Abstract
dc:descriptionΤο οφθαλμικό μελάνωμα είναι η συχνότερη πρωτοπαθής ενδοφθάλμια κακοήθεια στην ενήλικη ζωή. Το οφθαλμικό μελάνωμα παρουσιάζει αυξημένο ποσοστό θνησιμότητας και υψηλό μεταστατικό δυναμικό, υποδηλώνοντας έτσι την κακή πρόγνωσή του. Η πιο συχνή εστία μετάστασης είναι το ήπαρ με 10ετη ποσοστό μετάστασης περίπου 34%. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερη έρευνα γίνεται αναφορικά με τους γενετικούς και επιγενετικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογική διαδικασία του οφθαλμικού μελανώματος. Τα συχνότερα μεταλλαγμένα γονίδια που έχουν εντοπιστεί σε ασθενείς με οφθαλμικό μελάνωμα περιλαμβάνουν τα γονίδια GNAQ, GNA11 και BAP1. Τα προηγούμενα χρόνια, η εξόρυξη του οφθαλμού ήταν η κύρια θεραπευτική στρατηγική για ασθενείς που είχαν διαγνωσθεί στα πρώιμα στάδια της νόσου. Ωστόσο, στις μέρες μας η ακτινοβολία αποτελεί τη θεραπεία εκλογής. Αναφορικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση της μεταστατικής νόσου, αξίζει να σημειωθεί ότι προς το παρόν δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, αν και πολλοί πιθανοί θεραπευτικοί παράγοντες έχουν εντοπιστεί σε κλινικές δοκιμές. Περαιτέρω έρευνα θα πρέπει να διεξαχθεί σε αυτόν τον τομέα προκειμένου να προωθηθεί η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών τόσο για τα πρώιμα όσο και για τα προχωρημένα στάδια της νόσου.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μαγουνάκη Καλλιόπη
- Magounaki Kalliopi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3363605