National and Kapodistrian University of Athens
Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης θεσμικών διαγνωστικών κέντρων αναφορικά με τα εργαλεία και τις διαδικασίες αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών παιδιών προσχολικής ηλικίας
Abstract
dc:descriptionΤα τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να αναπτύσσεται ένας διάλογος γύρω την αποτελεσματικότητα των θεσμών που αφορούν την ειδική αγωγή, καθώς επίσης παρατηρείται μια ρητορική που διατυπώνεται από την πολιτεία μέσω των νομοθετημάτων της και όσων πραγματικά συμβαίνουν, με απώτερο σκοπό την ενταξιακή εκπαίδευση των μαθητών-/τριών . Την ίδια στιγμή, οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν και ως επί το πλείστον εκπροσωπούν τον φορέα ΚΕΔΑΣΥ ως βασικοί συντελεστές της εκπαιδευτικής διαδικασίας, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην διαδικασία αξιολόγησης των μαθητών-τριών με αναπηρία στην προσχολική εκπαίδευση. Οι απόψεις και οι πρακτικές τους συμβάλλουν στη βαθύτερη κατανόηση της προοπτικής που παρέχει ή δεν παρέχει ο εν λόγω θεσμός. Η παρούσα ποιοτική έρευνα επιχειρεί να διερευνήσει τις απόψεις και τις εμπειρίες εκπαιδευτικών Νηπιαγωγών σε σχέση με τα εργαλεία και τις διαδικασίες αξιολόγησης αναπηριών και ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών παιδιών προσχολικής ηλικίας, πιο συγκεκριμένα απόψεις, εμπειρίες και πρακτικές αξιολόγησης νηπιαγωγών των επίσημων Κέντρων Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕΔΑΣΥ). Η μεθοδολογία της έρευνας για τη συλλογή δεδομένων βασίστηκε στη θεματική ανάλυση περιεχομένου αξιοποιώντας 8 ημι-δομημένες συνεντεύξεις και τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται με το εργαλείο της ανάλυσης περιεχομένου. Το ζήτημα εξετάζεται κριτικά από την οπτική των αρχών της Ενταξιακής Εκπαίδευσης και των σύγχρονων ερμηνευτικών προσεγγίσεων της αναπηρίας καθώς και σε σχέση με την επίδραση των αξιολογήσεων στις εκπαιδευτικές προσδοκίες και πρακτικές αλλά και στη ζωή των μαθητών/τριών, ενώ εστιάζει και σε ζητήματα διεπιστημονικότητας τα οποία διέπουν τη συνεργασία των διαφορετικών ειδικοτήτων στον εν λόγω θεσμό. Η νοηματοδότηση της αναπηρίας με όρους κλινικότητας και «προσωπικής τραγωδίας», σε συνδυασμό με μη ενταξιακές πεποιθήσεις των εκπαιδευτικών νηπιαγωγών, φαίνεται πως επηρεάζουν τις τοποθετήσεις ως προς τον τρόπο και τη σημασία που έχει μια ενταξιακή εκπαιδευτική πρακτική στην πορεία των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Ειδικότερα, επισημαίνεται από το δείγμα η άμεση επίδραση των αξιολογήσεων και η διαδικασία αυτών με απώτερο σκοπό ένα καλύτερο σχολικό πλαίσιο για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Όπως αναδεικνύεται είναι εξίσου σημαντικό το πλαίσιο συνεργασίας και διεπιστημονικότητας που διεξάγεται στη λειτουργία του εν λόγω θεσμού. Συμπερασματικά, σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσας έρευνας , οι εκπαιδευτικοί νηπιαγωγοί στοχεύουν σε μια ενταξιακή προσέγγιση της αναπηρίας, όμως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Ωστόσο, μέσα από το λόγο τους κατά τη διάρκεια των αφηγήσεων γίνεται φανερή η προσπάθεια ενίσχυσης της ύπαρξης του θεσμού και η σημαντικότητά του για το μέλλον των παιδιών της Προσχολικής Ηλικίας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αισώπου Σταυρούλα
- Aisopou Stavroula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3407812