National and Kapodistrian University of Athens
“[N]od to the fierce apparition, smile, and take a seat beside it”: Spectrality and the Protomatter of Ruins in Tony Kushner’s Angels in America and Christos Tsiolkas’s Dead Europe
Abstract
dc:descriptionΗ παρούσα διατριβή ασχολείται με το θεατρικό έργο του Tony Kushner Angels in America (1991-1992) σε σύγκριση με το μυθιστόρημα του Χρήστου Τσιόλκα, Dead Europe (2005). Συνδυάζοντας τη θεματική του πολιτισμικού και κοινωνιολογικού στοιχειώματος με εικόνες ερειπωμένης χωρικότητας, θα ακολουθήσω κατά κύριο λόγο τους δύο πρωταγωνιστές του κάθε κειμένου: έναν νεαρό άνδρα στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980, πρόσφατα διαγνωσμένο με AIDS και σύντομα επιστρατευμένο στο ρόλο του προφήτη από τα απελπισμένα αγγελικά τάγματα, και έναν Eλληνοαυστραλό φωτογράφο που ταξιδεύει μέσα σε μια διεφθαρμένη Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αποτυπώνοντας ακούσια με τον φακό του απόκοσμες σκηνές, ενώ σταδιακά παρουσιάζει βαμπιρικές ορέξεις. Σε αυτές τις δύο ιστορίες, κύριοι και δευτερεύοντες χαρακτήρες βρίσκουν διεξόδους στα τα προσωπικά τους αδιέξοδα, παρά το γεγονός ότι βαδίζουν σε ετοιμόρροπους χώρους του εγκόσμιου—οι οποίοι, ωστόσο, δεν αντανακλούν πάντα τον απόλυτο όλεθρο—μέσω της φασματικότητας και των φαντασμάτων που, αντίστοιχα, παράγονται μέσα σε αυτά τα πεδία χωρικότητας. Με την δική τους “εκπληκτική ικανότητα να βλέπουν κάτι” (Kushner, Angels in America 285) μέσα σε ερείπια, οι πρωταγωνιστές καταφέρνουν να μπαλώσουν και να ανασυγκροτήσουν, όχι μόνο τις ιστορίες που έχουν καταχωνιαστεί στις πτυχές της ιστορίας, αλλά και τα δικά τους ανθρώπινα σώματα που εξασθενίζουν σε φασματικές προεκτάσεις—ο Prior υπό την άρνηση της προεδρίας Reagan να αναγνωρίσει την πανδημία του AIDS και την περαιτέρω περιθωριοποίηση της κουήρ κοινότητας, και ο Isaac υπό την δαιμονοληψία του προσωποποιημένου αντισημιτικού μίσους που στοιχειώνει διαχρονικά την οικογένειά του και την υπόλοιπη ήπειρο. Για το πρώτο μέρος της διατριβής, χρησιμοποιώ το θεωρητικό πλαίσιο της στοιχειοντολογίας προκειμένου να διερευνήσω τις συμπλοκές των χαρακτήρων με φαντάσματα στην καθημερινή τους ζωή, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο οι πρωταγωνιστές ασκούν αλλά δεν εξορκίζουν το φασματικό προς την επίλυση των αντίστοιχων δεινών τους. Συνεπώς, αντλώ στοιχεία από το βιβλίο της Avery Gordon, Ghostly Matters: Haunting and the Sociological Imagination (1997), καθώς και από το ψυχαναλυτικό έργο των Nicolas Abraham και Maria Torok για το διαγενεακό στοίχειωμα και την κρυπτογράφηση στο The Shell and the Kernel: Renewals of Psychoanalysis (1987). Για το δεύτερο μέρος, στρέφομαι προς την μελέτη των ερειπίων σε μια προσπάθεια να διαβάσω τη παρακμάζουσα χωρικότητα ως τόπο απτής μνήμης, χρόνου και ευάλωτης ζωής, όπου εκτυλίσσεται το στοίχειωμα. Για το ερείπιο, τις διάφορες μορφές του και την ενσάρκωσή του, ανατρέχω στο βιβλίο του Dylan Trigg, The Aesthetics of Decay: Nothingness, Nostalgia, and the Absence of Reason (2006) σε συνδυασμό με διάφορα επιστημονικά και θεωρητικά κείμενα περί κοινωνικότητας των υλικών και ιστορικών θραυσμάτων. Στο τέλος, γίνεται σαφές πώς τα συντρίμμια και η αποσύνθεση καλούν φαντάσματα, καθώς και πώς η φασματικότητα επικαλείται τη φθορά με απώτερο σκοπό τη γνώση και την κάθαρση.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τσαλίκης Αυγερινός
- Tsalikis Avgerinos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3482039