National and Kapodistrian University of Athens
Θεραπεία συντήρησης με Rituximab στις ANCA-σχετιζόμενες αγγειίτιδες. Επίπτωση και προγνωστικοί παράγοντες υποτροπής και σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών. Μια πολυκεντρική, αναδρομική μελέτη κοόρτης
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα πραγματικών συνθηκών (real-world) σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Rituximab (RTX), ως παράγοντα για τη θεραπεία συντήρησης της ύφεσης στη μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα (ΜPA) και την κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα (GPA). Στόχοι: Στόχος μας ήταν να εκτιμήσουμε την επίπτωση και τους παράγοντες κινδύνου υποτροπής, καθώς και την επίπτωση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβαμάτων σε ασθενείς με GPA ή MPA κατά τη διάρκεια θεραπείας συντήρησης με RTX. Μέθοδοι: Διεξήγαμε μία προοπτική μελέτη παρελθόντος συμπεριλαμβάνοντας νεο-διαγνωσθέντες ή υποτροπιάζοντες ασθενείς με GPA ή MPA που έλαβαν θεραπεία συντήρησης με RTX (τουλάχιστον έναν κύκλο RTX, με ≥6 μήνες παρακολούθησης) μετά από επίτευξη πλήρους ύφεσης (Βαθμολογία δραστηριότητας αγγειίτιδας Birmingham έκδοση 3 =0 + πρεδνιζολόνη ≤7.5 mg/ημέρα) με τα σχήματα επαγωγής ύφεσης. Ως σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάματα καταγράψαμε τις σοβαρές λοιμώξεις, τις νοσηλείες που σχετίζονταν με την COVID-19, τους θανάτους, τα καρδιαγγειακά συμβάματα, τις κακοήθειες και τις περιπτώσεις εμφάνισης υπογαμμασφαιριναιμίας. Εκτιμήθηκαν τα ποσοστά επίπτωσης (IR) και η επιβίωση χωρίς υποτροπή μέσω των διαγραμμάτων Kaplan-Meier. Επίσης, διεξήχθησαν λογαριθμιστική εξάρτηση και ανάλυση επιβίωσης (Cox μοντέλα) για τη διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνιση και τον χρόνο εμφάνισης υποτροπής, αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Συνολικά, συμπεριλήφθηκαν 101 ασθενείς. Το 48% ήταν γυναίκες, το 69% είχε GPA, το 53% των συμμετεχόντων είχαν πρόσφατα διαγνωσθεί και η διάμεση ηλικία των ασθενών κατά την έναρξη θεραπείας συντήρησης ήταν τα 63 έτη. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης (294.5 ασθενο-έτη, διάμεσος αριθμός κύκλων RTX: 3), εμφανίστηκαν 30 υποτροπές (57% μείζονες) μεταξύ 24 ασθενών (24%, incidence rate [IR]: 10.2 ανά 100 ασθενο-έτη). H προσβολή νεφρού (adjusted Hazard Ration [HR]: 0.20; 95% confidence interval [CI]: 0.06-0.74, p=0.016), η προηγηθέισα θεραπεία επαγωγής της ύφεσης με συνδυασμό RTX και κυκλοφωσφαμίδης (έναντι μονοθεραπείας με RTX: adjusted HR=0.02, 95% CI: 0.001-0.43, p=0.012) και το μικρότερο χρονικό διάστημα μέχρι την επίτευξη πλήρους ύφεσης (adjusted HR=1.07, 95% CI: 1.01-1.14, p=0.023) συσχετίστηκαν με μειωμένο κίνδυνο υποτροπής. Παράλληλα, καταγράψαμε 17 σοβαρές λοιμώξεις (IR 5.8 ανά 100 ασθενο-έτη), 11 νοσηλείες που σχετίζονταν με την COVID-19 (IR 3.7 ανά 100 ασθενo-έτη), 4 κακοήθειες (IR 1.4 ανά 100 ασθενο-έτη), 6 καρδιαγγειακά συμβάματα (IR 2 ανά 100 ασθενο-έτη) και 10 θανάτους (IR 3.4 ανά 100 ασθενο-έτη). Συμπέρασμα: Σε αυτή τη μελέτη πραγματικών συνθηκών, οι υποτροπές κατά τη διάρκεια θεραπείας συντήρησης με RTX εμφανίστηκαν περίπου σε 1 στους 4 ασθενείς με GPA ή MPA νόσο. Η νεφρική προσβολή, η θεραπεία επαγωγής της ύφεσης με συνδυασμό RTX και κυκλοφωσφαμίδης, καθώς και η συντομότερη επίτευξη πλήρους ύφεσης συσχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής. Το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν σύμφωνο με προηγούμενες αναφορές, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό νοσηλειών που σχετίζονται με την COVID-19.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γιαλούρη Χρυσούλα
- Gialouri Chrysoula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3420515