National and Kapodistrian University of Athens
The Bone Beds of Memory: Decolonizing Being in Contemporary Caribbean Writing
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διπλωματική εργασία ερευνά πώς δύο πρόσφατα έργα της Καραϊβικής γραφής και λογοτεχνίας, συγκεκριμένα το Zong! της M. NourbeSe Philip (2008) και το The Old Slave and the Mastiff του Patrick Chamoiseau (1997), εμπνέουν μια συγκινησιακή αντί-μνήμη που θέτει υπό αμφισβήτηση τα ελλειπτικά αρχεία της νεωτερικότητας, της υποδούλωσης και της (απ)αλλοτρίωσης, αποφεύγοντας μια μεγαλειώδη και απολιθωμένη ανάμνηση του παρελθόντος στο όνομα των παραδειγματικών μύθων του έθνους και άλλων εξ-αιρετικών δομών, και αντ’ αυτού αναλαμβάνοντας το έργο μιας αποαποικιακής λογοτεχνικής αρχαιολογίας η οποία «ταξιδεύει σε έναν τόπο για να εντοπίσει τα ερείπια που έχουν απομείνει και να ανακατασκευάσει τον κόσμο που υπαινίσσονται» (Toni Morrison). Εξετάζοντας τις αισθητικές εκδηλώσεις αυτής της αντί-μνήμης, εστιάζω στα κόκκαλα, τα οστά, τα απολιθώματα, τις στάχτες και τα ίχνη ανθρώπων από τους οποίους έχουν αποστερήσει και στους οποίους έχουν αρνηθεί την ανθρωπότητά τους, των οποίων ωστόσο τα επίμονα ίχνη αντιστέκονται στους αποικιακούς και φυλετικοποιούς μηχανισμούς που τους απειλούν με αφανισμό και εξάλειψη. Συνεπώς, διαβάζω τις ριζοσπαστικές επι-γραφές του Zong! που ξύνουν το παλίμψηστο του ελλειπτικού αποικιακού αρχείου ως μια κίνηση επανεγγραφής της (θεωρητικά αμετάκλητα εξαλειμμένης) ανθρωπότητας των υποδουλωμένων, που αφουγκράζεται την παρουσία των οστών στον βυθό του Ατλαντικού και επιτελεί το σημαντικό έργο της ανάκτησής τους και των διασκορπισμένων ιχνών τους μέσω της αφήγησης, του τραγουδιού και της ανα-πνοής των ιστοριών τους. Αναλόγως, εστιάζω στα απολιθώματα και τα οστά του The Old Slave and the Mastiff με στόχο την εκταφή των ιστοριών τους, η πράξη εγγραφής των οποίων προσφέρει φιλοξενία και ανά-μνηση που εκτείνεται πέραν ενός θανάτου ενδεχομένως απένθητου, και καθιστά δυνατή την ανάδυση πραγματικοτήτων στις οποίες εμπλέκονται, διαπλέκονται και συνυπάρχουν είδη πέρα από το ανθρώπινο, πραγματικότητες, ωστόσο, που έχουν έως τώρα αγνοηθεί ως αταβιστικές. Στόχος μου σε αυτή την εργασία, επομένως, είναι να αποδείξω ότι αμφότερα τα κείμενα, αφενός θέτουν σε δοκιμασία την αποικιοποίηση του Είναι, απεγκλωβίζοντας και αποαποικιοποιώντας τον άνθρωπο από τον Άνδρα-ως-Άνθρωπο και μεριμνώντας για τη σάρκα και τα οστά των ανθρώπων στην καρδιά των αφηγήσεών τους, και αφετέρου ότι αποαποικιοποιούν όχι μόνο τον άνθρωπο και το Είναι, αλλά τη Ζωή εν γένει.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κουμαριανού Ελένη
- Koumarianou Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3328264