παραθορμόνης, η χαμηλή 25(ΟΗ)VitD και ο χαμηλός λόγος 25(ΟΗ)VitD/PTH συσχετίστηκαν με πτωχή πρόγνωση σε νοσηλευόμενους ασθενείς με καρδιονεφρικό σύνδρομο.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βορδώνη Αικατερίνη
- Vordoni Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2973114