National and Kapodistrian University of Athens
Η θεολογική, κοινωνική και καλλιτεχνική προσφορά των Ιερών Μονών στον υπόδουλο Ελληνισμό κατά την Τουρκοκρατία. Η περίπτωση της Ι.Μ. Βουλκάνου.
Abstract
dc:descriptionΣτη διαμόρφωση του νεότερου ελληνικού κράτους το χριστιανικό δόγμα είχε πρωτεύουσα θέση. Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού και τη δημιουργία της εκκλησίας, κυρίως εντός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναπτύχθηκε και ο ισχυρός πυλώνας του μοναχισμού. Από τις ερήμους της Αιγύπτου, της Συρίας και τη Μικρά Ασία οι αναχωρητές μοναχοί δημιούργησαν μοναστήρια σε ολόκληρη την αυτοκρατορία, τα οποία εξελίχθηκαν σε μικρές κοινωνίες με σπουδαίο πνευματικό επίπεδο, ισχυρή διοίκηση και πολιτιστική συνεισφορά. Τα μοναστικά κέντρα της Ελλάδος, όπως το Άγιο Όρος, τα Μετέωρα αλλά και πολλά μοναστήρια στον ευρύτερο χώρο, απέκτησαν μεγάλη οικονομική αυτονομία και στήριξαν το λαό διαχρονικά σε όλες τις κρίσιμες περιόδους της ιστορίας. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η προσφορά των Ιερών Μονών στον Ελληνισμό κατά τη δύσκολη περίοδο της Τουρκοκρατίας, όχι μόνο σε θεολογικό επίπεδο αλλά και σε κοινωνικό και καλλιτεχνικό. Η Εκκλησία δια των μοναχών ήταν ο παιδαγωγός του λαού και ο προστάτης του όπου χρειάστηκε, τόσο κατά την Οθωμανική κυριαρχία ολόκληρης της Ελλάδος, όσο και κατά την Ενετοκρατία της Πελοποννήσου. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην προσφορά της Ιεράς Μονής Βουλκάνου στην Μεσσηνία και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο κατά την Τουρκοκρατία όπως και στην Εθνική Παλιγγενεσία με την επανάσταση του 1821.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Πέτρουλας Γεώργιος
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3292287