National and Kapodistrian University of Athens
Ο ρόλος της μητέρας στη κοινωνική ενσωμάτωση του παιδιού, υγιούς και ασθενούς
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η παρούσα εργασία αποτελεί κυρίως μια ανασκοπική μελέτη και επιδιώκει να παρουσιάσει τον ρόλο της μητέρας στην κοινωνική ένταξη του παιδιού της, υγιές και μη. Ειδικότερα, παρακάτω παρουσιάζονται ορισμοί και έννοιες γύρω από το ερευνητικό ερώτημα, δεδομένα σχετικά με την ασθένεια και την αναπηρία, την ποιότητα ζωής του ατόμου, την ψυχοκοινωνική λειτουργία στην ασθένεια, τον ρόλο της οικογένειας αλλά και την μητρότητα στην κοινωνικοποίηση του παιδιού, ενώ τέλος τον γονικό έλεγχο στην ενσωμάτωση του παιδιού. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η παρουσίαση του ρόλους της μητέρας στην κοινωνική ένταξη του υγιές και μη, παιδιού της. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση δημοσιεύσεων κυρίως μέσω διαδικτύου, αναφορικά με την κοινωνική ένταξη Αποτελέσματα: Ως αποτέλεσμα, ο πρωταρχικός σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει τις συνδέσεις μεταξύ της κοινωνικής ένταξης υγιών και μη παιδιών καθώς και τον ρόλο των μητέρων. Ειδικότερα διερευνήθηκε μέσα από την βιβλιογραφία που παρατέθηκε, οι υποστηρικτικές ενέργειες που εστιάζονται στην εξήγηση ως απάντηση στο παιδικό συναίσθημα και της προσαρμοστικής λειτουργίας των παιδιών. Η σωματική ασθένεια μπορεί να καταστήσει δύσκολη, αν όχι αδύνατη, τη διατήρηση σχέσεων με τους φίλους και την οικογένεια. Το δίκτυο φίλων και γνωστών του ασθενούς μπορεί να έχει συρρικνωθεί σε σημείο που έχει λίγες, αν όχι καθόλου, επαφές εκτός της στενής οικογένειάς του. Τέλος, οι ενέργειες των μητέρων μπορεί να έχουν σημαντική επίδραση στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών τους (Eisenberg et al., 1998). Συμφώνα με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, η ρύθμιση συναισθημάτων (ER) είναι ένα σύνολο συμπεριφορών, ικανοτήτων και τακτικών που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον μετριασμό, την καταστολή ή την ενίσχυση των συναισθηματικών εμπειριών και εκδηλώσεων του παιδιού (Eisenberg et al., 1998). Η διαταραγμένη συναισθηματική ρύθμιση συνδέεται τόσο με εσωτερικά όσο και με εξωτερικά ζητήματα στα παιδιά και στους εφήβους (Silk et al., 2002). Το παιδικό ER έχει αποδειχθεί ότι έχει μια λειτουργία διαμεσολάβησης στη σύνδεση μεταξύ των χαρακτηριστικών κοινωνικοποίησης του μητρικού συναισθήματος και των αποτελεσμάτων των παιδιών σχολικής ηλικίας (Eisenberg et al., 1998). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη εξερεύνησε την το στυλ και την άποψη των γονέων και δη, των μητέρων, τα οποία επηρεάζουν την ανάπτυξη της νόσου ενός παιδιού (δηλαδή, την υγεία και την ανάπτυξή του). Κατά συνέπεια, η υπερπροστασία αποτελεί τον βασικό πυρήνα μεταξύ των οικογενειών με παιδιά που έχουν νοητική υστέρηση, αναπηρία ή κάποια ασθένεια. Είναι ζωτικής σημασίας να έχουμε κατά νου ότι μια ευρεία ποικιλία αλληλεπιδράσεων γονέα-παιδιού μπορεί να κριθεί καλή εάν τα παιδιά είναι ευτυχισμένα και υγιή στο ευρύτερο πλαίσιο. Οι γονείς υγιών παιδιών είχαν συχνά υψηλά συναισθήματα στοργής, γενναιοδωρίας και υπερηφάνειας, ενώ δεν έχουν βιώσει συχνά κατάθλιψη ή απελπισία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μουστακίδου Αγγελική
- Moustakidou Angeliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3281686