National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη νέων παραγώγων κινναμωμικού οξέος σε in vivo πρότυπο ατοπικής δερματίτιδας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η ατοπική δερματίτιδα (ΑΔ) είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα, φλεγμονώδης δερματική νόσος που χαρακτηρίζεται από ευρύ φάσμα φαινοτύπων και περίπλοκη παθοφυσιολογία, η οποία περιλαμβάνει εκφύλιση του επιδερμικού φραγμού, αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς και διαταραχές της ισορροπίας της ανοσιακής απόκρισης μέσω Τ-βοηθητικών λεμφοκυττάρων τύπου 1 & 2 (T-helper cells 1 & 2). Οι πλέον διαδεδομένες θεραπείες είναι τα τοπικά κορτικοστεροειδή και οι αναστολείς καλσινευρίνης, τα οποία προκαλούν πληθώρα ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ατροφία δέρματος, τελαγγειεκτασίες και καύσο, ενώ δεν ενδείκνυνται για μακροχρόνια αγωγή. Είναι συνεπώς επιτακτική η ανάγκη εύρεσης νέων θεραπευτικών παραγόντων με αξιόλογη δράση και λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Συνθετικά και φυσικά παράγωγα κινναμωμικού οξέος έχουν δείξει in vitro και in vivo σημαντική αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη ικανότητα, με υποσχόμενη δράση σε αυτοάνοσα δερματικά νοσήματα, όπως ψωρίαση και ατοπική δερματίτιδα. Μέθοδοι: Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη τεσσάρων ενώσεων (ρεσβερατρόλη, trans-κινναμωμικό οξύ και τα παράγωγά τους ΑΚ1 & ΑΚ3) σε in vivo πρότυπο ατοπικής δερματίτιδας άτριχων μυών SKH-hr1. Αρχικά, έγινε προσομοίωση της ατοπικής δερματίτιδας μέσω του ερεθιστικού παράγοντα DNCB (2,4- δινιτροχλωροβενζόλιο) που συμβάλει στην πρόκληση της κλινικής, ανοσιακής και ιστοπαθολογικής εικόνας ΑΔ. Έπειτα, οι υπό εξέταση ενώσεις ρεσβερατρόλη, trans-κινναμωμικό οξύ και τα παράγωγά τους ΑΚ1 & ΑΚ3 μορφοποιήθηκαν σε σκευάσματα κατάλληλα για τοπική χρήση, περιεκτικότητας 0,1% β/β, με φορέα PEG400:PEG3000 σε αναλογία 80:20, και εφαρμόστηκαν στη ράχη των μυών καθημερινά για 20 ημέρες με απλή επάλειψη. Κατά τη διάρκεια της αγωγής λήφθηκαν ψηφιακές φωτογραφίες των μυών με απλή κάμερα και κάμερα Antera (Miravex), ενώ έγινε και συμπεριφορική μελέτη με βιντεοσκόπηση. Ακόμη, έγιναν μετρήσεις που αφορούν το βάρος των μυών, την άδηλη απώλεια νερού, την ενυδάτωση, την ερυθρότητα και το πάχος του δέρματος, ενώ μετά τη θυσία λήφθηκαν δείγματα δέρματος για ιστοπαθολογική μελέτη. Αποτελέσματα και συμπεράσματα: Πραγματοποιήθηκε σύγκριση των αποτελεσμάτων των τοπικών σκευασμάτων μεταξύ τους, με το φορέα και με τους μάρτυρες όσον αφορά την κλινική παρατήρηση, τη φλεγμονή και τη γενικότερη κατάσταση δέρματος και του δερματικού φραγμού, όπως επίσης και την επίδραση στη σωματική υγεία και συμπεριφορά των μυών. Το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι τα τοπικά σκευάσματα του ΑΚ3 και του κινναμωμικού ήταν τα πιο αποτελεσματικά στη βελτίωση της εικόνας του δέρματος και τη μείωση των βλαβών, συγκριτικά με τα τοπικά σκευάσματα του φορέα, της ρεσβερατρόλης και του ΑΚ1, έχοντας έτσι προοπτικές για περαιτέρω μελέτη. Τέλος, και τα τέσσερα σκευάσματα έδειξαν καλύτερα αποτελέσματα από τους μάρτυρες και το φορέα, κάτι που είναι ενθαρρυντικό για περαιτέρω μελέτη τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ναεράτος Σπυρίδων
- Naeratos Spyridon
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3221735