Abstract
dc:descriptionΗ ιδιοδεκτικότητα ορίζεται ως η αίσθηση της στάσης και κινητικότητας των άκρων του σώματος και οφείλεται στη δραστικότητα, που επιδεικνύουν τα αισθητηριακά νεύρα, εντοπιζόμενα σε δέρμα, μύες, και συνδετικό ιστό. Ο συγκεκριμένος όρος εμφανίζει προεκτάσεις, σχετιζόμενες με τη φυσική κατάσταση του σώματος και της εν γένει ισορροπίας του. Περιλαμβάνει ένα σύστημα δερματικών, μυϊκών και αρθρικών μηχανικών υποδοχέων, η δράση των οποίων επάγει πληροφορίες στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Η αίσθηση του ολοένα και χαμηλότερου ποιοτικά επιπέδου ιδιοδεκτικότητας στα κάτω άκρα αυξάνεται με την πάροδο των ετών, με συνέπεια να μειώνεται ο βαθμός ευαισθησίας, που σχετίζεται με τη θέση και δόνηση των αρθρώσεων. Οποιαδήποτε απώλεια σε επίπεδο ιδιοδεκτικής ευαισθησίας στα κάτω άκρα οδηγεί σε σημαντική μείωση του ελέγχου ισορροπίας, συμβάλλοντας σε προβλήματα κίνησης στους ηλικιωμένους ανθρώπους. Βασικό ζητούμενο στην αποκατάσταση της ιδιοδεκτικότητας είναι η ενίσχυση της σχέσης, που αφορά την άρθρωση έναντι της θέσης και της κίνησης του σώματος, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της μυϊκής σταθεροποίησης της άρθρωσης. Τα προγράμματα αποκατάστασης, τα οποία προτείνονται για τους ως άνω σκοπούς, θα πρέπει να περιλαμβάνουν ένα κομμάτι ιδιοδεκτικότητας, με έμφαση στην επανεκπαίδευση των αντανακλαστικών, στη δραστηριοποίηση του εγκεφαλικού στελέχους και τη νοητική συμμετοχή. Τελικός στόχος, η διέγερση υποδοχέων των αρθρώσεων και των μυών και η αποστολή σημάτων στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βισβάρδης Ιωάννης
- Visvardis Ioannis
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3401229