Abstract
dc:descriptionΣτην παρούσα μελέτη θα ασχοληθούμε με ένα φλέγον ζήτημα της Εφαρμοσμένης Ηθικής, την ευθανασία. Στο πρώτο μέρος θα διασαφηνίσουμε την έννοια του ανώδυνου θανάτου καθώς και τις μορφές που ενδέχεται να λάβει. Στη συνέχεια θα εκθέσουμε την έννοια που είχε αυτός ο όρος διαχρονικά, ξεκινώντας από τον αρχαίο κόσμο. Ειδικότερα, θα αναφερθούμε στους μεγάλους στοχαστές της αρχαιότητας όπως ο Ιπποκράτης , ο Πλάτων , ο Αριστοτέλης και ο Επίκουρος, έπειτα, στη σύγχρονη χροιά του όρου και στις μετεξελίξεις του. Στο δεύτερο κεφάλαιο θα παραθέσουμε τα επιχειρήματα των δύο πλευρών. Των υποστηρικτών του υποβοηθούμενου τέλους και όσων διαφωνούν με τη συγκεκριμένη πρακτική. Αυτών που εκλαμβάνουν την ευθανασία ως λυτρωτικό γεγονός και εκείνων που επιθυμούν ο θάνατος να παρουσιάζει όλα τα στοιχεία της φυσικότητας. Στο δεύτερο μέρος θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την έννοια της αυτονομίας, που αποτελεί το βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα και την αποκλειστική ουσιότητα του ηθικού υποκειμένου. Η ανθρώπινη υπόσταση είναι η μοναδική ύπαρξη η οποία δύναται με τη χρήση του ορθού λόγου και της βούλησης να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στην εξέλιξη της αυτοσυνειδησίας του ανθρώπου. Σ’ αυτό το πλαίσιο θα παρουσιάσουμε τις απόψεις του Kant και του Dworkin πάνω στην προβληματική της ευθανασίας και της αυτονομίας, ολοκληρώνοντας τη μελέτη με τις δικές μας κριτικές επισημάνσεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κοσύφης Ρηγίνος
- Kosyfis Riginos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3319581