National and Kapodistrian University of Athens
Νευρομυϊκές παθήσεις που οδηγούν σε αναπνευστική ανεπάρκεια στη ΜΕΘ
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι ασθενείς με νευρομυϊκή νόσο μπορεί να αναπτύξουν αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω αδυναμίας των αναπνευστικών μυών, υποτονία των προμηκικών μυών, συνυπάρχουσες ανατομικές ανωμαλίες, και μειωμένο κεντρικό αναπνευστικό ερέθισμα. Η αναπνευστική ανεπάρκεια στη νευρομυϊκή νόσο μπορεί να εμφανιστεί ως οξύ φαινόμενο ή ως χρόνια προοδευτική διαταραχή. Ωστόσο, αρκετοί ασθενείς με νευρομυϊκές παθήσεις και αναπνευστική ανεπάρκεια έχουν ανάγκη από εντατική φροντίδα. Σκοπός: Η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας για τη διερεύνηση των χαρακτηριστικών των ασθενών με νευρομυϊκές παθήσεις που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ με αναπνευστική ανεπάρκεια, καθώς και των παραγόντων που σχετίζονται με παρατεταμένο μηχανικό αερισμό των ασθενών και αυξημένη θνησιμότητα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη διεθνή βάση ηλεκτρονικών δεδομένων PubMed με τις ακόλουθες λέξεις κλειδιά: «neuromuscular diseases», «respiratory failure» και «Intensive Care Unit». Στην ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν μελέτες που αφορούσαν σε ενήλικες ασθενείς με νευρομυϊκές παθήσεις που νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ λόγω αναπνευστικής δυσχέρειας. Στην ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν πρωτογενείς μελέτες, δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα από 1/1/2010 έως 1/6/2020. Αποτελέσματα: Στην ανασκόπηση συμπεριελήφθησαν 15 μελέτες, εκ των οποίων 10 ήταν αναδρομικές μελέτες κοόρτης, 4 ήταν μελέτες περίπτωσης και 1 ήταν προοπτική μελέτη ασθενών – μαρτύρων. Το δείγμα των ασθενών κυμαινόταν από 25 έως 480 ασθενείς. Το ποσοστό ανδρών ήταν από 44.1% έως 68.2%, ενώ η μέση ηλικία των ασθενών κυμαινόταν από 33.5 έτη έως 57 έτη. Το 33.3% έως 95.1% των ασθενών έλαβε μηχανικό αερισμό. Προγνωστικοί παράγοντες διασωλήνωσης αποτέλεσαν: η ηλικία, ο ΔΜΣ, η σοβαρή αξονική εμπλοκή, οι αναπνευστικές παράμετροι (ζωτική χωρητικότητα και αναπνευστική μυϊκή ισχύς), η αντοχή στην προεξοχή της γλώσσας και η κλινική δυσλειτουργία κατάποσης, η βαθμολογία SAPS IΙ και τα υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης. Το ποσοστό θνησιμότητας κυμαινόταν από 6.5% έως 79.4%. Προγνωστικοί παράγοντες της έκβασης των ασθενών ήταν: η διάγνωση δερματομυοσίτιδας, η υψηλή βαθμολογία APACHE II, η παρουσία οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας, η μειωμένη αναλογία PaO2 / FiO2, ο χαμηλός αριθμός λεμφοκυττάρων, η μεγαλύτερη ηλικία, η δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, οι επιπλοκές πνευμονίας, η υποκαλιαιμία και η αιμορραγία. Συμπεράσματα: Η έκβαση των ασθενών στη ΜΕΘ και η ανάγκη για διασωλήνωση σε ασθενείς με νευρομυϊκές παθήσεις σχετίζεται με διάφορους παράγοντες, ωστόσο για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση, λόγω της ετερογένειας των μελετών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ζησόπουλος Θωμάς
- Zisopoulos Thomas
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3221465