National and Kapodistrian University of Athens
Η κοινωνική ασφάλιση απέναντι στις προκλήσεις της τεχνολογικής εξέλιξης υπό το πρίσμα της θεωρίας της διακινδύνευσης του Ulrich Beck
Abstract
dc:descriptionΣτην περίοδο της γενικευμένης αβεβαιότητας της νέας νεωτερικότητας. ζητούμενο είναι η μεγιστοποίηση της ασφάλειας. Παρά την δυσπιστία του στην δυνατότητα των υφιστάμενων θεσμών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των σύγχρονων διακινδυνεύσεων. ο Ulrich Beck ξεχωρίζει το ρόλο της κοινωνικής ασφάλισης, η οποία γεννήθηκε στην εποχή της πρώτης νεωτερικότητας Η κοινωνική ασφάλιση οργανώθηκε σταδιακά μέσα από δύο διαφορετικούς τύπους συστημάτων (Bisniark και Beveridge) ανάλογα με τον αναδιανεμητικό ή κεφαλαιοποιητικό χαρακτήρα τους. Στην Ελλάδα λειτουργεί με ένα συνδυασμό των δύο συστημάτων, μέσα από ένα σύστημα των τρώω· πυλώνων. Η ελληνική ασφαλιστική νομοθεσία απαρτίζεται από ένα μίγμα εξαιρέσεων και αποσπασματικών ρυθμίσεων, που σε συνδυασμό με την μη έγκαιρη λήψη των αναγκαίων μέτρων συνέθεσαν μια σοβαρή διακινδύνευση για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Αυτής της μορφής οι διακινδυνεύσεις σε συνδυασμό με τους ασφαλιστικούς κοινωνικούς κινδύνους αποδεικνύεται ότι συνδέονται άμεσα με τις περιβαλλοντικές, χρηματοπιστωτικές και τρομοκρατικές παγκόσμιες διακινδυνεύσεις, που εντόπισε ο Beck. Το σύνολο αυτών των διακινδυνεύσεων έχει γιγαντωθεί, ιδίως στην περίοδο της σύγχρονης τεχνολογικής εξέλιξης. Η ψηφιακή τεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνης στην 4η βιομηχανική επανάσταση φέρνουν σημαντικές βελτιώσεις αλλά και νέες μορφές διακινδυνεύσεων για την κοινωνική ασφάλιση. Με τις προκλήσεις αυτών των διακινδυνεύσεων βρέθηκε αντιμέτωπη η ελληνική κοινωνική ασφάλιση στην περίοδο της πρόσφατης χρηματοπιστωτικής κρίσης. Οι διακινδυνεύσεις, η αδράνεια και μια σειρά από μέτρα, που επιβλήθηκαν «από τα πάνω», μέσω μιας κατά τον Beck χαμένης ευκαιρίας για υπερπολιτική δράση, προσφέρουν το ιδανικό πεδίο μελέτης του τρόπου λειτουργίας της θεωρίας της διακινδύνευσης. Μέσα από αυτήν, αποτυπώνονται οι κρίσιμες απαντήσεις του, σε σχέση με «διλήμματα» και διακινδυνεύσεις, που εντοπίστηκαν στην περίοδο της κρίσης. Με τον τρόπο αυτό αποτυπώνεται επίσης και ο μηχανισμός θωράκισης της κοινωνικής ασφάλισης απέναντι στις προκλήσεις και τις διακινδυνεύσεις της τεχνολογικής εξέλιξης. Κρίσιμος είναι και πάλι ο ρόλος του δικαίου, ενώ ο θεσμικός εγγυητικός ρόλος της δικαιοσύνης μεγιστοποιείται. Παράλληλα, καθίσταται αναγκαία η δημιουργία κοινωνικό ασφαλιστικής παιδείας αλλά και η ευρύτερη κοινωνική ευαισθητοποίηση. Έτσι θα δημιουργηθούν - αντί των σημερινών «ξεκομμένων μονάδων», οι νέες «διασυνδεδεμένες οντότητες». Απαιτείται προσπάθεια συνολική και σε όλες τις διαστάσεις, πολιτική, υπερπολιτική και υποπολιτική. που θα υπηρετήσουν ένα νέο «raison d' etat», το οποίο θα συντεθεί μέσα από το κοσμοπολίτικο κράτος. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία ενός υπερεθνοτικού, (ενδεχόμενα ευρωπαϊκού) συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, του οποίου οι σχεδιαστές θα έχουν αντίληψη της νέας κοινωνικής πραγματικότητας και των τεχνολογικών εξελίξεων. Αυτοί θα μπορέσουν να σχεδιάσουν ένα καινοτόμο βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα. που θα διαπνέεται από τις ιδέες του κοσμοπολιτισμού, αλλά και από τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, του καθολικού και του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και του σεβασμού στην εμπιστοσύνη των ασφαλισμένων. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει μια ιδανική πραγμάτωση του κοσμοπολίτικου οράματος του Ulrich Beck.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσαγκαρόπουλος Κωνσταντίνος
- Tsagkaropoulos Konstantinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3260746