National and Kapodistrian University of Athens
Επίδραση της αυτοανοσίας στα πλαίσια της νόσου Graves στη φυσική ηλικία εμμηνόπαυσης
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή Η εμμηνόπαυση είναι μια φυσική διεργασία στην ζωή της γυναίκας, αποτέλεσμα μειωμένης έκκρισης ωοθηκικών ορμονών, οιστρογόνων και προγεστερόνης, καθώς εξαντλούνται οι πεπερασμένες εφεδρείες ωοθυλακίων. Σε ασθενείς με αυτοάνοσα και αυτοφλεγμονώδη νοσήματα παρατηρείται συχνά ένδεια ωοθυλακικής εφεδρείας και κατ’ επέκταση προβλήματα υπογονιμότητας και εμμηνόπαυση σε νεαρότερη ηλικία χωρίς να έχει διευκρινιστεί εάν αυτό αντανακλά τον βαθμό ενεργότητας της νόσου ή είναι αποτέλεσμα άλλων παραγόντων, όπως φαρμακευτικών παρεμβάσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής επίδρασης της θυρεοειδικής αυτοανοσίας στα πλαίσια της νόσου Graves, στην φυσική ηλικία εγκατάστασης της εμμηνόπαυσης. Μέθοδοι Το χρονικό διάστημα μεταξύ 2020-2023, 140 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με νόσο Graves, εξετάστηκαν στο Ειδικό Ιατρείο Αυτοάνοσων Ενδοκρινοπαθειών της κλινικής Παθολογικής Φυσιολογίας, Γ.Ν.Α Λαϊκό. Τα δεδομένα που αξιολογήθηκαν ανακτήθηκαν αναδρομικά από το ιατρικό αρχείο των ασθενών και αφορούν δημογραφικά στοιχεία, αναλυτικό ατομικό αναμνηστικό, οικογενειακό αναμνηστικό, κάπνισμα, ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά. Στο ατομικό αναμνηστικό συμπεριλήφθηκαν αναλυτικά στοιχεία αναφορικά με τη νόσο Graves. Καταγράφηκε επιπλέον το γυναικολογικό ιστορικό συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας εμμηναρχής, διαταραχές εμμηνορρυσίας κατά την αναπαραγωγική ηλικία, αριθμό κυήσεων, αριθμό αποβολών και ηλικία εμμηνόπαυσης. Διενεργήθηκε έλεγχος για αυτοαντισώματα (TPO-Abs, Tg-Abs, TSI, ANA, APCA) και πλήρης βιοχημικός έλεγχος. Οι ομάδα ασθενών με εμμηνόπαυση και νόσο Graves συγκρίθηκε με ομάδα υγιών εμμηνοπαυσιακών γυναικών (ομάδα μαρτύρων), με αντιστοίχιση ως προς την ηλικία σε αναλογία 2:1. Αποτελέσματα Οι ασθενείς με νόσο Graves κατά την συλλογή των δεδομένων της μελέτης είχαν μέση ηλικία τα 64,36 (± 8,56) έτη και μέσο BMI= 27,13 (± 5,46) kg/m2. Η ηλικία φυσικής εμμηνόπαυσης δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων, με την ομάδα των ασθενών να αναφέρουν εμμηνόπαυση σε ελαφρώς μεγαλύτερη ηλικία (49,42±3,63 vs 48,88±4,66 έτη, p=0,391). Όσον αφορά τις διαταραχές εμμήνου ρύσεως κατά την αναπαραγωγική περίοδο, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών αναφέρουν ανωμαλίες σε σχέση με τις μάρτυρες χωρίς να φτάνει σε στατιστική σημαντικότητα (21,4% vs 11,4%, p=0,076). Αδυναμία τεκνοποίησης τεκμηριώθηκε συχνότερα στην ομάδα ασθενών με ισχυρή συσχέτιση (32,1% vs 12,9%, p=0,006). Αποβολή δεν διαπιστώθηκε στο 79,3% των ασθενών με νόσο Graves και στο 82,9% των υγιών μαρτύρων (p=0,983). Η διάμεση ηλικία εμμηναρχής ήταν ίδια και για τις δύο ομάδες και υπολογίστηκε στα 12 έτη (p=0,20). Συμπεράσματα Από την παρούσα μελέτη δεν τεκμηριώνεται στατιστικά σημαντική επίδραση της νόσου Graves στην εγκατάσταση της φυσικής ηλικίας εμμηνόπαυσης, όμως παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην αδυναμία τεκνοποίησης. Ως εκ τούτου, προοπτικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων θα πρέπει να διενεργηθούν ώστε να τεκμηριωθεί πιθανή συσχέτιση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χατζή Σοφία
- Chatzi Sofia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3413179