Abstract
dc:descriptionΣτην αστροφυσική, η αστεροσεισμολογία και η ηλιοσεισμολογία είναι δύο τομείς έρευνας στους οποίους μελετάται η δόνηση των αστρικών αντικειμένων με την βοήθεια του Νευτώνειου φορμαλισμού. Αυτές οι δονήσεις, αν και συνηθισμένες στο σύμπαν, είναι σχετικά αδύναμες σε σύγκριση με αυτές που οδηγούν στην ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων. Τα συμπαγή αντικείμενα όπως οι αστέρες νετρονίων και οι μελανές οπές, είναι τα μόνα που μπορούν να δονούνται με τόσο έντονο τρόπο, έτσι ώστε τα βαρυτικά κύματα που εκπέμπονται από αυτές τις ταλαντώσεις να μπορούν να ανιχνευθούν από τους πιο πρόσφατους ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων (LIGO, VIRGO, GEO600). Οι ταλαντώσεις αυτών των συμπαγών αντικειμένων περιγράφονται με μιγαδικούς τρόπους ταλάντωσης, γνωστούς και ως οιονεί κανονικοί τρόποι ταλάντωσης, quasinorrmal modes (QNMs), και προέρχονται από διαταραχές στους χωροχρόνους τους. Αυτές οι διαταραχές συμβαίνουν κυρίως κατά τον σχηματισμό ή την σύγκρουση τέτοιων αντικειμένων, όταν ο χωροχρόνος γύρω τους είναι το άθροισμα μίας λύσης κενού χώρου και μιας μικρής διαταραχής. Το πραγματικό μέρος του τρόπου ταλάντωσης αντιπροσωπεύει τη συχνότητα της δόνησης, ενώ το φανταστικό μέρος σχετίζεται με την απόσβεση του συγκεκριμένου τρόπου ταλάντωσης. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να μελετήσει τις ταλαντώσεις των χωροχρόνων μελανών οπών, χρησιμοποιώντας την γραμμική θεωρία διαταραχών και δίνοντας έμφαση κυρίως στην περίπτωση των μελανών οπών Kerr.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καρίκος Γιώργος
- Karikos Giorgos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3477135