National and Kapodistrian University of Athens
The role of epitope specificity in antigen-specific immunotherapy for Myasthenia gravis
Abstract
dc:descriptionΗ μυασθένεια gravis είναι μία αυτοάνοση νόσος που προκαλείται από αυτοαντισώματα που στοχεύουν κυρίως τον υποδοχέα της ακετυλοχολίνης στη νευρομυϊκή σύναψη των σκελετικών μυών. Η μειωμένη μετάδοση του σήματος εξαιτίας της καταστροφής του υποδοχέα από τα αυτοαντισώματα οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία και κόπωση. Οι διαθέσιμες θεραπείες κατά της μυασθένειας δεν δρουν ειδικά, συνεπώς μπορούν να δημιουργήσουν παρενέργειες. Επομένως, η ανάπτυξη μίας ανοσο-ειδικής θεραπείας που θα οδηγεί σε ανοσο-ανοχή, η οποία θα στοχεύει μονάχα παθογονικά στοιχεία του ανοσοποιητικόυ συστήματος, χωρίς να παρεμβαίνει στην γενικότερη δράση του, θα ήταν πολύ οφέλιμη για τους ασθενείς που πάσχουν από μυασθένεια. Πρόσφατες έρευνες του εργαστηρίου έχουν πετύχει βελτίωση των συμπτωμάτων της πειραματικής αυτοάνοσης μυασθένειας gravis (EAMG), όταν χορηγείται ενδοφλεβίως η πρωτεΐνη hα1 ECD του υποδοχέα της ακετυλοχολίνης σε αρουραίους που έπασχαν από τη νόσο. Για τη μελέτη της αντιγονο-ειδικότητας και της συμβολής του φαινομένου της επέκτασης των επιτόπων (epitope spreading) στο θεραπευτικό αποτέλεσμα, χρησιμοποιήθηκε το ζωικό μοντέλο αρουραίων στους οποίους είχε προκληθεί πειραματικής αυτοάνοσης μυασθένεια gravis (EAMG). Τα αποτελέσματα της έρευνας προτείνουν ότι η χορήγηση πεπτιδίου διαφορετικού από αυτό που ανοσοποιούνται τα πειραματόζωα, δεν έχει σημαντική θεραπευτική δράση και το φαινόμενο του <epitope spreading> δεν παρατηρείται ανάμεσα στις διαφορεικές υπομονάδες του υποδοχέα. Αντίθετα, η χορήγηση ενός μείγματος των υπομονάδων του υποδοχέα έχει θετικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το πεπτίδιο του υποδοχέα που χρησιμοποιήθηκε για την ανοσοποίηση των πειραματόζωων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κατζάστρα Χριστίνα
- Katzastra Christina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:2975172