National and Kapodistrian University of Athens
Επίδραση της χειρουργικής θεραπείας της περιεμφυτευματίτιδας στα επίπεδα των RANKL και OPG στο περιεμφυτευματικό υγρό
Abstract
dc:descriptionΣκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: 1) η εκτίμηση της επίδρασης της χειρουργικής θεραπείας της περιεμφυτευματίτιδας στις κλινικές παραμέτρους και τα επίπεδα των RANKL και OPG στο υγρό του περιεμφυτευματικού θυλάκου, και 2) η σύγκριση αυτών των επιπέδων με τα επίπεδα των RANKL και OPG στο υγρό της περιεμφυτευματικής σχισμής υγιών εμφυτευμάτων-μαρτύρων. Υλικά & Μεθοδολογία: Στην ερευνητική μελέτη συμμετείχαν συνολικά 27 άτομα εκ των οποίων α) τα 13 άτομα είχαν υγιείς περιεμφυτευματικούς ιστούς (ΥΕ), και β) τα 14 άτομα είχαν εμφυτεύματα με περιεμφυτευματίτιδα (ΠΕ) τα οποία είχαν ήδη αντιμετωπισθεί με μη χειρουργική θεραπεία (στο πλαίσιο παράλληλης ερευνητικής μελέτης) και έχρηζαν χειρουργικής αντιμετώπισης. Η χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας που εφαρμόστηκε περιελάμβανε τις εξής μεθόδους: α) ασθενείς των οποίων τα εμφυτεύματα αντιμετωπίστηκαν με «κρημνό προσπέλασης» για την απομάκρυνση του μικροβιακού φορτίου από τις σπείρες τους (open flap debridement) (OFD) και β) ασθενείς των οποίων τα εμφυτεύματα αντιμετωπίστηκαν με λείανση των σπειρών (implantoplasty) (IMP). Για τα εμφυτεύματα που αντιμετωπίστηκαν με OFD, πραγματοποιήθηκε απομάκρυνση του βιοϋμενίου και των τρυγιακών εναποθέσεων με τη χρήση συσκευών υπερήχων με ειδικό ρύγχος με περίβλημα PEEK (PIEZON® PI INSTRUMENT EMS), ειδικών βουρτσών τιτανίου (NiTi brush Regular) και αεροστίλβωσης (AIRFLOW® EMS) με τη χρήση σκόνης ερυθριτόλης 14μm (EMS AIR-FLOW® PLUS Powder). Για τα εμφυτεύματα που αντιμετωπίστηκαν με IMP, πραγματοποιήθηκε επιπρόσθετα και λείανση των σπειρών τους με διαμάντι μέσης αδρότητας. Η επιλογή της χειρουργικής τεχνικής που εφαρμόστηκε έγινε με τη μέθοδο της τυχαιοποίησης. Στις περιπτώσεις που διεγχειρητικά εκτιμήθηκε ότι η περιεμφυτευματική βλάβη για την καλύτερη αντιμετώπισή της επιδεχόταν κάποιας αναπλαστικής τεχνικής, τότε αυτή εφαρμόσθηκε και το εμφύτευμα εξαιρέθηκε από την μελέτη. Οι ακόλουθες κλινικές παράμετροι αξιολογήθηκαν πριν τη χειρουργική θεραπεία και τρεις μήνες μετά το πέρας αυτής: μέσο βάθος περιεμφυτευματικού θυλάκου, μέσο βάθος περιοδοντικών θυλάκων και αιμορραγία κατά την ανίχνευση (BOP). Επίσης, υγρό από τον περιεμφυτευματικό θύλακο συλλέχθηκε με τη χρήση 4 ταινιών απορροφητικού χάρτου Durapore μήκους 6mm και πλάτους 2mm από τα εμφυτεύματα πριν τη χειρουργική θεραπεία και τρεις μήνες μετάπροκειμένου να εκτιμηθούν τα επίπεδα των βιοδεικτών RANKL και OPG και του λόγου RANKL/OPG μέσω της δοκιμασίας ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay). Κλινικές μετρήσεις και συλλογή υγρού έγινε επίσης κατά την αρχική εξέταση (χρονική στιγμή Τ0) και 3 μήνες μετά την μη χειρουργική θεραπεία (χρονική στιγμή Τ1) σε παράλληλη μελέτη. Αποτελέσματα: Σε χειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας υποβλήθηκαν τελικά 10 εμφυτεύματα σε ισάριθμους ασθενείς, ενώ διεγχειρητικά εξαιρέθηκαν 2 εμφυτεύματα. Έτσι, μετρήσεις 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας (χρονική στιγμή Τ2) πραγματοποιήθηκαν σε 8 εμφυτεύματα. Όλες οι κλινικές και εργαστηριακές μετρήσεις τη χρονική στιγμή Τ0 ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερες σε σχέση με τις αντίστοιχες μετρήσεις τη χρονική στιγμή Τ2, χωρίς ωστόσο να παρατηρηθεί στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση του BOP. Τη χρονική στιγμή Τ1, το μέσο βάθος του περιεμφυτευματικού θυλάκου των εμφυτευμάτων ήταν 6,45mm (τ.α.= 1,44mm) ενώ τη χρονική στιγμή Τ2 ήταν 3,25mm (τ.α.= 0,89mm), διαφορά η οποία είναι στατιστικά σημαντική (p-value<0,001). Το μέσο βάθος περιοδοντικών θυλάκων τη χρονική στιγμή Τ1 ήταν 3,07mm (τ.α.= 0,60mm) ενώ τη χρονική στιγμή Τ2 ήταν 2,51mm (τ.α.= 0,55mm), διαφορά η οποία είναι στατιστικά σημαντική (p-value=0,004). BOP εντοπίστηκε στο 62,50% των εμφυτευμάτων με περιεμφυτευματίτιδα τη χρονική στιγμή Τ2 χωρίς να παρατηρείται στατιστικά σημαντική μεταβολή των επιπέδων συγκριτικά με τη χρονική στιγμή Τ1. Αντίστοιχα, τα μέσα επίπεδα RANKL ήταν 3,86 pg/60sec (τ.α.=5,62) τη χρονική στιγμή Τ1 και 0,91 pg/60sec (τ.α.=0,85) τη χρονική στιγμή Τ2, τα μέσα επίπεδα OPG ήταν 6,70 pg/60sec (τ.α.=2,55) τη χρονική στιγμή Τ1 και 6,56 pg/60sec (τ.α.=7,08) τη χρονική στιγμή Τ2, ενώ ο μέσος λόγος των επιπέδων RANKL/OPG ήταν 0,65 (τ.α.=0,94) τη χρονική στιγμή Τ1 και 0,16 (τ.α.=0,12) τη χρονική στιγμή Τ2. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα των μετρήσεων RANKL, OPG και τον λόγο αυτών RANKL/OPG, μετά την εφαρμογή της χειρουργικής θεραπείας, αν και παρατηρείται τάση για μείωση των επιπέδων RANKL, σταθεροποίηση των επιπέδων OPG και μείωση του λόγου RANKL/OPG. Τη χρονική στιγμή Τ1, το μέσο βάθος του περιεμφυτευματικού θυλάκου στους ασθενείς με υγιή εμφυτεύματα ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο βάθος περιεμφυτευματικών θυλάκων των εμφυτευμάτων με περιεμφυτευματίτιδα που υποβλήθηκαν σε μη χειρουργική θεραπεία (p-value<0,001). Αντίθετα, μη στατιστικά σημαντική διαφοράπαρατηρήθηκε μεταξύ του μέσου βάθους περιοδοντικών θυλάκων στην ομάδα των υγιών εμφυτευμάτων και αυτών με περιεμφυτευματίτιδα τη χρονική στιγμή Τ1. Επίσης, οι εργαστηριακές μετρήσεις OPG καθώς και ο λόγος των μετρήσεων RANKL/OPG δεν διαφέρουν στατιστικά σημαντικά (p-value=0,111 και 0,124 αντίστοιχα), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μεταξύ των μετρήσεων RANKL (p-value=0,030). Στατιστικά σημαντική διαφορά εντοπίστηκε και στη συχνότητα εμφάνισης αιμορραγίας κατά την ανίχνευση μεταξύ υγιών εμφυτευμάτων και εμφυτευμάτων με περιεμφυτευματίτιδα τη χρονική στιγμή Τ1 (p-value<0,001). Η μέση τιμή βάθους περιεμφυτευματικού θυλάκου στην ομάδα των υγιών εμφυτευμάτων ήταν 4,38mm (τ.α.=0,87mm) ενώ στα εμφυτεύματα με περιεμφυτευματίτιδα τη χρονική στιγμή Τ2 ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη (μέση τιμή=3,25mm, τ.α.=0,89mm, p-value=0,010). Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του μέσου βάθους περιοδοντικών θυλάκων στα υγιή εμφυτεύματα και σε αυτά μετά τη χειρουργική θεραπεία (p-value=0,199). Ο μέσος λόγος των μετρήσεων RANKL/OPG στα υγιή εμφυτεύματα ήταν 0,76 (τ.α.=0,58) ενώ μετά τη χειρουργική θεραπεία 0,16 (τ.α.=0,12), με τη διαφορά αυτή να είναι στατιστικά σημαντική (p-value=0,001). Αντίστοιχα, στατιστικά σημαντικά χαμηλότερες τιμές μετά τη χειρουργική θεραπεία συγκριτικά με τα υγιή εμφυτεύματα παρατηρήθηκαν για τις εργαστηριακές μετρήσεις RANKL και OPG. Στατιστικά σημαντική διαφορά εντοπίστηκε και στη συχνότητα εμφάνισης αιμορραγίας κατά την ανίχνευση μεταξύ υγιών εμφυτευμάτων και εμφυτευμάτων μετά τη χειρουργική θεραπεία (p-value=0,001). Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των κλινικών μετρήσεων του μέσου βάθους περιεμφυτευματικού θυλάκου των εμφυτευμάτων και του μέσου βάθους περιοδοντικών θυλάκων με τον λόγο RANKL/OPG. Η συσχέτιση ελέγχθηκε ξεχωριστά στα υγιή εμφυτεύματα και σε αυτά με περιεμφυτευματίτιδα, πριν και μετά τις διαφορετικές θεραπείες. Επιπλέον, έγινε έλεγχος για ύπαρξη συσχέτισης του μέσου βάθους περιεμφυτευματικού θυλάκου με τις μετρήσεις RANKL και OPG ανάλογα την κατάσταση των εμφυτευμάτων κατά τις διαφορετικές χρονικές στιγμές μέτρησης, και βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του μέσου βάθους περιεμφυτευματικού θυλάκου και της μέτρησης OPG στα υγιή εμφυτεύματα (Συντελεστής συσχέτισης= 0,58, p-value=0,037). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά και λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς της παρούσας μελέτης: α. Η χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας φαίνεται να οδηγεί σε στατιστικά σημαντική μείωση του μέσου βάθους τόσο των περιεμφυτευματικών όσο και των περιοδοντικών θυλάκων στο σύνολο του φραγμού, ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση της αιμορραγίας κατά την ανίχνευση. β. Τρείς μήνες μετά το πέρας της χειρουργικής θεραπείας της περιεμφυτευματίτιδας παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα στις μετρήσεις των βιοδεικτών RANKL, OPG και στην αναλογία τους RANKL/OPG συγκριτικά με τις αρχικές μετρήσεις. γ. Η χειρουργική θεραπεία δε φαίνεται να μετέβαλε τα επίπεδα των μετρήσεων RANKL, OPG και τον λόγο αυτών σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο συγκριτικά με πριν την εφαρμογή της, αν και παρατηρήθηκε τάση για μείωση των επιπέδων RANKL, σταθεροποίηση των επιπέδων OPG και μείωση του λόγου RANKL/OPG. δ. Συγκριτικά με τα υγιή εμφυτεύματα, τα εμφυτεύματα που υποβλήθηκαν σε χειρουργική θεραπεία παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά μικρότερο μέσο βάθος περιεμφυτευματικών θυλάκων καθώς και επίπεδα RANKL, OPG και του λόγου RANKL/OPG. ε. Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των κλινικών μετρήσεων του μέσου βάθους περιεμφυτευματικού θυλάκου και του μέσου βάθους περιοδοντικών θυλάκων με τον λόγο των εργαστηριακών μετρήσεων RANKL/OPG, ενώ βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση του μέσου βάθους περιεμφυτευματικού θυλάκου και της μέτρησης των επιπέδων OPG στα υγιή εμφυτεύματα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπάζογλου Καλλιόπη
- Papazoglou Kalliopi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek, English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3329099