National and Kapodistrian University of Athens
Σωματικές και κληρονομικές παραλλαγές σε ασθενείς με νεφροβλάστωμα
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ Το νεφροβλάστωμα αποτελεί έναν από τους πιο συχνούς συμπαγείς όγκους στην παιδική ηλικία. Ο αριθμός των γονιδίων και των συνδρόμων που σχετίζονται με το νεφροβλάστωμα διαρκώς αυξάνεται. Η αναζήτηση μοριακών βλαβών έχει βοηθήσει σημαντικά στην κατηγοριοποίηση των ασθενών, την εξατομίκευση της θεραπείας και στην πιο ακριβή πρόγνωση. Η ταυτοποίηση ύπαρξης συνδρόμου προδιάθεσης για νεφροβλάστωμα βοηθάει στην καλύτερη διαχείριση των ασθενών και στην μακροχρόνια παρακολούθησή τους. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η ανίχνευση γενετικών – κληρονομικών και σωματικών – παραλλαγών σε παιδιά που νόσησαν με νεφροβλάστωμα και η συσχέτισή τους με την πορεία και την έκβαση των ασθενών που θεραπεύτηκαν/-ονται στην Πανεπιστημιακή Μονάδα Ογκολογίας-Αιματολογίας (ΠΟΑιΜ) του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία». ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Το δείγμα της ερευνητικής εργασίας προήλθε από τα αρχεία της ΠΟΑιΜ. Συμπεριλήφθηκαν είκοσι παιδιατρικοί ασθενείς με νεφροβλάστωμα. Έγινε αναζήτηση σωματικών και κληρονομικών παραλλαγών σε γονίδια και γενετικούς τόπους που έχουν συνδεθεί με νεφροβλάστωμα, μέσω αλληλούχησης, εντοπισμού ελλειμάτων και διπλασιασμών και μελέτης του προφίλ μεθυλίωσης. Χρησιμοποιήθηκαν τα αποτελέσματα προηγούμενων ελέγχων με NGS και μελέτης του εξωτερικού. Έγινε συσχέτιση των ευρημάτων με την κλινική εικόνα των ασθενών και σύγκριση με τη διεθνή βιβλιογραφία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Εντοπίστηκαν συνολικά είκοσι τρεις γενετικές παραλλαγές, από τις οποίες οι πέντε ήταν κληρονομικές σημειακές παραλλαγές (τρεις στο WT1 και δύο στο TP53), οι οκτώ ήταν σημειακές σωματικές αλλαγές (τέσσερις στο WT1, δύο στο TP53, μία στο CTNNB1 και μία στο NF2), οι δεκατρείς ήταν σωματικές παραλλαγές που αφορούσαν μεγάλες περιοχές του γονιδιώματος (έλλειμμα TP53, 1p, 16p, 16q, MYCN και 1q, MYCN, TP53 και FBXW7 gain) και η μία ήταν διαταραχή του προφίλ μεθυλίωσης (υπερμεθυλίωση του ICR1 στην περιοχή 11p15 στον καρκινικό ιστό και 30% στο φυσιολογικό νεφρό). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η κληρονομική παραλλαγή στο WT1 ήταν πιθανά παθογόνος και επομένως υπήρξε η διάγνωση συνδρόμου προδιάθεσης σε καρκίνο σε έναν ασθενή, ενώ οι άλλες τέσσερις κληρονομικές παραλλαγές θεωρήθηκαν καλοήθεις παραλλαγές. Όλες οι σημειακές σωματικές παραλλαγές θεωρήθηκαν άγνωστης κλινικής σημασίας, εκτός από μία που θεωρήθηκε πιθανής κλινικής σημασίας. Η διαταραχή της μεθυλίωσης θεωρήθηκε σωματική ή μωσαϊκή βλάβη και η ασθενής δεν μπήκε σε πρωτόκολλο παρακολούθησης, λόγω της ηλικίας της. Οι δύο ασθενείς που υποτροπίασαν είχαν μοριακά ευρήματα που θεωρούνται κακής πρόγνωσης. Η ύπαρξη παρόμοιων μοριακών ευρημάτων και σε άλλους ασθενείς έχει ερευνητικό ενδιαφέρον όσον αφορά τη μελλοντική τους πορεία και τη πιθανότητα υποτροπής, με τελικό στόχο την έγκαιρη εντατικοποίηση της θεραπείας τους. Η παρούσα μελέτη αποτελεί την πρώτη μοριακή μελέτη στην Ελλάδα που αφορά το νεφροβλάστωμα, με απώτερο σκοπό αυτές οι αναλύσεις να ενταχθούν στην ρουτίνα του εργαστηρίου προς όφελος όλων των ασθενών με νεφροβλάστωμα στην Ελλάδα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τρούγκου Κλειώ
- Trougkou Kleio
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3410378