National and Kapodistrian University of Athens
Είδος δεσμού προσκόλλησης, στάσεις απέναντι στο θηλασμό και τυπολογία γονέων παιδιών νηπιακής και πρώτης σχολικής ηλικίας
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο συναισθηματικός δεσμός που ανέπτυξε ένα άτομο με τους γονείς του κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας είναι ένας βασικός παράγοντας που θα επηρεάσει τις επιλογές και το στυλ ανατροφής που θα ακολουθήσει το ίδιο όταν θα γίνει γονέας. Από την άλλη ο γονικός τύπος που θα υιοθετήσει και οι επιλογές στην ανατροφή των παιδιών του θα επηρεάσουν την σχέση του με το παιδί του στη συνέχεια. Η επιλογή ή όχι του θηλασμού- τα οφέλη του οποίου είναι ευρέως γνωστά-, η διάρκεια του θηλασμού και γενικά οι πρώιμες εμπειρίες που θα έχει ένα βρέφος και νήπιο κοντά στους γονείς του, φαίνεται πως επηρεάζονται από τους διαφορετικούς γονικούς τύπους και το είδος δεσμού που είχαν αναπτύξει οι γονείς ως παιδιά. ΣΚΟΠΟΣ: Να διερευνηθεί (α) το είδος του συναισθηματικού δεσμού που είχαν αναπτύξει οι συμμετέχοντες στη μελέτη γονείς με τους δικούς τους γονείς κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, (β) τις στάσεις τους απέναντι στο θηλασμό, (γ) την γονική τυπολογία και (δ) χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς των δικών τους παιδιών. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Συγχρονική, ποσοτική μελέτη στην οποία χρησιμοποιήθηκαν αυτό-συμπληρούμενα ερωτηματολόγια τα οποία συμπληρώθηκαν από 862 γονείς (μητέρες και πατέρες) που έλαβαν υποστήριξη από ιδιωτικό κέντρο υποστήριξης μητρότητας και θηλασμού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η επιλογή του θηλασμού συσχετίστηκε θετικά με το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των γονέων (p<0,001), τον φυσιολογικό τοκετό (p<0,001), τη διαμονή στην Αθήνα ή σε άλλη αστική περιοχή (p=0,017), την θετική στάση απέναντι στον θηλασμό κατά την κύηση (p<0,001) και για τον θηλασμό μετά τους 12 μήνες (p<0,001), την προηγούμενη εμπειρία θηλασμού (p<0,001), την μη χρήση πιπίλας (p<0,001), την εισαγωγή ολόκληρης τροφής στους 6 μήνες (p<0,001), την συν-διαμονή με το μωρό τους (p<0,001) και την μη εφαρμογή εκπαίδευσης ύπνου (p<0,001). Αντίστοιχα η διάρκεια του θηλασμού συσχετίστηκε θετικά με την διαμονή σε άλλη αστική περιοχή (p<0,001), και την ανεργία (p=0,009). Περισσότερο θήλασαν όσα παιδιά θήλασαν αποκλειστικά (p<0,001), όσα αποθήλασαν φυσικά (p<0,001), όσα γεννήθηκαν με φυσιολογικό τοκετό (p<0,001), όσα δεν πήραν πιπίλα (p<0,001), όσα ξεκίνησαν με ολόκληρες τροφές την εισαγωγή (p<0,001), όσα έμειναν περισσότερο στο δωμάτιο των γονιών τους (p<0,001), σε όσα δεν εφαρμόστηκε εκπαίδευση ύπνου (p<0,001) και όσων οι γονείς είχαν ενημερωθεί σχετικά (p<0,001). Η υψηλότερη φροντίδα που έλαβαν οι συμμετέχοντες από τους γονείς τους συσχετίστηκε αρνητικά με την αποκλειστικότητα του θηλασμού (p=0,041), την διάρκεια του θηλασμού (p<0,001) και τη θετική στάση για τον θηλασμό μετά τους 12 μήνες (p=0,002). Η υψηλή φροντίδα από την μητέρα (p=0,040) και από τον πατέρα (p=0,029) συσχετίστηκε θετικά με την εφαρμογή εκπαίδευσης ύπνου. Όσες μητέρες έλαβαν υψηλή φροντίδα από τους γονείς τους υιοθέτησαν ένα πιο υποστηρικτικό τύπο (p<0,001), σε αντίθεση με όσες έλαβαν υψηλό έλεγχο (p=0,001), επίσης, χαρακτήρισαν τα παιδιά τους πιο υπάκουα και λιγότερο ευέξαπτα (p=0,009), ενώ όσες έλαβαν περισσότερο έλεγχο χαρακτήρισαν τα παιδιά τους πιο ευέξαπτα (p=0,002) και μη υπάκουα (p<0,001). Ο υποστηρικτικός τύπος μητέρας συσχετίστηκε θετικά με τον φυσικό αποθηλασμό (p=0,018), πιο αυταρχικός τύπος συσχετίστηκε θετικά με την μη αποκλειστικότητα του θηλασμού (p=0,012), τον απότομο αποθηλασμό (p=0,021), τις αλεσμένες τροφές σαν πρώτη τροφή (p=0,001), την μη συν-διαμονή γονέων και παιδιών στο ίδιο δωμάτιο (p<0,001), και την εφαρμογή εκπαίδευσης ύπνου (p<0,001). Αντίστοιχα ήταν τα αποτελέσματα και για τις πιο αυστηρές μητέρες. Η επιτρεπτικότητα στις μητέρες συσχετίστηκε θετικά με μη θηλασμό (p=0,011), μη αποκλειστικό θηλασμό (p=0,002), χρήση πιπίλας (p<0,001), αλεσμένες πρώτες τροφές (p=0,001), και εφαρμογή εκπαίδευσης ύπνου (p=0,001). Για τους πατέρες οι μικρότερη διάρκεια διαμονής στο ίδιο δωμάτιο με το παιδί συσχετίστηκε σημαντικά με πιο αυστηρό τύπο γονέα (p=0,023). Όσα περισσότερα παιδιά είχαν οι μητέρες ήταν περισσότερο αυταρχικές ή επιτρεπτικές (p<0,001) καθώς και οι πατέρες (p<0,001), ενώ η μεγαλύτερη ηλικία του πατέρα συσχετίστηκε θετικά με πιο αυταρχικό τύπο (p=0,001). Μεγαλύτερη ηλικία θηλασμού συσχετίστηκε σημαντικά με λιγότερο αυταρχική μητέρα (p<0,001), λιγότερο αυστηρή (p<0,001) και λιγότερο επιτρεπτική (p=0,001). Θετική στάση απέναντι στον θηλασμό νηπίου (>12 μηνών) συσχετίστηκε σημαντικά με λιγότερο αυταρχική (p<0,001), λιγότερο αυστηρή (p<0,001) ή επιτρεπτική μητέρα (p<0,001). Αντίστοιχα και η συνολική θετική εμπειρία του θηλασμού (p=0,003; p=0,005; p<0,001). Περισσότερο υποστηρικτική μητέρα παρουσίαζε θετικότερη αντίληψη της συμπεριφοράς του παιδιού της, ως λιγότερο ανήσυχο (p=0,015), που μοιράζεται εύκολα (p=0,001), λιγότερο ευέξαπτο (p=0,006), που δέχεται χάδια (p=0,009), που εκφράζει ευκολά τα συναισθήματά του (p<0,001), είναι γενικά υπάκουο (p<0,001), δεν χάνει εύκολα την προσοχή του (p<0,001), δεν είναι νευρικό σε νέες καταστάσεις (p=0,019) και τρομάζει πιο δύσκολα (p=0,028). Σε αντίθεση με τις πιο αυταρχικές, αυστηρές και επιτρεπτικές μητέρες. Πιο υποστηρικτικός πατέρας θεωρούσε ότι το παιδί του μοιράζεται πιο εύκολα (p<0,001). Τέλος μεγαλύτερη ηλικία θηλασμού συσχετίστηκε με μεγαλύτερη ευκολία έκφρασης συναισθημάτων για τα παιδιά (p=0,042) και λιγότερη υπακοή (p=0,021). Περισσότερη θετική αξιολόγηση της συνολικής εμπειρίας του θηλασμού συσχετίστηκε με μικρότερη συμφωνία ότι το παιδί είναι υπερδραστήριο (p=0,020), ευέξαπτο (p=0,004), δεν δέχεται πολλά χάδια (p=0,034), αποσπάται εύκολα η προσοχή του (p=0,004) και τρομάζει (p=0,002). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο μητρικός θηλασμός θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά για να υιοθετήσουν οι γονείς ένα πιο υποστηρικτικό στυλ προς τα παιδιά τους, παρά τον τύπο του δεσμού, που ανέπτυξαν με τους δικούς τους γονείς. Η μελέτη θα μπορούσε να αποτελέσει μια βάση για πιο διευρυμένη έρευνα ως προς τον θηλασμό, τις πρώτες επιλογές των γονέων, τον δεσμό προσκόλλησης και την γονεϊκότητα. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης μπορούν να αξιοποιηθούν από τους επαγγελματίες υγείας, προκειμένου να επιδεικνύουν μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, ενσυναίσθηση και αποτελεσματικότητα γύρω από θέματα θηλασμού και γονεϊκότητας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κονδύλη Αφροδίτη
- Kondyli Afroditi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3463931