Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Μελέτη των αλλαγών του επιγονιδιώματος των Μεσεγχυματικών στρωματικών/βλαστικών κυττάρων του αμνιακού υγρού κατά τη διαφοροποίηση με ανάλυση δεδομένων αλληλούχισης περιοχών με υπερευαισθησία στην DNase Ι

Abstract

dc:description

H εργασία αυτή στοχεύει στην συγκριτική μελέτη του επιγενετικού προφίλ μεσεγχυματικών βλαστικών κυττάρων (DAF-MSCs) προερχόμενων μέσω αποδιαφοροποίησης από αδιποκύτταρα (AL) χωρίς επαγόμενη έκφραση μεταγραφικών παραγόντων πολυδυναμίας, αλλά μόνο με την καλλιέργεια τους σε μέσο καλλιέργειας μεσεγχυματικών κυττάρων αμνιακού υγρού (AF-MSCs). Τα αδιποκύτταρα προήλθαν από διαφοροποίηση AF-MSCs δευτέρου τριμήνου σε διάστημα δύο εβδομάδων. Η ανάλυση που ακολουθεί συγκρίνει τα επιγενετικά προφίλ των AF-MSCs (AF), DAF-MSCs (DAF), και AL-Cells (AL) σειρών, χρησιμοποιώντας δεδομένα από αλληλούχιση υπερευαισθησίας στην DNAse 1 (DHS). Τα αποτελέσματα έδειξαν ποσοτική και λειτουργική ομοιότητα μεταξύ των DAF-MSCs και AF-MSCs κυτταρικών σειρών, παρά την υψηλή ετερογένεια που παρουσιάζουν. Τα AL παρουσιάζουν προφίλ παρόμοιο με αυτό των αδιποκυττάρων, με μερική έκφραση παραγόντων πολυδυναμίας, που αποτελεί ένδειξη ατελούς διαφοροποίησης. Η σύγκριση των κορυφών κάθε αλληλούχισης λειτουργικά, έδειξε ότι οι μοναδικές κορυφές των AL έχουν περισσότερους υποκινητές από ότι στα DAF και AF (fc= 1.89 και 2.54 αντίστοιχα ), υποδηλώνοντας αυξημένη μεταγραφική δραστηριότητα. Η ανάλυση των αλληλουχιών πρόσδεσης μεταγραφικών παραγόντων (motif enrichment) στις κορυφές του κάθε πειράματος έδειξε ότι η ομάδα AP1 (activator protein 1), σχετιζόμενη με βλαστικά κύτταρα, ήταν ενισχυμένη (υψηλή συχνότητα μοτίβου) στα AF συγκριτικά με τις άλλες σειρές (log2fc=1.9), με το μοτίβο εντονότερο στα AL από ό,τι στα DAF. Στα AL εμφανίστηκε υψηλότερη ενίσχυση του μοτίβου του μεταγραφικού παράγοντα CEBPα (log2fc=1.5), βασικού ρυθμιστή της αδιπογένεσης. Στα DAF περιορισμένος αριθμός μοτίβων ξεχώρισαν, καθώς η συχνότητα και η στατιστική σημαντικότητα είναι συγκριτικά χαμηλή. Σημαντική ενίσχυση παρατηρήθηκε σε μοτίβα του κύριου μεταγραφικού παράγοντα αποδιαφοροποίησης, OCT4, τόσο στα AF όσο και στα DAF συγκριτικά με τα AL (log2fc=1.2 και 0.8 αντίστοιχα), ενώ συγκριτικά με τα AF τα DAF παρουσίασαν σημαντική ενίσχυση για μοτίβα του CEBPα (log2fc=0.72). Χρησιμοποιώντας τα αποτυπώματα μεταγραφικών παραγόντων (footprints), η εικόνα είναι παρόμοια, με την διαφορά ότι το μοτίβο AP1 είναι πιο έντονο στα DAF από ό,τι στα AL (log2fc=0.47), και την ενίσχυση της συχνότητας μοτίβου του SOX2 στα ΑL (log2fc=0.6). Η διαφορική προσβασιμότητα των υποκινητών έδειξε ότι η προσβασιμότητα είναι λιγότερο διαφορετική στους υποκινητές των AF - DAF από ό,τι μεταξύ AL - DAF. Συγκεκριμένα, μόνο το 3.27% των υποκινητών είχε στατιστικά σημαντική διαφορά προσβασιμότητας μεταξύ AF και DAF, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 25.4% μεταξύ AL και DAF. Η μελέτη των μονοπατιών για τους διαφορικά προσβάσιμους υποκινητές ανέδειξε την πολυδυναμία των AF-MSC, τη διαφοροποίηση των αδιποκυττάρων και τον ενδιάμεσο φαινότυπο των DAF. Ξεχωρίζουν τα ευρήματα του ενζύμου HSD11B1 που καταλύει την παραγωγή κορτιζόλης (AL>>DAF>AF), του μεταγραφικού παράγοντα ZBTB16 (ΑL>>DAF>AF), που συμβάλλει στην αναδιαμόρφωση της χρωματίνης, και της ορμόνης ενεργειακού στρές ANGPTL4. Αντίστοιχη ανάλυση στα γονίδια ανέδειξε διαφορετικές πρωτεΐνες στα AL αλλά πάλι σχετικές με την αντιμετώπιση του στρες και την αναδιαμόρφωση της χρωματίνης, όπως και η διαφορική προσβασιμότητα στους ενισχυτές, με δείκτες αδιπογένεσης να εντοπίζονται στις περισσότερες συγκρίσεις. Συνολικά, η ατελής διαφοροποίηση, το μεταβολικό στρες και η δράση παραγόντων που προωθούν την αναδιαμόρφωση της χρωματίνης, ενδέχεται να εξηγούν την παρατηρούμενη αποδιαφοροποίηση. Τα AL φαίνεται να είναι το κλειδί για την κατανόηση της διαδικασίας καθώς παρουσιάζουν τις περισσότερες στατιστικά σημαντικές διαφορές στην προσβασιμότητα, αναδεικνύοντας έντονη δραστηριότητα σε επιγενετικές αλλαγές που σε συνδυασμό με την αλλαγή του καλλιεργητικού μέσου προκάλεσαν έντονες μεταβολικές αλλαγές οι οποίες είχαν θετική ανάδραση στις επιγενετικές αλλαγές και την παρατηρούμενη αποδιαφοροποίηση.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Γιάτρο Σπυρίδων-Μάριος
  • Giatro Spyridon-Marios

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3415397

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Γιάτρο Σπυρίδων-Μάριος; Giatro Spyridon-Marios. Μελέτη των αλλαγών του επιγονιδιώματος των Μεσεγχυματικών στρωματικών/βλαστικών κυττάρων του αμνιακού υγρού κατά τη διαφοροποίηση με ανάλυση δεδομένων αλληλούχισης περιοχών με υπερευαισθησία στην DNase Ι. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415397