National and Kapodistrian University of Athens
Biomarkers of therapy response in Rheumatoid Arthritis
Abstract
dc:descriptionΗ ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι η πιο κοινή συστηματική αυτοάνοση διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από χρόνια αρθρίτιδα και προοδευτική αρθρική εκφύλιση. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικό πόνο, παραμόρφωση και απώλεια λειτουργικότητας, αυξάνοντας τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα των ασθενών. Η έγκαιρη έναρξη αποτελεσματικής θεραπείας είναι θεμελιώδης για τον έλεγχο της φλεγμονής και την πρόληψη εξέλιξης της νόσου. Η μεθοτρεξάτη (MTX), ένας αντιφολικός παράγοντας, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας της ΡΑ κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Εντούτοις, μόνο στο 50% περίπου των ασθενών επιτυγχάνεται ύφεση της νόσου, ενώ το 30% διακόπτει τη θεραπεία εντός των πρώτων 12 μηνών λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Η μονοθεραπεία με νεότερα συμβατικά συνθετικά DMARDs όπως η λεφλουνομίδη και η σουλφασαλαζίνη απέτυχε να βελτιώσει τα ποσοστά ανταπόκρισης καθώς 50% των ασθενών επιτυγχάνουν μόνο 20% βελτίωση των συμπτωμάτων τους, σύμφωνα με τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας. Η ένταξη βιολογικών θεραπειών στην κλινική πράξη καθιστά διαθέσιμους νέους θεραπευτικούς παράγοντες (αναστολείς του TNFα, αναστολείς της IL-6, ρυθμιστές διέγερσης CTLA-4, αναστολείς JAK, αντισώματα έναντι των CD20). Ωστόσο, παρά την πληθώρα θεραπευτικών επιλογών, περίπου 40% των ασθενών δεν επιτυγχάνει ύφεση. Στην καθημερινή κλινική πράξη δεν υπάρχουν καθιερωμένοι βιοδείκτες για τη διάκριση των ασθενών που θα ωφεληθούν από έναν συγκεκριμένο θεραπευτικό παράγοντα. Στην συγκεκριμένη μελέτη, εξετάζουμε την τρέχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την προγνωστική αξία των -omics, καθώς και της ανάλυσης του γονιδιακού, του πρωτεϊνικού και του ανοσοποιητικού προφίλ των ασθενών για τη διάκριση των «ανταποκρινόμενων» από τους «μη ανταποκρινόμενους» στη θεραπεία. Τέλος, συζητάμε την εφαρμογή των τεχνολογιών «τεχνητής νοημοσύνης» και «μηχανικής μάθησης» στην ανάπτυξη μοντέλων πρόβλεψης της θεραπευτικής ανταπόκρισης, καθώς και τον ρόλο τους στην καθοδήγηση θεραπευτικών αποφάσεων σε ένα κλινικό περιβάλλον. Με αυτήν την πληθώρα των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών, η επιλογή του καταλληλότερου σχήματος αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τους κλινικούς ιατρούς, καθώς δεν υπάρχει επί του παρόντος καθιερωμένος βιοδείκτης που να καθοδηγεί την κλινική πράξη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δάρα Αθανασία
- Dara Athanasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3446837