National and Kapodistrian University of Athens
Δυσφαγία ως μετεγχειρητική επιπλοκή κατόπιν πρόσθιας αυχενικής δισκεκτομής και σπονδυλοδεσίας: Βιβλιογραφική Ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Η πρόσθια αυχενική δισκεκτομή με σπονδυλοδεσία, παρά τις πιθανές επιπλοκές, παραμένει σήμερα η μέθοδος εκλογής για τη χειρουργική θεραπεία ασθενών με αυχενική ριζοπάθεια ή/και μυελοπάθεια λόγω αυχενικής σπονδύλωσης ή κήλης των μεσοσπονδύλιων δίσκων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Παρά την υψηλή συχνότητά της, η μετεγχειρητική δυσφαγία μετά από πρόσθια αυχενική δισκεκτομή με σπονδυλοδεσία είναι ελάχιστα κατανοητή. Η παθογένειά της παραμένει σχετικά άγνωστη και οι παράγοντες κινδύνου δεν έχουν ξεκαθαριστεί. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η ανασκόπηση της επίπτωσης, της παθογένειας, της διάγνωσης και της πρόληψης της δυσφαγίας σε ασθενείς μετά από πρόσθια αυχενική δισκεκτομή με σπονδυλοδεσία. Υλικό και μέθοδοι Διεξήχθη βιβλιογραφική ανασκόπηση με βάση τη διαδικτυακή βάση δεδομένων Pubmed. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση με τη χρήση των λέξεων-κλειδιών: “dysphagia” AND (“anterior cervical discectomy and fusion” OR “ACDF”). Η αναζήτηση περιελάμβανε μόνο προοπτικές κλινικές μελέτες που αξιολογούσαν τη δυσφαγία μετά από πρόσθια αυχενική δισκεκτομή με σπονδυλοδεσία. Εξαιρέθηκαν μελέτες που δημοσιεύτηκαν σε μη αγγλική γλώσσα, αναδρομικές μελέτες, πτωματικές μελέτες, ανασκοπήσεις, αναφορές περιστατικών και ερευνητικά πρωτόκολλα. Αποτελέσματα Αρχικά, 335 μελέτες εντοπίστηκαν μετά από την πρωταρχική αναζήτηση. Μετά την εφαρμογή των κριτηρίων αποκλεισμού, 73 μελέτες έμειναν για τελική ανάλυση. Αυτή η βιβλιογραφική ανασκόπηση επικεντρώθηκε στον εντοπισμό του ποσοστού δυσφαγίας και των διαφόρων παραγόντων κινδύνου που οδηγούν σε αυτή την επιπλοκή, συγκρίνοντας και αξιολογώντας την τρέχουσα βιβλιογραφία σε ασθενείς, χειρουργούς και χειρουργικές τεχνικές. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο τυχαίων επιδράσεων, η μετα-ανάλυση των συμπεριλαμβανόμενων μελετών που συσχετίζουν τη δυσφαγία άμεσα με τις επεμβάσεις πρόσθιας αυχενικής δισκεκτομής και σπονδυλοδεσίας, προσδιόρισε ένα συνολικό μέσο ποσοστό δυσφαγίας 19,4% (95% CI 9,6%-29,1%). Καθορίστηκαν διάφοροι παράγοντες κινδύνου που οδηγούν σε δυσφαγία όπως το γυναικείο φύλο, το κάπνισμα, η χειρουργική προσπέλαση, η χρήση rhBMP-2 και η χειρουργική επέμβαση πολλαπλών επιπέδων, ενώ οι προθέσεις χαμηλού προφίλ φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο δυσφαγίας. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά και ακτινολογικά ευρήματα, ιδιαίτερα στο οίδημα των προσπονδυλικών μαλακών μορίων. Ωστόσο, πρόσφατα χρησιμοποιούνται βιντεο-ακτινοσκοπικές και ενδοσκοπικές μελέτες για την αξιολόγηση της δυσφαγίας. Ο ρόλος της τοπικής χορήγησης στεροειδών για την πρόληψη της δυσφαγίας δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί. Συμπεράσματα Αυτή η ανασκόπηση υπογραμμίζει τη στοιχειώδη κατανόηση του προβλήματος της δυσφαγίας μετά από πρόσθια αυχενική δισκεκτομή με σπονδυλοδεσία. Είναι αναγκαία η διεξαγωγή περισσότερων ποιοτικών μελετών για την κατανόηση της επίδρασης διαφόρων παραγόντων κινδύνου στην επίπτωση της δυσφαγίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσαλίμας Γεώργιος
- Tsalimas Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3236701