National and Kapodistrian University of Athens
Επίδραση κόκκινου laser χαμηλής ισχύος στην επούλωση πληγών σε μοντέλο άτριχων μυών με μελανίνη
Abstract
dc:descriptionΗ επούλωση πληγών αποτελεί μια πολύπλοκη διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες που μπορούν να διαταράξουν τη σωστή σειρά των φάσεων επούλωσης και να οδηγήσουν στη δημιουργία χρόνιων, δύσκολα ιάσιμων πληγών. Μια πολλά υποσχόμενη, καινοτόμα θεραπεία για την επιτάχυνση της επούλωσης των δερματικών βλαβών αποτελεί η θεραπεία με κόκκινο λέιζερ χαμηλής ισχύος ή αλλιώς φωτοδιέγερση, η οποία φαίνεται να αυξάνει, μέσω πολλαπλών μηχανισμών, την έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με την επούλωση. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει προσδιοριστεί κάποιο συγκεκριμένο θεραπευτικό πρωτόκολλο. Επίσης οι περισσότερες μελέτες σχετικά με τη φωτοδιέγερση έχουν πραγματοποιηθεί σε αλφικούς μύες, ενώ ελάχιστες μελέτες υπάρχουν σε έντριχους μύες με μελανίνη.Προκειμένου να διερευνηθούν οι διάφοροι παράμετροι ακτινοβόλησης κατά τη φωτοδιέγερση (πυκνότητα ενέργειας, πυκνότητα ισχύος, χρόνος ακτινοβόλησης) και ο ρόλος τους στην επιτάχυνση της επούλωσης πληγών σε ένα άτριχο μοντέλο μυών με μελανίνη, διεξήχθησαν δύο in vivo μελέτες. Στην πρώτη μελέτη, αξιολογήθηκε η ημερήσια ακτινοβόληση (5 ημέρες / εβδομάδα) χρησιμοποιώντας ένα διοδικό λέιζερ που εκπέμπει στα 661 nm με πυκνότητες ενέργειας 2 J/cm2 και 4 J/cm2, που επιτεύχθηκαν με πυκνότητες ισχύος 20 mW/cm2, 50 mW/cm2 και 100 mW/cm2. Αρχικά δημιουργήθηκαν πληγές στο άνω ραχιαίο δέρμα μυών τύπου SKH-hr2. Στη συνέχεια τα ζώα ακτινοβολήθηκαν με το laser και η επουλωτική δράση αξιολογήθηκε μέσω ιστοπαθολογικής ανάλυσης, κλινικής παρατήρησης, φωτοτεκμηρίωσης, αξιολόγησης βιοφυσικών παραμέτρων του δέρματος, όπως η άδηλη απώλεια ύδατος, το pH και η ενυδάτωση του δέρματος, καθώς και με τον προσδιορισμό των επιπέδων αιμοσφαιρίνης και υφής του δέρματος, χρησιμοποιώντας την κάμερα Antera 3D. Επιπλέον ελήφθησαν φάσματα υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FT-IR) στην αρχή και στο τέλος του πειράματος για περαιτέρω αξιολόγηση του δερματικού ιστού. Από την μελέτη προέκυψε πως η ακτινοβόληση με πυκνότητα ισχύος 50 mW/cm2 για 40 s (2 J/cm2) επιτάχυνε την επούλωση των πληγών και μείωσε σημαντικά τη φλεγμονή. Ωστόσο, οι παρατεταμένοι χρόνοι ακτινοβόλησης στην ομάδα που ακτινοβολούταν με 20 mW/cm2 για 200 s (4 J/cm2) οδήγησαν στην εμφάνιση σημαντικών ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων, όπως η αιμορραγία. Η δεύτερη μελέτη είχε ως στόχο τη βελτιστοποίηση του δοσολογικού σχήματος ακτινοβόλησης με 50 mW/cm2, 40 s και 2 J/cm2, με τον προσδιορισμό των απαιτούμενων ακτινοβολήσεων ανά εβδομάδα για την ενίσχυση της επούλωσης πληγών in vivo, σε μύες τύπου SKH-hr2. Ακολουθήθηκε η ίδια πειραματική διαδικασία και χρησιμοποιήθηκαν τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης της επούλωσης όπως και στο πρώτο πείραμα. Με βάση τα ευρήματα της μελέτης, προσδιορίστηκε ότι η ακτινοβόληση μία ή δύο φορές την εβδομάδα αποτελεί το βέλτιστο ακτινοβολητικό σχήμα. Η ομάδα που ακτινοβολούταν δύο φορές την εβδομάδα είχε την καλύτερη ιστοπαθολογική εικόνα, παρουσιάζοντας την πιο ήπια φλεγμονή σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των παραμέτρων ακτινοβόλησης κατά τη φωτοδιέγερση, ώστε να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της στους διαφορετικούς φωτότυπους δέρματος και να μετριαστούν/εξαλειφθούν οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες που ενδέχεται να προκύπτουν από εσφαλμένη χρήση της.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σταθά Δήμητρα
- Statha Dimitra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3422853