National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος των ιογενών λοιμώξεων στις πνευμονικές εξάρσεις των ασθενών με βρογχεκτασίες που δεν οφείλονται στην Κυστική Ίνωση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι βρογχεκτασίες (ΒΕ) αποτελούν αίτιο αυξημένης νοσηρότητας του αναπνευστικού συστήματος. Οι παροξύνσεις των ασθενών με μη- Κυστική Ίνωση (ΚΙ) βρογχεκτασίες οδηγούν σε έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας και φτωχή ποιότητα ζωής. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο προσδιορισμός της σημασίας της απομόνωσης των αναπνευστικών ιών στις εξάρσεις των ασθενών με βρογχεκτασίες. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων PubMed κατά το χρονικό διάστημα 18 έως 24 Μαρτίου 2021. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν αφορούσαν στη μη- ΚΙ βρογχκετασία, στις πνευμονικές παροξύνσεις και στις ιογενείς λοιμώξεις. Αποτελέσματα: Κατά την αναζήτηση της βιβλιογραφίας εντοπίστηκαν 25 άρθρα εκ των οποίων τα 7 πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στη μελέτη. Σύμφωνα με αυτά, αναπνευστικοί ιοί συνήθως απομονώνονται στις παροξύνσεις των ασθενών με μη ΚΙ- βρογχεκτασίες. Στους ιούς που απομονώνονται συχνότερα ανήκουν ο Human rhinovirus (HRV) και ο Influenza. Επίσης, φάνηκε ότι οι ασθενείς με απομόνωση κάποιου ιού στην παρόξυνση παρουσιάζουν περισσότερα συμπτώματα από το ανώτερο αναπνευστικό, ενώ αλλαγή στη χροιά του βήχα, στην παραγωγή και στην ποιότητα των πτυέλων παρατηρείται όταν απομονώνεται κάποιο νέο βακτήριο. Δε φάνηκε να υπάρχει διαφορά στο δείκτη Forced Expiratory Volume in the first second (FEV1) στους θετικούς για κάποιον ιό στην παρόξυνση ασθενείς σε σύγκριση με τους αρνητικούς. Η ανίχνευση του Epstein Barr (EBV) στους ασθενείς με βρογχεκτασίες συνδέεται με ταχύτερη έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας και πρόοδο της νόσου. Συμπεράσματα: Οι ιοί φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόοδο και στην πορεία της νόσου των ασθενών με μη- ΚΙ βρογχεκτασίες. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερους αριθμούς ασθενών, στους οποίους να γίνεται έλεγχος των αναπνευστικών ιών σε κάθε προγραμματισμένη επίσκεψη και σε κάθε επεισόδιο παρόξυνσης, ώστε να γίνει κατανοητός ο τρόπος δράσης τους και η αλληλεπίδρασή τους με τα βακτήρια, τα οποία απομονώνονται στους ασθενείς αυτούς. Ακόμη, είναι αναγκαίο να βρεθούν βιοδείκτες που θα διελυκολύνουν την κλινική πράξη και τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων, ώστε να αποφεύγεται η υποθεραπεία των παροξύνσεων, αλλά και η υπερθεραπεία με αντιβιοτικά.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καρτσιούνη Ελπινίκη
- Kartsiouni Elpiniki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3245521