National and Kapodistrian University of Athens
Ηθικές προκλήσεις στην αναζωογόνηση - συστηματική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η καρδιακή ανακοπή (ΚΑ) αποτελεί μείζων υγειονομικό, κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα. Η ιατρική κοινότητα οφείλει να την αντιμετωπίσει δια μέσω της επιστημονικά τεκμηριωμένης γνώσης και της εφαρμογής των τεχνικών και μη δεξιοτήτων της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΑ) στην καθημερινή κλινική πράξη. Παρόλα αυτά, έρχεται αντιμέτωπη με ηθικά διλήμματα ως προς την εφαρμογή της ΚΑA σε όλο το ηλικιακό φάσμα. Σκοπός: Η παράθεση όλων των πρόσφατων επιστημονικών δεδομένων που αφορούν τις τοποθετήσεις των εδικών για την αντιμετώπιση των ασθενών στο τέλος της ζωής τους και με ποιες παραμέτρους ο ιατρός και οι λοιποί επαγγελματίες υγείας είναι σε θέση να διαχειριστούν με βάση τις ηθικές αξίες μία επικείμενη ΚΑ. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε στις διεθνείς βάσεις δεδομένων Pubmed, Cinahl, και Medline με λέξεις κλειδιά όπως αναζωογόνηση, καρδιοαναπνευστική ανακοπή, ηθικά διλήμματα, εξωνοσοκομειακή ανακοπή, νεογνική αναζωογόνηση, παιδιατρική ανακοπή, γηριατρική αναζωογόνηση, ειδικές καταστάσεις και ανακοπή, χρόνια νοσήματα και αναζωογόνηση. Συλλέχθηκαν 1185 άρθρα (έρευνες, μεταναλύσεις, ανασκοπήσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις) από τη διεθνή βιβλιογραφία και από αυτά επιλέχθηκαν και κρίθηκαν ως αποδεκτά για να συμπεριληφθούν στη συστηματική ανασκόπηση τα 31 καθώς πληρούσαν τα κριτήρια της αναζήτησης. Αποτελέσματα: Στις διάφορες χώρες της Ευρώπης και στη χώρα µας το πρόβληµα παραµένει χωρίς συγκεκριµένη τοποθέτηση, µε τον θεράποντα γιατρό τελικά να αποφασίζει την εφαρµογή ή όχι ΚΑΑ. Οι παράγοντες εκείνοι, οι οποίοι πρέπει να λαµβάνονται υπ’ όψιν κατά την απόφαση είναι: η ποιότητα της ζωής του ασθενούς πριν την ανακοπή, η αναµενόµενη ποιότητα ζωής, η πιθανότητα να ευοδωθεί ή όχι η προσπάθεια αναζωογόνησης και κυρίως η επιθυµία του ασθενούς ή της οικογένειας όταν το επίπεδο συνείδησης του πάσχοντος δεν είναι ικανοποιητικό. Συμπεράσματα: Είναι σκόπιµο ο υπεύθυνος για τον ασθενή γιατρός να συζητάει µαζί του το ενδεχόμενο εφαρµογής ΚΑΑ, όταν αυτός έχει ακόµα ικανοποιητικό επίπεδο συνείδησης και η θέληση του να λαµβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν τη δεδοµένη στιγµή. Γενικά, η αναζωογόνηση δεν ενδείκνυται σε περιπτώσεις τελικής µη αναστρέψιμης ή µη θεραπεύσιμης νόσου, όπου ο θάνατος είναι αναµενόµενος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπακίρης Παύλος
- Bakiris Pavlos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3256167