National and Kapodistrian University of Athens
Αντιλήψεις για τον πυρετό και πρακτικές για την αντιμετώπισή του από την αρχαιότητα έως σήμερα
Abstract
dc:descriptionΗ έννοια του πυρετού είναι γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων καθώς σχετίζεται με πληθώρα νοσημάτων και αποτελεί έως σήμερα την κυριότερη αιτία αναζήτησης ιατρικής συνδρομής. Οι αντιλήψεις για τον πυρετό εξελίχθηκαν σημαντικά στο πέρασμα των αιώνων αντανακλώντας τις πολιτισμικές πεποιθήσεις, την ιατρική γνώση και την τεχνολογία της κάθε εποχής. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση των αντιλήψεων για τον πυρετό από την αρχαιότητα έως σήμερα και πώς αυτές επηρεάστηκαν από την εφεύρεση του θερμομέτρου και τη διάδοση της συστηματικής θερμομέτρησης. Επίσης, περιγράφονται οι πρακτικές που εφαρμόζονταν από τους διάφορους πολιτισμούς για την αντιμετώπιση του πυρετού καθώς και η χρήση της υπερθερμίας για θεραπευτικούς σκοπούς. Τέλος, γίνεται ειδική αναφορά στις προκλήσεις κατά την αντιμετώπιση του πυρετού στη σύγχρονη πρακτική. Αναφορικά με τις αντιλήψεις για τον πυρετό, διαπιστώνεται η προοδευτική μετατόπιση από τις παραδοσιακές διακατεχόμενες από δεισιδαιμονίες θεωρίες (κατά τις οποίες ο πυρετός συνιστούσε υπερφυσικό φαινόμενο, συχνά αποτέλεσμα θεϊκής τιμωρίας ή κατοχής από δαιμόνια πνεύματα) προς μία σύγχρονη ορθολογική προσέγγισή του ως μέρους της ανοσολογικής απόκρισης του οργανισμού. Η εφεύρεση του θερμομέτρου διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στην προοδευτική μεταβολή των αντιλήψεων περί πυρετού, καθώς επέτρεψε την ποσοτική και αντικειμενική εκτίμηση της θερμοκρασίας. Με την επακόλουθη διάδοση της συστηματικής θερμομέτρησης ο πυρετός άρχισε να εκλαμβάνεται ως κλινικό σημείο υποκείμενης νόσου και όχι ως διακριτή κλινική οντότητα, με αποτέλεσμα την εστίαση στην αναζήτηση και αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Η εξέλιξη των αντιλήψεων σχετικά με τον πυρετό αποτυπώνεται και σε επίπεδο εφαρμοζόμενων πρακτικών για την αντιμετώπισή του. Η χρήση εξορκισμών, ως συνήθης πρακτική στους αρχαίους πολιτισμούς, σταδιακά παραχώρησε τη θέση της στη σύγχρονη προσέγγιση κατά την οποία συνιστάται λελογισμένη χρήση αντιπυρετικών καθώς λαμβάνεται υπόψιν τόσο ο πυρετός ως μέρος της ανοσολογικής απόκρισης όσο και η ανακούφιση του ασθενούς από τη σχετική δυσφορία. Η χρήση του πυρετού για θεραπευτικούς σκοπούς ήταν γνωστή από την αρχαιότητα και ακολούθησαν εφαρμογές με ποικίλα αποτελέσματα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο πεδίο της ογκολογίας, όπου η συνεχής έρευνα εστιάζει στην κατανόηση των μηχανισμών κυτταρικού θανάτου, στη βελτίωση των μεθόδων υπερθερμίας και στην εξερεύνηση των εφαρμογών της νανοτεχνολογίας. Παρά τη σημαντική πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας ο κλινικός ιατρός έρχεται αντιμέτωπος με αρκετές προκλήσεις κατά τη διαχείριση ενός εμπυρέτου, όπως είναι η «πυρετοφοβία». Ο πυρετός άγνωστης αιτιολογίας συνιστά επίσης ιδιαίτερη πρόκληση καθώς σε αξιοσημείωτο ποσοστό περιπτώσεων δεν τίθεται διάγνωση παρά τη σύνθετη και χρονοβόρα διερεύνηση, γεγονός που μετατοπίζει τον πυρετό από κλινικό επιφαινόμενο σε διακριτή κλινική οντότητα όπως αρκετούς αιώνες πριν.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ηλιοπούλου Άννα
- Iliopoulou Anna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3448102