National and Kapodistrian University of Athens
ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΜΗ ΕΠΑΝΔΡΩΜΕΝΑ ΕΝΑΕΡΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ (DRONES - UAVS). Η ΝΕΑ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ.
Abstract
dc:descriptionΤα Συστήματα Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (ΣμηΕΑ) εξελίσσονται ταχύτατα, αφήνοντας οριστικά στο παρελθόν υποδεέστερους βοηθητικούς ρόλους που μέχρι πρότινος τους αποδίδονταν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις και συνάμα αποτελούν πλέον ένα βασικό συστατικό στο σύγχρονο πεδίο της μάχης, με τεράστια ζήτηση σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μέσω αυτών επιτυγχάνεται με μεγάλη ευκολία μια ευρεία γκάμα αποστολών, όπως εκτεταμένη τακτική αντίληψη της περιοχής των επιχειρήσεων, βελτιωμένη στοχοποίηση, καταστολή και εξουδετέρωση των αντίπαλων αντιαεροπορικών και αντιπυραυλικών συστημάτων αεράμυνας. Στις εχθροπραξίες που λαμβάνουν χώρα στη σύγχρονη εποχή, ΣμηΕΑ όλων των διαστάσεων χρησιμοποιούνται και καταστρέφονται σε μεγάλους αριθμούς, θέτοντας εν αμφιβόλω την επιβιωσιμότητα των μαχόμενων τμημάτων στα διάφορα Θέατρα Επιχειρήσεων (ΘΕ). Η ένταξη δε των συστημάτων αυτών στο Δόγμα Επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) ενός κράτους και η μαζική χρήση τους στο πεδίο της μάχης, συνοδευόμενη από την αντίστοιχη αδυναμία αντιμετώπισής τους από τον αντίπαλο, είναι ικανή να γύρει την έκβαση των επιχειρήσεων υπέρ των πρώτων, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τις πιο πρόσφατες εχθροπραξίες που έλαβαν ή λαμβάνουν χώρα στη Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την Ουκρανία. Τα ιδιαίτερα αυτά πλεονεκτήματα από τη χρήση των εναέριων μη επανδρωμένων συστημάτων αντιλήφθηκε από νωρίς η Τουρκία, η οποία αγοράζοντας ξένη τεχνογνωσία, χρηματοδοτώντας και δίνοντας κίνητρα στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία και στην εθνική πανεπιστημιακή κοινότητα και τηρώντας απαρέγκλιτα το στόχο της, κατάφερε μέσα στα τελευταία είκοσι χρόνια να αποτελέσει μια από τις ηγέτιδες δυνάμεις στον τομέα αυτό, επιτυγχάνοντας παράλληλα σημαντικές εξαγωγικές επιτυχίες σε πολλές περιοχές ανά τον πλανήτη. Με το παρόν πόνημα επιχειρείται μια λεπτομερής προσέγγιση των επιτευγμάτων της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στον τομέα της ανάπτυξης και παραγωγής σύγχρονων ΣμηΕΑ, με προεξέχοντα τα Medium Altitude Long Endurance (MALE) Unmanned Aerial Systems (UAS) BAYRAKTAR και ANKA. Η εργασία επικεντρώνεται στη λεπτομερή ανάλυση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, των δυνατοτήτων και αποστολών των υπόψη ΣμηΕΑ στα ΘΕ της Θράκης, του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Ακολούθως, παρατίθεται η ένταξη των συγκεκριμένων συστημάτων στο σύγχρονο Δόγμα Επιχειρήσεων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), μέσα από ανάλυση της χρήσης τους στις τελευταίες εχθροπραξίες μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, όπου ο στρατιωτικός μηχανισμός της Τουρκίας έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη διεξαγωγή των επιχειρήσεων υπέρ των Αζέρων. Συναφώς, επιχειρείται μια γενικότερη ανάλυση των τακτικών χρησιμοποίησής τους σε όλα τα σύγχρονα πεδία αντιπαράθεσης, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στις επιχειρήσεις που διεξάγονται μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπου η γενικότερη δράση τους σκιαγραφεί τη μορφή που θα έχει πλέον το σύγχρονο πεδίο της μάχης. Επιπρόσθετα, παρατίθενται τα πλέον ενδεδειγμένα μέσα και τεχνικές, οι οποίες είναι ικανές να αναχαιτίσουν την ασύμμετρη απειλή που πρεσβεύουν τα συγκεκριμένα συστήματα. Επιπλέον, σκιαγραφούνται οι μελλοντικές επιδιώξεις της Τουρκίας στον τομέα των ΣμηΕΑ, μέσα από την περιγραφή όλων των τελευταίων επιτευγμάτων της αμυντικής βιομηχανίας της γείτονος χώρας. Τέλος, αναλύονται όλοι οι τύποι αεροχημάτων που υπηρετούν στις ΤΕΔ, καθώς και οι διάφοροι τύποι πυρομαχικών και συστημάτων που έχουν αναπτυχθεί εγχώρια για τον εξοπλισμό τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γκαβαλέκας Φώτιος
- Gkavalekas Fotios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3476823