National and Kapodistrian University of Athens
Όψεις της διπλωματίας των Κομνηνών για την αποσόβηση του νορμανδικού κινδύνου (1081-1180)
Abstract
dc:descriptionΗ σταδιακή εγκατάσταση των Νορμανδών στον γεωγραφικό χώρο της ιταλικής χερσονήσου, που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του 11ου και του 12ου αιώνα, επηρέασε άρδην τις εξελίξεις στο διεθνές πολιτικό σκηνικό της εξεταζόμενης περιόδου. Οι Νορμανδοί τυχοδιώκτες κατόρθωσαν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στη νότια Ιταλία εις βάρος των λομβαρδών πριγκίπων και των Βυζαντινών, καθώς επίσης να αποσπάσουν τη Σικελία από τους Άραβες. Δεν δίστασαν, ακόμη, να προωθηθούν περαιτέρω, προς ανατολάς: Ο Νορμανδός δούκας Ροβέρτος Γυισκάρδος πραγματοποίησε δύο εισβολές, μία το 1081 και μία στα 1084, στον ελεγχόμενο από τους Βυζαντινούς ελλαδικό χώρο, ενώ ο υιός του Βοημούνδος, εκμεταλλευόμενος το σταυροφορικό κίνημα του 1095, πέτυχε τη συγκρότηση ενός πριγκιπάτου στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, η παρουσία του οποίου αποτέλεσε ανάχωμα στην απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των βυζαντινών συμφερόντων στην περιοχή. Οι φιλοδοξίες για τη νορμανδική κυριαρχία στη Μεσόγειο εκφράστηκαν αμέσως μετά την ίδρυση του βασιλείου της Σικελίας από τον Ρογήρο Β', ο οποίος, το 1130, προέβη στην ένωση όλων των νορμανδικών κτήσεων σε νότια Ιταλία και Σικελία υπό το σκήπτρο του. Προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον διαρκώς εντεινόμενο νορμανδικό κίνδυνο, οι Κομνηνοί αυτοκράτορες επιδόθηκαν σε μία μεθοδευμένη διπλωματία, κατευθυντήρια γραμμή της οποίας ήταν η εύρεση ενός ή περισσότερων συμμάχων, ικανών να παράσχουν την απαιτούμενη στρατιωτική αρωγή για την ανάσχεση της νορμανδικής επιθετικότητας. Με τη βοήθεια των πρεσβευτών τους, οι οποίοι επωμίζονταν το βάρος της επιτυχούς έκβασης των διπλωματικών αποστολών στις αυλές των υποψήφιων συμμάχων, οι Κομνηνοί κυβερνήτες επιχείρησαν να φέρουν εις πέρας τις επιδιώξεις τους. Για την προσφορά τους, οι εν δυνάμει σύμμαχοι ανταμείβονταν με χρήματα, παραχωρήσεις και υποσχέσεις για μία γαμήλια σύνδεση με μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας. Φυσικά, οι δίαυλοι επικοινωνίας με τους Νορμανδούς τυχοδιώκτες και βασιλείς δεν ήταν κλειστοί: Tυχόν διπλωματικές επαφές ανάμεσα σε Νορμανδούς και Βυζαντινούς αφορούσαν ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό των αναμεταξύ τους πολεμικών αναμετρήσεων και, σπανιότερα, τη συνεργασία για την αντιμετώπιση ενός κοινού εχθρού. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζονται ενδελεχώς οι σχετικές με τους Νορμανδούς διπλωματικές ενέργειες των Κομνηνών αυτοκρατόρων. Έμφαση δίνεται στους στόχους της κομνήνειας διπλωματίας και στις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για την αποτελεσματική εφαρμογή της. Επίσης, περιγράφονται με κάθε λεπτομέρεια -στο εύρος, βέβαια, που το επιτρέπουν οι διαθέσιμες γραπτές μαρτυρίες- οι διπλωματικές αποστολές και ο ρόλος των αυτοκρατορικών πρεσβευτών σε αυτές. Κατεξοχήν στόχοι του γράφοντος είναι η ορθή εξιστόρηση των γεγονότων και η παρουσίαση της κομνήνειας διπλωματίας για την αποσόβηση του νορμανδικού κινδύνου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μάργαρης Χρυσοβαλάντης
- Margaris Chrisovalantis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3259886