National and Kapodistrian University of Athens
ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΕ ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΩΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ ΠΟΥ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ
Abstract
dc:descriptionΟ διαβήτης αποτελεί μία από τις κυριότερες χρόνιες παθήσεις, και βασικό σύμπτωμα του είναι υπεργλυκαιμία. Η τελευταία είναι μία παθολογική κατάσταση, κατά την οποία τα επίπεδα σακχάρου στο ανθρώπινο αίμα υπερβαίνουν τα φυσιολογικά. Στη βιβλιογραφία, η υπεργλυκαιμία έχει συσχετιστεί με το οξειδωτικό στρες, το στρες του ενδοπλασματικού δικτύου, το υπερωσμωτικό στρες αλλά και τον κυτταρικό θάνατο. Παρόμοιες επιπτώσεις φαίνεται να έχει στον οργανισμό και η υπερλιπιδαιμία, κατάσταση άρρηκτα συνδεδεμένη με την υπεργλυκαιμία, αφού οι δύο αποτελούν τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη των σηματοδοτικών μονοπατιών που ενεργοποιούνται κατά την επαγωγή υπεργλυκαιμίας σε καρδιακούς μυοβλάστες H9c2 και το πώς αυτά πιθανά επηρεάζονται από την δράση συνθετικών ενώσεων με αντιοξειδωτικες και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Η επαγωγή του οξειδωτικού στρες πιστοποιήθηκε μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων έκφρασης της πρωτεΐνης Hox – 1, ενώ το στρες του ενδοπλασματικού δικτύου επιβεβαιώθηκε μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων έκφρασης της πρωτεΐνης BiP και των επιπέδων φωσφορυλίωσης της πρωτεΐνης eIF2a. Επιπλέον, για πρώτη φορά στην βιβλιογραφία, συσχετίσθηκαν τα επίπεδα αυτοφαγίας και μηχανικού στρες με την υπεργλυκαιμία, μέσω του προσδιορισμού των επιπέδων έκφρασης των πρωτεϊνών p62 και PIEZO1, αντίστοιχα. Όσον αφορά στον παράγοντα 6-diazo-5-oxo-norleucine (DON), ο οποίος αναστέλλει ένζυμα που έχουν ως υπόστρωμά τους γλουταμίνη, αυτός βρέθηκε να αυξάνει την έκφραση της Hox-1 και την φωσφορυλίωση της eIF2a με χρονοεξαρτώμενο τρόπο. Με ενδιαφέρον παρατηρήθηκε επίσης ότι η, επαγόμενη από την υπεργλυκαιμία, φωσφορυλίωση της eIF2a, μειώθηκε παρουσία του παραγόντα DON. Αντίθετα, η ένωση 1121, που έχει αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση, δεν επηρέασε τα επίπεδα της, επαγόμενης από την υπεργλυκαιμία, φωσφορυλίωσης της eIF2a, ενώ μείωσε σημαντικά τα επίπεδα μετατροπής της LC3b - I σε LC3b - II, καθώς και τα επίπεδα φωσφορυλίωσης των πρωτεϊνών ERKs, γεγονός που παρατηρήθηκε και παρουσία της ένωσης 1118, με εξίσου αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Τέλος, η μελέτη δειγμάτων από καρδιακό ιστό ποντικών που είχαν ακολουθήσει διατροφή υψηλή σε λιπίδια κατέδειξε επίπεδα φωσφορυλίωσης των πρωτεϊνών ERKs υψηλότερα στην ομάδα πειραματοζώων, τα οποία είχαν ακολουθήσει πρωτόκολλο άσκησης μετά τη χορήγηση της ειδικής διατροφής, σε σχέση με τις ομάδες πειραματοζώων που ακολούθησαν φυσιολογική διατροφή, διατροφή υψηλή σε λιπίδια ή είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε τροφή, μετά την υψηλή σε λιπίδια διατροφή. Επιπλέον, τα επίπεδα έκφρασης της πρωτεΐνης p21 διαπιστώθηκε ότι ήταν υψηλότερα στην ομάδα πειραματοζώων που ακολούθησαν την ειδική διατροφή σε όλη τη διάρκεια του πειράματος. Περαιτέρω μελέτες είναι αναγκαίες ώστε να αποσαφηνιστούν πλήρως οι τελεστές που εμπλέκονται στη ρύθμιση των παραπάνω μηχανισμών στις υπό μελέτη συνθήκες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βολιώτη Αριστέα
- Volioti Aristea
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3462791