National and Kapodistrian University of Athens
Η αξία της συνεχούς χορήγησης μειγμάτων αυξημένης συγκέντρωσης Οξυγόνου κατά τη διάρκεια της άσκησης σε ασθενείς με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Οι ασθενείς με ΧΑΠ χαρακτηρίζονται από πρόωρη διακοπή της άσκησης λόγω δύσπνοιας. Η άσκησή τους διακόπτεται από περιορισμό του αερισμού και της οξυγόνωσής τους και όχι από επίτευξη της μέγιστης καρδιακής τους συχνότητας (αναπνευστικός περιορισμός στην άσκηση) . Στον ορισμό της πνευμονικής αποκατάστασης στις διεθνείς οδηγίες του 2013 δίνεται βαρύτητα στην εξατομίκευση στη προσέγγιση του κάθε ασθενούς. Όμως το 40% των ασθενών με ΧΑΠ μετρίου και σοβαρού βαθμού με φυσιολογικό κορεσμό στην ηρεμία παρουσιάζει αποκορεσμό κατά την άσκηση. Οι ασθενείς αυτοί αδυνατούν να εκτελέσουν προγράμματα άσκησης υψηλής έντασης ενώ οι επαγγελματίες υγείας μειώνουν την ένταση της άσκησης στην ως μέσο αντιμετωπίσης του εκδηλούμενου αποκορεσμού. Αυτή η μείωση στην ένταση της άσκησης είναι πιθανό να μειώνει την αποτελεσματικότητα αυτής. Από τα ανωτέρω θα περίμενε κανείς ότι ο πληθυσμός αυτός θα ευεργετούνταν από την προσθήκη οξυγόνου κατά την άσκηση αλλά στις τελευταίες διεθνείς οδηγίες αυτό δεν περιλαμβάνεται καθώς υπήρχουν αντικρουόμενα αποτελέσματα από τις μελέτες που ελήφθησαν υπόψιν κατά την έκδοση των οδηγιών. Σκοπός Να αναδειχθεί κατά πόσον η προσθήκη συμπυκνωμένου ιατρικού οξυγόνου στο εισπνεόμενο μείγμα ασθενών με ΧΑΠ κατά την άσκηση βελτιώνει την απόδοση των ασθενών στην άσκηση ή/και επιφέρει βελτίωση στα ευεργετήματα της άσκησης μακροπρόθεσμα. Μεθοδολογία Έγινε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας εώς την 31/05/2023. Ως βάσεις δεδομένων επιλέχθησαν η Pubmed και η Google Scholar, λόγω ανοιχτού πρωτοκόλλου πρόσβασης. Αποτελέσματα Από την αναζήτηση προέκυψαν 761 άρθρα, τα οποία ανασκοπήθηκαν ως προς τον τίτλο και την περίληψη μετά την αφαίρεση των διπλοεγγραφών. Τελικώς 9 RCT’s πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής και επιλέχθησαν για την συμμετοχή στην παρούσα συστηματική ανασκόπηση. Τα αποτελέσματα κατηγοριοποιήθηκαν σε 6 παραμέτρους. 1. Μέγιστο παραγόμενο έργο. 2 μελέτες έδειξαν αύξηση του έργου και στις δύο ομάδες χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων. 1 μελέτη έδειξε σημαντική αύξηση του έργου με χρήση Ο2. 2. Αντοχή. Τέσσερις μελέτες έδειξαν σημαντική αύξηση της αντοχής με χρήση Ο2. Τρεις μελέτες έδειξαν βελτίωση της αντοχής χωρίς διαφορά μεταξυ των ομάδων. Μία μελέτη έδειξε βελτίωση της αντοχής και στις δύο ομάδες, με τσατιστικώς σημαντική να είναι μόνο στην ομάδα που ασκήθηκε με Ο2. Τέλος μία μελέτη κατέληξε ότι η χρήση Ο2 δεν επηρεάζει την αντοχή σημαντικά. 3. Οξυγόνωση. Δύο μελέτες έδειξαν σημαντική αύξηση της οξυγόνωσης, ενώ μία μελέτη έδειξε μη στατιστικώς σημαντική αύξηση. 4. Δύσπνοια. Μία μελέτη έδειξε σημαντική μείωση της δύσπνοιας με διαφορά μεταξύ των ομάδων, ενώ δύο μελέτες έδειξαν σημαντική μεν μείωση της δύσπνοιας αλλά χωρίς διαφορά μεταξύ των ομάδων. Αντίθετα, δύο μελέτες κατέληξαν ότι η δύσπνοια δεν επηρεάζεται σημαντικά από τη χρήση Ο2. Τέλος μία μελέτη έδειξε ότι στην παρακολούθηση μετά το τέλος του προγράμματος, φάνηκε σημαντική μείωση της δύσπνοιας με χρήση Ο2 στην ομάδα που κατά την άσκηση έλαβε Ο2. 5. Αποτελεσματικότητα αερισμού. Μία μελέτη έδειξε σημαντική διαφορά στη μείωση του VE/VCO2 υπέρ της χρήσης Ο2. Μία μελέτη έδειξε σηματική μείωση στη δυναμική υπερδιάταση με χρήση Ο2, ενώ μία άλλη μελέτη παρατήρησε στατιστικώς σημαντική μείωση της δυναμικής υπερδιάτασης με σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων με μείγμα Ο2 30% καθώς και μη σημαντική μείωση αλλά με διαφορά μεταξύ των ομάδων με μείγμα 50%. Τέλος, μία τέταρτη μελέτη έδειξε σημαντική βελτίωση του κατά λεπτόν αερισμού με διαφορά μεταξύ των ομάδων με χ΄ρηση Ο2. 6. Ποιότητα ζωής. Τρεις μελέτες έδειξεν σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος ανεξάρτητα από τη χρήση Ο2. Συμπεράσματα Η προσθήκη μειγμάτων οξυγόνου κατά την άσκηση ασθενών με ΧΑΠ φαίνεται να αυξάνει με άμεσο τρόπο παράγοντες όπως το έργο, την αντοχή και τη αποτελεσματικότηατ του αερισμού κατά την άσκηση, ειδικά στους υποπληθυσμούς που παρουσιάζουν υποξαιμία κατά την ηρεμία ή/και κατά την άσκηση. Τα οφέλη της απόκρισης αυτής όμως δεν διατηρούνται μακροπρόθεσμα και δεν φαίνεται να καθορίζουν την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος πνευμονικής αποκατάστασης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ζούγλος Άγγελος
- Zouglos Angelos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3389394