Abstract
dc:descriptionΑντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο ενδείκνυται μια επόμενη δικαστική αρχή, η οποία επιλαμβάνεται μιας υπόθεσης που εμφανίζει σύνδεσμο με μια προηγούμενη αθωωτική απόφαση, να εκφέρει τις κρίσεις της προκειμένου να διασφαλίζεται η προστασία του τεκμηρίου αθωότητας. Τούτο, διότι, όπως θα αναδειχθεί μέσα από τη μελέτη, το τεκμήριο αθωότητας μετενεργεί, αναπτύσσει δηλαδή ενέργεια και εκτός του πυρήνα της ποινικής δίκης καθώς εξοπλίζεται και με μία δεύτερη πτυχή, αυτή της προστασίας της φήμης και της προσωπικότητας του πλέον αθωωθέντος διαδίκου. Θα αναλυθεί ο τρόπος με τον οποίο θεμελιώνεται αυτή η σχέση μεταξύ των δύο διαδικασιών και οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του προστατευτικού αυτού πεδίου. Θα εξεταστούν τα σχετικά πορίσματα του ΕΔΔΑ και παράλληλα θα γίνει μια επισκόπηση των ημέτερων νομολογιακών παραδοχών προκειμένου να αποσαφηνισθεί ο τρόπος με τον οποίο το ζήτημα προσεγγίζεται στο ελληνικό δίκαιο. Τέλος, θα παρουσιαστεί η σχέση του τεκμηρίου αθωότητας με την έννοια της προσωπικότητας και θα εκτεθούν ορισμένες, απότοκες των ανωτέρω, σκέψεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Συρογιάννη Σοφία
- Syrogianni Sofia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3377819