National and Kapodistrian University of Athens
Η συνεχής έγχυση ροπιβακαΐνης στην χειρουργική τομή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονες επεμβάσεις της κοιλίας: συγκριτική κλινική μελέτη
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η συνεχής έγχυση τοπικού αναισθητικού μέσω καθετήρων που τοποθετούνται στη χειρουργική τομή έχει ενσωματωθεί τα τελευταία χρόνια στην πολυπαραγοντική αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού άλγους μετά από διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις που γίνονται με γενική ή περιοχική αναισθησία. Η συνεχής έγχυση αναισθητικού στην τομή (continuous wound infiltration, CWI) φαίνεται ότι βελτιώνει την μετεγχειρητική αναλγησία και ταυτόχρονα συμβάλει στην αποφυγή των παρενεργειών από την ενδοφλέβια χορήγηση οπιούχων. Σκοπός: Η μελέτη της συνεχούς έγχυσης ροπιβακαΐνης στην χειρουργική τομή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονες επεμβάσεις κοιλίας. Διενεργήθηκε κλινική μελέτη σχετικά με την μετεγχειρητική αναλγησία, όπου έγινε σύγκριση της CWI σε σχέση με τα καθιερωμένα σχήματα αναλγησίας που χορηγούνται ενδοφλέβια στους ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονες επεμβάσεις κοιλίας. Υλικό – Μέθοδος: Η μελέτη αφορά σε δυο ομάδες ασθενών: α) την υπο μελέτη ομάδα χειρουργικών ασθενών με το σύστημα συνεχούς έγχυσης στην τομή (ομάδα CWI) και β) την ομάδα ελέγχου (control group) με τα καθιερωμένα σχήματα ενδοφλέβιας αναλγησίας που περιλαμβάνουν συνήθως τη συγχορήγηση παρακεταμόλης (1gr κάθε 6 ή 8 ώρες) και οπιούχων αναλγητικών (50mg Τραμαδόλης κάθε 8 ώρες). Ο μετεγχειρητικός πόνος μετρήθηκε σε μια οπτική αναλογική κλίμακα (visual analogic scale, VAS), μήκους 10cm, με βαθμονόμηση από το 0 (καθόλου πόνος) έως το 10 (αφόρητος πόνος), στις ακόλουθες χρονικές περιόδους: την ημέρα της επέμβασης (το απόγευμα) και τις 1η, 2η και 3η μετεγχειρητικές ημέρες. Πρωτεύοντες στόχοι ήταν η μελέτη: α) της αποτελεσματικότητας της μεθόδου συνεχούς έγχυσης στην ελάττωση του μετεγχειρητικού πόνου, και β) της μείωσης της ανάγκης χορήγησης επιπλέον αναλγητικών (οπιοειδών και παρακεταμόλης) στους ασθενείς αυτούς. Δευτερεύοντες στόχοι ήταν: α) ο χρόνος μέχρι την κινητοποίηση του ασθενή, β) ο χρόνος μέχρι την επαναλειτουργία του εντέρου (ημέρα αποβολής αερίων), γ) οι αναπνευστικές επιπλοκές (ατελεκτασία, λοίμωξη) και δ) ο χρόνος νοσηλείας. Αποτελέσματα: Τα βασικά δημογραφικά χαρακτηριστικά των δύο ομάδων ήταν παρόμοια και δεν παρουσιάστηκαν σημαντικά στατιστικές διαφορές. Στην ομάδα των χειρουργικών ασθενών με το σύστημα συνεχούς έγχυσης στην τομή (CWI), υπήρχαν 17 άνδρες και 14 γυναίκες μέσης ηλικίας 67.32±11.75 ετών, ενώ στην ομάδα ελέγχου υπήρχαν 17 άνδρες και 14 γυναίκες με ηλικία 70.67±22.88 κατά μέσο όρο. Ο μετεγχειρητικός πόνος που καταγράφηκε το απόγευμα της ημέρας της επέμβασης ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερος στην ομάδα των χειρουργικών ασθενών με το σύστημα συνεχούς έγχυσης στην τομή (CWI) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (p<0.001). Οι συνεχόμενες αξιολογήσεις του πόνου τις πρώτες τρεις μετεγχειρητικές ημέρες έδειξε στατιστικά σημαντική ελάττωση στους ασθενείς της ομάδας CWI. Όσον αφορά στην ημέρα έναρξης της κινητοποίησης, η ομάδα υπό τη συνεχή έγχυση (CWI) κινητοποιήθηκε σε 1.25±0.51 ημέρες ενώ η ομάδα ελέγχου ξεκίνησε να κινητοποιείται σε κατά μέσο όρο 1.32±0.65 ημέρες, μια διαφορά που εκτιμήθηκε ως στατιστικά σημαντική (p<0.001). Ομοίως στατιστικά σημαντική μείωση σημειώθηκε στο χρόνο επαναλειτουργίας του εντέρου με αποβολή αερίων στην ομάδα CWI σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (p<0.001). Από την άλλη, o χρόνος νοσηλείας και οι αναπνευστικές επιπλοκές μεταξύ των δύο ομάδων φάνηκαν στατιστικά μη σημαντικές. Πάνω από τους μισούς ασθενείς της ομάδας CWI έλαβαν 2 ή 3 επιπλέον δόσεις παρακεταμόλης μετεγχειρητικά (n=21), ένας ασθενής έλαβε μόνο μία δόση και εφτά ασθενείς έλαβαν πέντε δόσεις. Οι ασθενείς της CWI ομάδας δεν χρειάσθηκε να λάβουν καθόλου οπιοειδή μετεγχειρητικά και κατά μέσο όρο η χρήση της παρακεταμόλης ήταν 2.74±1.06 g. Συμπεράσματα: Στη κλινική αυτή μελέτη η συνεχής διήθηση με τοπικό αναισθητικό της χειρουργικής τομής σχετίσθηκε με αποτελεσματικότερη μετεγχειρητική αναλγησία, μικρότερη ανάγκη για επιπλέον αναλγητικά, ταχύτερη κινητοποίηση και πρωϊμότερη λειτουργία του εντέρου. Ο χρόνος νοσηλείας και οι αναπνευστικές επιπλοκές δεν διαφέραν μεταξύ των ομάδων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αλεξοπούλου Καλλιόπη
- Alexopoulou Kalliopi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3313024