Abstract
dc:descriptionΗ ενισχυμένη συνεργασία αποτελεί μία νομοθετική διαδικασία προβλεπόμενη στο πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ (άρθρο 20 ΣΕΕ και άρθρα 326-334 ΣΛΕΕ), η οποία επιτρέπει σε τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη να νομοθετήσουν σε ένα τομέα μη αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκή Ένωσης, εφόσον έχει κριθεί ότι το συγκεκριμένο νομοθετικό κείμενο δεν μπορεί να υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σύνολο και εφοσόν οι περαιτέρω νομικές προϋποθέσεις πληρούνται. Ταυτόχρονα, η ενισχυμένη συνεργασία αποτελεί μία μορφή διαφοροποιημένης ενοποίησης, δεδομένου ότι επιτρέπει την προώθηση της ενοποιητικής διαδικασίας μεταξύ κάποιων κρατών μέλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά όχι όλων. Συνεπώς, αποτελεί την εξαίρεση στην γενική αρχή της ενότητας που διέπει εξ αρχής την ευρωπαϊκή έννομη τάξη και τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Συνεπώς, αφορά στη συζήτηση που διεξάγεται ως προς τον κίνδυνο που ενέχουν τα σχήματα διαφοροποιημένης ενοποίησης για την ενότητα της ευρωπαϊκής έννομης τάξης. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την ενισχυμένη συνεργασία, αφενός, ως μία μορφή διαφοροποιημένης ενοποίησης και, αφετέρου, ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την προώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Σκοπός της εργασίας είναι να καταδείξει ότι, αν και μία μορφή διαφοποιημένης ενοποίησης, η ενισχυμένη συνεργασία αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την προώθηση της ενοποιητικής διαδικασίας λόγω των νομικών δικλείδων και εγγυήσεων που προβλέπονται στις διατάξεις των Συνθηκών και διαμορφώνουν το νομοθετικό της πλαίσιο, οι οποίες στοχεύουν στη διαφύλαξη της πεμπτουσίας της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βογιατζή Αθανασία
- Voyadzis Athanasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2973274