National and Kapodistrian University of Athens
Greek Koine vs Modern English: The historical characteristics and the development of Linguae Francae
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή επιχειρεί να αναδείξει τους τρόπους μέσα από τους οποίους οι «παγκόσμιες γλώσσες», – Ελληνιστική Κοινή και Σύγχρονη Αγγλική – εξελίχθηκαν ιστορικά και μεσουράνησαν, ευνοούμενες από συγκεκριμένες ιστορικές, οικονομικές και κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες. Ως εκ τούτου, γίνεται μια προσπάθεια ενδελεχούς εξέτασης και εξήγησης της χρήσης τόσο της Κοινής Ελληνικής όσο και της Σύγχρονης Αγγλικής ως «κοινών γλωσσών για μεγάλο μέρος της υφηλίου». Τα παρακάτω ερωτήματα διαμόρφωσαν την πορεία και εξέλιξη της παρούσας μελέτης: Ποια είναι τα πιθανά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των δύο αυτών «παγκόσμιων γλωσσών»; Τι ακριβώς εννοούμε με τον όρο «παγκόσμια γλώσσα»; Μέσα από ποιες ακριβώς διεργασίες μια γλώσσα ανακηρύσσεται σε παγκόσμια γλώσσα; Αυτό εξαρτάται πάντοτε – διαχρονικά – στους ίδιους παράγοντες που επηρεάζουν τη διάχυση και επικράτηση μιας γλώσσας; Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια συσχέτισης γεωπολιτικών, κοινωνικο-πολιτισμικών, θρησκευτικών ή/και εμπορικών παραγόντων με την παρακμή συγκεκριμένων γλωσσών, που αποτέλεσαν το επικρατέστερο γλωσσικό εργαλείο της εποχής τους. Έπειτα, διαμορφώνεται η υποκείμενη υπόθεση εργασίας για την παρούσα μελέτη, δεχόμενη ως κυρίαρχο τον ρόλο που έπαιξαν στη γλωσσική διάδοση και επικράτηση των «παγκόσμιων γλωσσών» παράγοντες όπως: ο τόπος, η κοινωνία, η ισχύς και η θρησκεία. Η υπόθεση αυτή εδράζεται σε παρατηρήσεις της συντάκτριας αναφορικά με τους παράγοντες εκείνους που άλλοτε υποβοηθούν και άλλοτε παρεμποδίζουν τη διάδοση των γλωσσών, ιδεών/πολιτικών θέσεων, επιστημονικών επιτευγμάτων και τα συναφή αυτών. Η παρούσα εργασία, συμπληρωματικά, επιχειρεί να αποδώσει ένα περίγραμμα της εξέλιξης του όρου από «Κοινή Γλώσσα» (Lingua Franca) σε «κοινή γλώσσα»/ «λίνγκουα φράνκα, γλώσσα διαμεσολάβησης [σύμφωνα με την ελληνική μετάφραση στο online Glossary of Linguistics Terminology»] (lingua franca) – ένα όνομα που υποδηλώνει όλες τις «γλώσσες επικοινωνίας». Πιο συγκεκριμένα, ο όρος αναφέρεται πλέον στις γλώσσες εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως και με σταθερό ρυθμό, για να διασφαλίσουν την «διαγλωσσική κατανόηση» [ακριβώς όπως η Αγγλική ή η Αραβική (σήμερα), ή η Ελληνική, Λατινική και Αραμαϊκή σε κάποια μέρη του κόσμου, αιώνες πριν] (Brosch, 2015: 71-85). Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί, επίσης, να απαντήσει στο ερώτημα: εάν ένας κοινός γλωσσικός κώδικας αποτελεί προϋπόθεση για την αρμονική συνύπαρξη διακριτών εθνικών ομάδων. Επιπλέον, αναζητά μιαν απάντηση στο ερώτημα: εάν αυτή η «συμβίωση» – εξαιτίας συγκεκριμένων κοινωνικοπολιτικών ή/και οικονομικών συνθηκών – θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνη για την αλληλεπίδραση λεξιλογικών και γραμματικών στοιχείων των γλωσσών. Τέλος, η παρούσα εργασία επιδιώκει να δώσει μιαν εμπεριστατωμένη απάντηση στο ερώτημα: Θα επικρατήσει, εν τέλει, η γλώσσα των ισχυρών;
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαδοπούλου Άννα
- Papadopoulou Anna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3301037