National and Kapodistrian University of Athens
Computational Study of Electronic structure of the Octreotide and Lanreotide Molecules
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα μελέτη ερευνά την μοριακή και ηλεκτρονιακή δομή καθώς και τα UV-vis φάσματα απορρόφησης της οκτρεοτίδης, της λανρεοτίδης και πρόδρομων ενώσεων τους μέσω κβαντικών υπολογισμών. Η οκτρεοτίδη και η λανρεοτίδη είναι συνθετικά ανάλογα της σωματοστατίνης η οποία είναι μια πεπτιδική ορμόνη που ρυθμίζει ένα ευρύ φάσμα φυσιολογικών διεργασιών, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής της έκκρισης ορμονών, της ρύθμισης της γαστρεντερικής κινητικότητας και του ελέγχου του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Αρχικά έγινε διαμορφωτική ανάλυση μέσω της ημιεμπειρικής μεθοδολογίας PM6 για να βρεθούν τα χαμηλότερα ενεργειακά ελάχιστα των μορίων που μελετώνται στην παρούσα εργασία. Στην συνέχεια, οι δομές ελαχιστοποιήθηκαν ενεργειακά περαιτέρω μέσω της Θεωρίας Συναρτησιακού της Πυκνότητας (DFT), με το συναρτησιακό B3LYP και το σύνολο βάσης 6-31g(d,p), σε υδατικό διάλυμα χρησιμοποιώντας το Μοντέλο Πολώσιμου Συνεχούς (PCM) για τη προσομοίωση της επίδρασης του διαλύτη. Ο υπολογισμός των ηλεκτρονιακά διεγερμένων καταστάσεων και του UV-vis φάσματος απορρόφησης όλων των ενώσεων έγινε μέσω της χρονικά εξαρτημένης DFT (TD-DFT). Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τον κρίσιμο ρόλο του δεσμού θείου-θείου, που οδηγεί στο σχηματισμό της δισουλφιδικής γέφυρα μεταξύ δύο κυστεϊνών, τόσο στη δομική όσο και στην ηλεκτρονιακή σταθερότητα των δύο μορίων και των προδρόμων ενώσεων τους. Για τη λανρεοτίδη και τις πρόδρομες ενώσεις της, οι πρώτες ηλεκτρονιακές διεγέρσεις είναι διεγέρσεις μεταφοράς φορτίου (charge-transfer), όπου μέρος της ηλεκτρονιακής πυκνότητας εντοπίζεται στον δεσμό δισουλφιδίου, ενώ τονίστηκε ο ρόλος των πλευρικών αλυσίδων στις βασικές ηλεκτρονιακές μεταβάσεις. Αντίθετα, για την οκτρεοτίδη και τις πρόδρομες ενώσεις της, τα μοριακά τροχιακά που εμπλέκονται στις κύριες ηλεκτρονιακές μεταβάσεις έχουν εντοπισμένη την ηλεκτρονιακή πυκνότητα κυρίως στον δεσμό δισουλφιδίου. Οι διαμορφώσεις, που όλες είχαν οξειδωμένη πλευρική αλυσίδα θρεονίνης, παρουσίασαν επιμηκυμένους δεσμούς δισουλφιδίου. Η παρούσα υπολογιστική μελέτη προσφέρει βαθύτερη κατανόηση των δομικών και ηλεκτρονιακών ιδιοτήτων της οκτρεοτίδης και της λανρεοτίδης, δημιουργώντας συνδέσεις μεταξύ μοριακής δομής και ηλεκτρονιακών μεταβάσεων. Τα ευρήματα ανοίγουν τον δρόμο για μελλοντική έρευνα με στόχο τη βελτιστοποίηση αυτών των μορίων για φαρμακολογική χρήση μέσω στοχευμένων δομικών τροποποιήσεων. Επιπλέον, η μελέτη τονίζει τη δυνατότητα περαιτέρω διερεύνησης αλληλεπιδράσεων με υποδοχείς και της σταθερότητας των φαρμάκων σε περιβάλλοντα ευαίσθητα σε οξειδοαναγωγή.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δημουλιά Ειρήνη
- Dimoulia Eirini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3465967