National and Kapodistrian University of Athens
Η σχέση της χρήσης νικοτίνης στα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους σε ψυχωσικό πληθυσμό
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ καπνίσματος, ψυχωσικών διαταραχών και συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης. Συγκεκριμένα, φαίνεται πως τα άτομα με κάποια ψυχωσική διαταραχή που καπνίζουν εχουν αυξημένα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, σε σχέση με τα αντίστοιχα άτομα που δεν καπνίζουν. Ωστόσο, ένας μικρός αριθμός ερευνών μελετά την αλληλεπίδραση των τεσσάρων (4) παραγόντων μεταξύ τους, υποστηρίζοντας την ύπαρξη συσχετίσεων. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά την σχέση της χρήσης νικοτίνης στα συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους σε άτομα με ψύχωση στον ελλαδικό χώρο ό. Πιο συγκεκριμένα, στόχοι της μελέτης είναι: 1) η μέτρηση των συμπτωμάτων άγχους και κατάθλιψης στους θεραπευόμενους που καπνίζουν, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές 2) οι γυναίκες που καπνίζουν θα έχουν περισσότερα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, σε σύγκριση με τους άνδρες καπνιστές 3) τα άτομα που καπνίζουν θα έλαβαν την διάγνωση τους σε νεαρότερη ηλικία, σε σχέση με τα άτομα που δεν καπνίζουν. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε δείγμα 80 θεραπευομένων (μέσος όρος ηλικίας, SD= 45,21 έτη) με ψύχωση, που παρακολουθούν κάποιο κοινωνικοθεραπευτικό πρόγραμμα ή νοσηλεύονται , από τον Σεπτέμβριο έως και τον Νοέμβριο του 2023. Το δείγμα προήλθε από ωφελούμενους τεσσάρων (4) μονάδων, μία (1) κλειστής νοσηλείας σε γενικό νοσοκομείο, δύο (2) κέντρα ημέρας και ένα (1) νοσοκομείο ημέρας. Για την ανίχνευση του βαθμού εξάρτησης από το τσιγάρο χορηγήθηκε το εργαλείο Τεστ Νικοτίνης Φάγκεστορμ (FTND), για την αξιολόγηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης και άγχους χορηγήθηκε η Κλίμακα Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (DASS – 21), ενώ χορηγήθηκε και ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Το 47,5% του δείγματος ήταν καπνιστές εμφανίζοντας τουλάχιστον υψηλό βαθμό εξάρτησης στην νικοτίνη, σε ποσοστό 73,69%, ενώ δεν σημειώθηκε στατιστικά 3σημαντική διαφορά ανάμεσα στον ημερήσιο αριθμό τσιγάρων, ανάμεσα στους άντρες (Μ.Τ.=22.57, Τ.Α.=13.92) και τις γυναίκες (Μ.Τ.=22.80, Τ.Α.=14.88). Επιπροσθέτως, εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα επίπεδα άγχους των καπνιστών (Μ.Τ.=8.63, Τ.Α.=4.81) και των μη καπνιστώv (Μ.Τ.=6.86, Τ.Α.=4.48), ενώ σημειώνεται μία ανάλογη τάση και στα επίπεδα στρες και κατάθλιψης. Συγκεκριμένα, στους καπνιστές τα επίπεδα στρες (Μ.Τ.=10, Τ.Α.=3.92) και κατάθλιψης (Μ.Τ.=9.58, Τ.Α.=4.88) είναι υψηλότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα στους μη καπνιστές. Ωστόσο, φαίνεται να μην υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στο βαθμό εξάρτησης από την νικοτίνη και τα επίπεδα άγχους (r(38)=- 0.024, p>.05), στρες (r(38)=0.079, p>.05) και κατάθλιψης (r(38)=0.054, p>.05), ενώ φαίνεται μία οριακά στατιστικά σημαντική ασθενής συσχέτιση (r(29)=0.317, p<.10) ανάμεσα στον αριθμό καπνιζόμενων τσιγάρων και στο χρόνου παραμονής στις μονάδες ψυχικής υγείας Παράλληλα, οι γυναίκες καπνίστριες φαίνεται να έχουν υψηλότερα επίπεδα άγχους (Μ.Τ.=10.10, Τ.Α.=5.92), κατάθλιψης (Μ.Τ.=11.30, Τ.Α.=4.88) και στρες (Μ.Τ.=10.50, Τ.Α.=3.66), σε σχέση με το υπόλοιπο δείγμα.. Τέλος, δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική διαφορά, όσον αφορά την ηλικία λήψης διάγνωσης. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μία πρώτη προσπάθεια αποτύπωσης της σχέσης ανάμεσα στις ψυχωτικές διαταραχές, την χρήση καπνού και τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης. Τα ευρήματα που προκύπτουν καταδεικνύουν πως, οι θεραπευόμενοι καπνιστές φαίνεται να είναι περισσότερο ευάλωτοι στα συμπτώματα κατάθλιψης, στρες και άγχους, σε σχέση με τους μη καπνιστές. Οι επαγγελματίες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας οφείλουν να είναι ενημερωμένοι για την ευαλωτότητα αυτής της ομάδας θεραπευομένων, προκειμένου να υπάρξει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση τους, αλλά και για την δόμηση προγραμμάτων που στοχεύουν στην διακοπή της χρήσης καπνού.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χαλκιαδάκη Ελένη
- Chalkiadaki Eleni
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3420295