Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα μελέτη αφορά τη Διασυνοριακή Συγχώνευση, δηλαδή τη συγχώνευση που πραγματοποιείται εκτός εθνικών συνόρων. Η Διασυνοριακή Συγχώνευση αποτελεί μία από τις μορφές του τρίπτυχου των διασυνοριακών μετασχηματισμών των εταιρειών, ήτοι της διασυνοριακής διάσπασης και της διασυνοριακής μετατροπής. Αποτέλεσε αντικείμενο πολυετών νομικών μελετών, καθώς απασχόλησε για πολλές δεκαετίες τόσο την Ευρωπαϊκή Κοινότητα όσο και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τότε ΔΕΚ). Αναγνωρίστηκε με τη Δέκατη Εταιρική Οδηγία (2005/56/ΕΕ) και εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη το έτος 2009 με το νόμο 3777/2009. Η Διασυνοριακή Συγχώνευση διακρίνεται στη διασυνοριακή συγχώνευση με απορρόφηση και στη διασυνοριακή συγχώνευση με σύσταση νέας εταιρείας. Με τις νέες Οδηγίες 2017/1132/ΕΕ και 2019/2121/ΕΕ καταργήθηκε η Οδηγία 2005/56/ΕΕ και μεταρρυθμίστηκε το νομικό πλαίσιο της Διασυνοριακής Συγχώνευσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δασκαλογιαννάκη Ευανθία
- Daskalogiannaki Evanthia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2973902